wallacepolsom
RMH
Show & Tell
One Nice Bug Per Day

if i look back, i am lost
Not today Justin
art blog(derogatory)

blake kathryn
Claire Keane

Kiana Khansmith
noise dept.
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year
𓃗
h
YOU ARE THE REASON
untitled
hello vonnie

Andulka
"I'm Dorothy Gale from Kansas"

gracie abrams

seen from Canada

seen from United States

seen from Czechia
seen from United States
seen from Germany
seen from Kazakhstan
seen from United States

seen from Türkiye
seen from United States
seen from Netherlands
seen from Italy

seen from Malaysia
seen from Latvia

seen from Türkiye

seen from Canada

seen from Malaysia

seen from Malaysia
seen from United States

seen from Germany
seen from United States
@gamze-ozdemr
Bazen tek eksik sana inanıyorum diyen birinin olmayışıdır.
+Kaldık burda iyi mi?
-İyi. Iyi yani sensiz olmaktan daha iyi.
- Vazgeç artık. Büyük İskender benim. fethetmediğim yer kalmadı. Sen mi bana karşı koyacaksın?
-Bana bak sen Büyük İskendersen bende Baba İskenderim. 20 yıldır istanbul trafiğinde direksiyon sallıyorum. Beşiktaşlıyım ve hala kanser olmadım.
“leyla… leyla, ben geldim. açmayacak mısın gözlerini? bak herkes burada. senin uyanmanı bekliyorlar. hadi leyla, ben de bekliyorum. ben gerçi daha beklerim problem değil ama… yani işte seni böyle görmek… keşke ben şimdi vakitsiz gelen bir bahar mevsimi olsam, sen de bir meyve ağacı olsan, dokunsam, ellerimle can versem sana. diyeceksin ki sen kimsin ki? yani haklısın. e ben senin sevgilin sayılmam. e öyle takılmışlığımız da yok. bir kafeye gidip bir çay kahve içmişliğimiz falan da olmadı pek. arkadaş bile sayılmayız ama işte… yani… anladın sen beni leyla. şimdi… şey gibi… yani… benim hislerim birini görürsün böyle için kıpır kıpır olur ya hani… sen benim yüreğimdeki o kıpırtısın leyla. fazlası değil.”
ama babacığım...
- Senin gözlerinde bir Leyla var. Karar ver kim o Leyla?
-...
Biz de özledik.
Zaman hiçbir şeyi düzeltmez, sadece üzerini örter. Sakladığın acılar, bir gün mutlaka ortaya çıkar… Herkes zamanı geri alabilmek ister. Kimi eski güzel günleri tekrar yaşayabilmek için. Kimi yaptığı yanlışları düzeltebilmek için. Kimiyse sadece yaşadığını hissedebilmek için ister bunu… Gelecekten korkanlarsa, zamanı durdurmak ister. Her şey o kadar iyidir ki bunun bozulmaması için çaba gösterirler. Ama kimse şu anın değerini bilenler kadar mutlu değildir. Geçmiş de gelecek de onlarladır… Bazılarıysa zamanın ta kendisi gibidir.
Ve her insan, zamanın dünya üzerinde bıraktığı birer yara izidir.
Gemiler gelmiş.
Ya bir dur be. Ya niye sürekli beni azarlıyorsun insanlarin içinde. N'aptım ben? Ben n'aptım? Bir baksana şuraya Allah aşkına bir bak ya. Her şey çok iyiydi her şey çok yolundaydı ben mi gelip içine ettim acaba? Neyi yanlış yapıyorum bana bi onu söylesene. Sürekli, sürekli hatalı ben miyim acaba? Bir kere dön kendine bir bak, ben acaba nerde bir hata yapıyorum diye kendine bir sor ya. Belki de beceremiyosun bu işi. Beceremiyorsan da bırak, yapma!
Hayatın cefasını/cefasını/cefasını/cefasını çeken
Leyla'ya
eee.. şey bir mektuba nasıl başlanır bilmem. daha önce hiç mektup yazmadım. hiç kimseye mektup da göndermedim. işte ben de o pulsuz zarflara konmuş mektuplar gibiyim şimdi. nereye gideceğimı, napacağımı bilmiyorum. neyse dur, dur başka şeylerden söz edecektim. gözlerinden mesela. sahi ne renkti gözlerin? seni ilk gördüğümde, yani işe başladığım gün ama işte orda seni görünce, böyle tarif edilir gibi bir duygu değil bu. aslında ben sadece seni tanımak istemiştim bunları seninle konuşmak da istedim. hep aklımdaydın ama işte kimbilir belkide ellerin başkasındadır. hem zaten gözlerine bakınca konuşamam ki ben. seni çok seviyorum. ne de kolaymış bunları böyle söylemek. keşke gözlerine baktığımda da konuşabilseydim. keşke bilebilseydim gözlerinin rengini...
Belki başka bir zamanda, başka bir yerde yine yan yanayızdır ne belli? Bu umut bile yetiyor biliyor musun bazen?
Eksik bir şey mi var hayatımda? Gökyüzü bazen ciğerime doluyor...