G. @g-goddessofhappiness - Tumblr Blog

mystic-revelations

cestmelissa

hayalperestbirealist

Muazzam..

adamyaziyoryaa

“Anadolu' da bir çok insan, ülkesinin özgürlüğü için Çanakkale'ye gitmiş ve geri dönememiştir. İşte onlardan birinin torunu; Gülbeyaz Hanım ve Süslü Hüseyin'in oğlu Cemalettin Seber. Dedesi (Gülbeyaz'ın babası) Çanakkale şehidi. Cemalettin Seber, Ankara'ya okumaya gider. Mülkiyeyi bitirir ve devlette müfettiş olarak görev yapar. 1965 yılında dedesini Çanakkale savaşında kaybetmiş olan Cemallettin Seber, Çanakkale defterdarlığının hesaplarını denetlemek için Çanakkale'ye gider. Orada karşılaştığı manzaradan ötürü şok geçirir. Çanakkale savaşından kalan bütün silahlar ve toplar ihaleyle hurdaya veriliyordur hurda tüccarlarına. Savaşın tam 50. yılında o anıt eserler, silahlar hurda olarak satılığa çıkartılmıştır. Çanakkale şehitlerinden birinin torunu olan Cemallettin Seber işi gücü bırakarak bu ihaleyi durdurmaya çalışmıştır. Tehditler almıştır. Tam iki ay uğraşmıştır ihaleyi durdurmak için ve sonunda başarmıştır. Savaştan tam elli yıl sonra, Cemallettin tek başına bir Çanakkale savaşını daha kazanıyor. Bugün oradaki bütün anıt eserleri Cemalettin Seber'e borçluyuz. Biz Cemallettin Seber'i şiirlerinin altına imzayla tanırız: Cemal Süreya. Bunu bu toplumda kaç kişi biliyor ?”

sensizlikvesessizlik

Atatürk’ü sevmiyoruz diye bizi ötekileştiriyosun diyen arkadaşım; sen ötekisin zaten yaratıksın sen, mahluksun insanlık ayıbısın.

nightnyks-deactivated20200830

CNN de bir belgesel izliyorum , oradaki amca diyor ki “ herkes Atatürkçüydü , Atatürk'ü sevmeyen bir insana bile rastlamazdınız. ”

Bir teyze diyor ki “ Gazi'nin hastalığıyla ilgili yazı asarlardı , öksürdüğünü yazmışlardı. Herkes ’ benim gibi öksürüyordur o kadar kötü değildir ’ demeye başladı. ”

Diğer bir amca anlatıyor “ Biz Atatürk'ün hep başımızda olacağını düşündük. Ona ölümü hiç yakıştıramadık. Öldüğünü duyunca ’ eyvah sahipsiz kaldık! ’ dedik. ”

Diğer bir amca da şöyle diyor , “ Herkes ağlıyordu ama herkes , böyle bir sey görülmemiştir. Derin bir sessizlik vardı, herkes ağlıyordu. Büyük bir önderi kaybetmiştik. ”