Gelmemeyegidenlerden

Ve insan doğası öyle ki, insan her daim eve dönmek istiyor. Insan bazen evdeyken bile eve dönmek istiyor...

[gecelerinsabahindayim]

Sen kötü biri değilsin.

Sadece yorulmuşsun ve artık iç sesini bastıramıyorsun.

Ve belkide ilk defa onu dinlemeye başlıyorsun.

[gecelerinsabahindayim]

Her şey güzel anında, tam zamanında

Güneş doğmadan önce.

[gecelerinsabahindayim]

deniz, kum, güneş

[gecelerinsabahindayim]

Herkese pozitif ama tumblr’ın içinde karamsarlığın dibine vuran bir kız.

[gecelerinsabahindayim]

fala inanma falsız da kalma

[gecelerinsabahindayim]

Acı geçiyor

Acı elbette geçiyor

Acı çekmiş olmak geçmiyor

Kemal Varol

[gecelerinsabahindayim]

karamsarlık götürdü seni hiçbir yere

o yüzden vaz geç

[gecelerinsabahindayim]

overthinkleyen kafalarımıza iyi geceler.

[iltizamm]

Yine sabah olmak üzere; birazdan güneş doğacak. Dünyada çok fazla şey oluyor. İnsani duygularımı yitirmediğim için ölen bebeklere üzülüyorum. Gerçeklikle sahteliğin arasında sıkışıp kalmaktan yoruldum. Herkesin hayat sınavı farklıdır. Sadece yüksek farkındalık, nefes almamı zorlaştırıyor.

Yatağım var, evim var, odam var; dünyanın bir öbür ucundaki bir ülkede insanların yarısı günlerdir aç. Bu nasıl bir düzen? İşin aslı da şu: İnsanlık nasıl unutuyor? "Bana dokunmayan yılan bin yaşasın." sözü nasıl bu kadar kalplere işledi?

Yaşam benim için hep zordu; gittikçe de zorlaşıyor.

Herkesin, kalbinin ekmeğini yediği bir ütopya diliyorum.

[gecelerinsabahindayim]

Ben okudum, sizde okumalısınız…

[gecelerinsabahindayim]

Artık sığınacak bir yerim kalmadıysa ben kimim?

[gecelerinsabahindayim]

Ben kötü biri miyimki bana kimse yaklaşmıyor?

[gecelerinsabahindayim]

derin nefes al, ve ver

[gecelerinsabahindayim]

Yolumun bitmesine daha ne kadar kaldı?

[gecelerinsabahindayim]

is it better to speak or to die?

[gecelerinsabahindayim]

Seni büyüdüğün evde dağıtmışlarsa, yaşadığın hiçbir evde toparlanamazsın.

[gecelerinsabahindayim]

Sana gitme diyemem

ama kal.

[gecelerinsabahindayim]

Belki Birimiz Öleceğiz

Sonra aramıza

Şehirler, ülkeler belki Dünyalar girecek hiç Karşılaşamayacağız

Kader ağlarını örmeyecek

Bizi bir araya getirmek için

Sonra birimiz öleceğiz

Diğerimiz bunu hiç bilmeyecek...

Nazım Hikmet