friday is my name

blending mode

[friday-is-my-name]

#digitalprints #idliketohowl #exhibition

[friday-is-my-name]

#logodesign

[friday-is-my-name]

togetherness

[friday-is-my-name]

Redefinition of Data Τρεις Πράξεις Αμφιβολίας σε Αστικούς Χώρους

[friday-is-my-name]

"I remember when I was a very little girl Our house caught on fire I'll never forget the look on my father's face As he gathered me up in his arms And raced through the burning building onto the pavement And I stood there shivering in my pajamas And watched the whole world go up in flames And when it was all over I said to myself "Is that all there is to a fire?" [Chorus] Is that all there is? Is that all there is? If that's all there is my friends, then let's keep dancing Let's break out the booze and have a ball If that's all there is And when I was 12 years old My daddy took me to the circus, The greatest show on earth There were clowns and elephants, dancing bears And a beautiful lady in pink tights flew high above our heads As I sat there watching I had the feeling that something was missing I don't know what When it was all over I said to myself "Is that all there is to the circus?" [Chorus] Is that all there is? Is that all there is? If that's all there is my friends, then let's keep dancing Let's break out the booze and have a ball If that's all there is And then I fell in love With the most wonderful boy in the world We'd take long walks down by the river Or just sit for hours gazing into each other's eyes We were so very much in love Then one day he went away And I thought I'd die, but I didn't And when I didn't, I said to myself "Is that all there is to love?" Is that all there is? is that all there is? If that's all there is my friends, then let's keep... I know what you must be saying to yourselves "If that's the way she feels about it, why doesn't she just end it all?" Oh, no. Not me I'm not ready for that final disappointment Cause I know just as well as I'm standing here talking to you And when that final moment comes and I'm breathing my last breath, I'll be saying to myself [Chorus] Is that all there is? Is that all there is? If that's all there is my friends, then let's keep dancing Let's break out the booze and have a ball If that's all there is"

Pj Harvey, John Parish

residency / dehydrated / coordinator: Dimitra Nikolopoulou 🐠 #studio11asfa

[friday-is-my-name]

#pool #painting #lovefromblue #plasticcoloronpaper

[friday-is-my-name]

gradma's vaze, watercolor and pencils

[friday-is-my-name]

asfa degree show / look_up

Ένας Instagram λογαριασμός μετατρέπεται σε εγκατάσταση στον χώρο. Φωτογραφίες από ευρήματα που ανακαλύπτονται τυχαία στην πόλη ενώ περπατάω, δημιουργούν μια σειρά από φωτογραφίες, όλες με προοπτική προς τα κάτω. Κάποιες από αυτές τις φωτογραφίες δημιουργούνται σε animated gif και δημιουργούν ένα βίντεο με συνεχόμενο scroll down.   Όπως η περιπλάνηση μας στην πόλη αποσπασματική, γεμάτη εκπλήξεις και εμπόδια, έτσι και η περιπλάνηση μας στο διαδίκτυο και τα social media. Φωτογραφίες και βίντεο (σε μια κάθετη οθόνη τηλεόρασης, ώστε να δίνει την εντύπωση ενός μεγεθυμένου κινητού) μπλέκονται και απλώνονται στον χώρο. Οι φωτογραφίες δεν είναι σκηνοθετηµένες. Είναι προϊόν περιπλάνησης και ανακάλυψης. Μια συνοµιλία µε τα ευρήµατα της περιπλάνησης άλλοτε αυτά σε κάνουν να χαµογελάς, άλλοτε να απορείς, άλλοτε σου αποσπούν το ενδιαφέρον αισθητικά. Με νόηµα ή µε την απουσία του έτσι και οι δυναµικές των σχέσεων όπως αυτές προκύπτουν. Τι είναι αυτό που κινεί την προσοχή; Στατικότητα µέσα στη συνεχή ροή, εφήµερο µέσα στο αέναο, στιγµιαίες αναρτήσεις σε αδιάκοπες ροές χιλιάδων άλλων, διασπασµένες εικόνες µέσα στην αστική περιπλάνηση ή στο διαδίκτυο. Κινούµενες εικόνες (stop motion) µεταµορφώνονται σε post, δηµιουργώντας µια µικρή ιστορία. Σε ένα κόσµο που κινείται διαρκώς η, παλινδροµική και επαναλαµβανόµενη αυτή κίνηση, µοιάζει να συνοδεύει τον παράταιρο χαρακτήρα της ύπαρξης των αντικειµένων στο έδαφος του αστικού τοπίου.

[friday-is-my-name]

new home for my print #look_up

inspiration for drawing ❤︎

[friday-is-my-name]

“It’s complicated”, collage, risograph print

[friday-is-my-name]

#lookup

[friday-is-my-name]

Speechless or the opposite

 Στο ίδιο τραπέζι ένας κυνηγός και ένας ψαράς

λέει ο κυνηγός: κραυγές των ζώων σκότωσα

αρχίζουν και λεκιάζουν την ψυχή μου

και ο ψαράς: δωσ’ μου τις φωνές των ζώων

και πάρε τη σιγή των ψαριών (1)

Μεγαλώνοντας με δυσκολίες, σε ένα κόσμο καπιταλιστικό και πατριαρχικό,

να μείνεις άφωνη ή να φωνάξεις;

Ένα μέρος της ως τώρα δικής μου φωνής παρουσιάζεται σε εικόνες, ζωγραφικά έργα και video

θραύσματα από κραυγές

Σκοπό έχουν να δημιουργήσουν έναν διάλογο.

Μπορούμε να μάθουμε, να νιώσουμε, να χαρούμε, να σπάσουμε προσωπικά όρια και να βρούμε νέα;

Κόντρα στους καιρούς και μαζί με τους καιρούς.

Αντιφάσεις και συνθήματα, τίτλοι και λέξεις

Μπορούν να μπουν σε μια δομή και να μπορέσουν ωστόσο ελεύθερα να επικοινωνήσουν;

Εικόνες, συγκεκριμένες και αφηρημένες

Μπορούν να βρουν μια έξοδο επικοινωνίας;

Με όσα υλικά και πόρους μπορούσα να διαθέσω

Μπορώ να εκφράσω όσα έμαθα και βίωσα, όσα για εμένα έχουν μοναδική αξία,

σαν συλλογικό υλικό μας, σαν απόπειρα αναζήτησης μιας ελευθερίας μας;

«Κάθε άνθρωπος είναι ένας καλλιτέχνης, ένα ον με ελευθερία, που καλείται να συμμετάσχει στη μεταμόρφωση και την αναμόρφωση των συνθηκών, της σκέψης και των δομών […] Μόνο η τέχνη είναι ικανή να αποδιαρθρώσει τις καταπιεστικές συνέπειες ενός γερασμένου κόσμου, που εξακολουθεί να παραπαίει γύρω από τη γραμμή θανάτου (του): να αποδιαρθρώσει με σκοπό να οικοδομήσει μια ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΑΝ ΕΡΓΟ ΤΕΧΝΗΣ. Αυτό το πιο σύγχρονο πεδίο τέχνης -κοινωνική γλυπτική/κοινωνική αρχιτεκτονική- θα αποδώσει καρπούς μόνο όταν κάθε άτομο μετατραπεί σε δημιουργό, γλύπτ(ρι)α ή αρχιτέκτονα της κοινωνικής οργάνωσης»

(Joseph Boys, 1973)

«Ακόμα κι από το πιο τέλειο αντίγραφο λείπει ένα πράγμα: το “εδώ” και το “τώρα” του έργου τέχνης - η ανεπανάληπτη παρουσία του στον τόπο, στον οποίο βρίσκεται. Αλλά αυτή ακριβώς η ανεπανάληπτη παρουσία, και μόνον αυτή, ήταν το αντικείμενο της ιστορίας ενός δεδομένου έργου τέχνης κατά τη διάρκεια της ύπαρξής του». 

(Walter Benjamin, 1936)

1 Βασισμένο σε παλιά παροιμία: bonus track, Ο ελάχιστος εαυτός, Θ. Παπακωνσταντίνου

[friday-is-my-name]

raise your flag

[friday-is-my-name]

[friday-is-my-name]

[...Η εικαστική έκθεση «Paradoxes» της ομάδας Another Brick Lab οικειοποιείται τα παράδοξα της ζωής των μελών της και αναπτύσσει μια συζήτηση γύρω από αυτά με μια σειρά έργων. Μέσω αυτών αναδεικνύεται η ποικιλομορφία των παράδοξων στοιχείων στη ζωή μας....] [...Με την εγκατάστασή της, η Εύη Χαραλαμποπούλου μοιράζεται με το κοινό μια προσωπική της ιστορία που σχετίζεται με τη μητέρα της και περιλαμβάνει παράδοξα στοιχεία. Το έργο της με τίτλο «memorabilia», δηλαδή αναμνηστικά, αφηγείται στο κοινό την παράδοξη απόφαση της μητέρας της, η οποία επέλεξε να κρατήσει τα φλιτζάνια ως ενθύμιο από το νοσοκομείο, όπως οι άνθρωποι συλλέγουν ενθύμια από διακοπές. Θα μπορούσαμε να αναρωτηθούμε γιατί να επιλέξει να θυμάται τις δύσκολες στιγμές αντί να τις αφήσει στο παρελθόν. Ίσως τελικά φυλάσσοντας τα φλιτζάνια ως ενθύμιο μεταφέρει στην οικογένειά της την εσωτερική δύναμη που έχει ο άνθρωπος....]

#exhibition #O.art.ath #greekartists#contemporaryart#paradoxesexhibition2023#paradoxes#anotherbricklab#anotherbricklabexhibition#finearts#visualarts#visualartists#kypseliathens

[friday-is-my-name]

[friday-is-my-name]

blending modes