one day i will escape from this website
almost home
noise dept.
$LAYYYTER
Stranger Things

Andulka
PUT YOUR BEARD IN MY MOUTH
taylor price
Peter Solarz
let's talk about Bridgerton tea, my ask is open

izzy's playlists!
Not today Justin

JBB: An Artblog!
Jules of Nature
🪼
ojovivo
hello vonnie
todays bird

oozey mess
styofa doing anything

roma★

seen from Italy

seen from United States
seen from United Kingdom
seen from United States

seen from United States

seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States

seen from Malaysia
seen from United States
seen from Barbados
seen from Australia
seen from Mexico

seen from United States
@gaeachannel
one day i will escape from this website
Arkadaşlar canım anam dövmesi evrensel bir şey bence çünkü takım arkadaşım Jack’in kolunda mom yazıyor.
Hayatım boyunca hiç aseksüel biri görmedim. Böyle bir şeyin varlığını inkar edeceğim o yüzden. Wokelar tarafından linçlenmeye de epey hazırım.
all roads unfortunately lead back to tumblr
Öğlen vakti çocuklardan biri yanıma geldi ve çocuğum olup olmadığını sordu. Ben de gayriihtiyarı yoo evli bile değilim dedim. O da çocuğunun olması için evlenmene gerek yok, benim annem evli değil dedi. Çok haklısın Emily. İçimdeki orta doğuluyu susturamıyorum napim.
Olmuşa, ölmüşe, bir de geçen doğum gününe çare yok.
Dublajlı filmlere/dizilere aşırı antipati besleyen, dublajlı tercih eden insanlara üstten bakan kişiler ve kolonyal hayranlık arasında bir ilişki mutlaka olmalı.
Genç fikret kuşkan…bil ki senin için her şeyden vazgeçerdim.
nice wound. Could use some salt though
Filiz kemal’in hipofiz bezini mi çalmışlar çocuk büyümüyor. Ve el kadar çocuk niye bu kadar nefret görüyor. Ve bu çocuğun ebeveynleri nerede. Hayırlı sabahlar.
Yani bugün öyle bir akıl tutulması yaşadım ki süpervizörüm benimle Türkçe iletişim kurmaya çalıştı😔
Geçmez dediğim günlerin kaçıncı yarını.
Hiçbir şey yoksulluk kadar içimi parçalamıyor.
Yeni hiperfiksasyonum sa.
İncirlerimiz çürümez. Ağacın ta kendisiyiz.
Palyaço fobisi..Kendimize fobi ithal etmeyi bırakalım allaşkına.
Hayat beni bir şekilde sürekli çocuklarla çalışmaya itti (bir işim hariç) ve normal gelişim gösteren çocuklarla da özel gereksinimleri olanlarla da çalıştım. Aşırı yaramaz olarak atfedilen ya da davranış bozuklukları olanlarla da nasıl çalışılması gerektiğini biliyorum ve cidden detaylıca ele alınması gereken bir süreç. Fakat ne zaman “zor” çocukla çalışsam içimden sadece şu geçiyor, “İyi bir dayak yese bu kadar şımarmaz”. Ne diyebilirim ki. Terapistinizi iyi seçin.