İsimsiz @geceolsunoyle - Tumblr Blog

Sana baba demek bile kendimi kötü hissettiyor bana, baba.

Annemin çalışmadığını bildiğin halde bizi ekmek parası bile bırakmadan terkedip başkasına gittin ve o gidişin üstünden tam 700 gün geçti baba. Senin o gidişin benim henüz 14 senelik hayatımı kaydırdı baba. Senin yüzünden kaç gece sabahlara kadar ağladım ben. Senin yüzünden evimizi, okuduğum okulu, yaşadığımız şehri değiştirmek zorunda kaldık biz. Sırf senin O’nunla yaşama sevdan yüzünden hayatımız kaydı bizim. Henüz yeni başladığım lisede 9. sınıfı arkadaş edinerek bitirdim diye sevinirken, senin yüzünden okulum değişti benim. Hiç tanımadığım bir şehirde, hiç bilmediğim bir okulda yeniden bir hayata başlamaya çalışırken bir yandan anneme destek vermekle uğraşıyordum,senin yüzünden. Senin yüzünden aile kelimesi geçtiği an bile gözlerim doluyor benim. Belki de üstünden çok fazla zaman geçmemiş olmasına rağmen seninle ilgili hatırladığım anılar o kadar az ki. Seninle aynı evi paylaştığım günleri hatırlamakta zorlanıyorum baba. Seninle yaşadığım dönem de gerçekten bir çocuk olduğumu düşünüyorum şimdilerde. Çünkü sadece 14 yaşında bir çocuktum baba. Belki arada çok bir yaş farkı yok ama şimdi 17 yaşında çok güçlü bir kızım. Güçlü annenin güçlü kızıyım. Sen, 2 kez evlenip boşanmış, şimdilerde 13 yaşında çocuğu olan bir kadın için yanlızca annem ve beni değil, ailen dahil tüm akrabalarını karşına almayı seçtin baba. Keşke ölmüş olsaydın da başına gelip iç dökeceğim bir mezarın olurdu. Şimdi kimbilir nerede, kimlerle geziyorsundur? Gerçekten merak ediyorum insan kendi öz çocuğunu hiç mi düşünmez ya, hiç mi 8ay boyunca arayıp sormaz? Benim kızım öldü mü, yaşıyor mu, hayatı nasıl, sataşan, rahatsız eden insanlar var mı diye hiç mi merak etmez? Gece yatarken hiç mi aklına eski günleri gelmez? O zamanları unutmuş olacak kadar mı mutlusun şu an? Ciddi anlamda senden öyle nefret ediyorum ki şimdi gelip karşıma ‘geri döndüm özür dilerim kızım’ desen önce sarılır, bağıra çağıra ağlar sonra dönüp yüzüne tükürürdüm. Umarım düğünüm dahil cenazemde bile görüşmeyiz canım babacığım seni sevmiyor aksine senden öyle nefret ediyorum ki önüme dünyaları sersen bu değişmez. Annem ve benim döktüğümüz tüm gözyaşlarında boğulman dileğiyle.

ruhlarinicinden

Sen ilk sevgilim, ilk kalp sancım…

Hoşgeldin baba, kızının karanlık dünyasına hoşgeldin. Nasıl buldun buraları? Evet baba burada güneş açmıyor gittiğin gün battı benim güneşim. İnsan hayatında ki ilk darbeyi babasından yiyince içinde ki mutluluk çiçekleri soluyor,güneş batıyor ve işte o sıra da sessiz çığlıklar başlıyor, ağlarken nefessiz kalmalar, hıçkırıklara boğulmalar… Ağlayamıyorum artık baba. Güçlü durmam gerektiğini biliyorum ama bu yaşta bu yük gerçekten çok ağır geliyor bana . Sensiz nasıl yaşanır onu öğrendim ama nasıl güçlü kalacağım işte bunu bilmiyorum.

justtssomeone-deactivated202104

Baba annemle kavgalıydınız anladım ama bu küçük kızından ne istedin? Hiç mi düşünmedin beni?

hissizkalbim

Yazmayacağım diyorum her seferinde. Ama olmuyor. Başka türlü susturamıyorum zihnimdekileri. Baba bu bu kez son dediğim kaçıncı haykırışım bilmiyorum. Ben baba demeyeli yıllar oldu. Sesini unuttum baba. Kokunu, sarılışını, baba sıcaklığını. Unuttum ben baba. Bir babaya sarılmak nasıl bişe bilmiyorum mesela. Böyle dolu dolu baba demek nasıl bişe bilmiyorum.

Biliyormusun baba; bugün bir arkadaşım annesiyle kavga etti sonra babası geldi “ benim prensesimi kim sinirlendirmiş yine” deyip sarıldı. O an içimde bir parça daha kopup gitti baba. O an senden bir kez daha nefret ettim. Çünkü ben ne zaman annemle kavga etsem, ne zaman kırılsam kimse yoktu. Sen yoktun. Ben hep kendi kendimi avuttum. Ben kendi kendimi büyüttüm baba.

Hayal meyal hatırlıyorum küçükken sende bana hep prensesim derdin. Şimdi bana kimse prensesim demiyor baba. Kimse kızım demiyor, sarılmıyor, saçlarımı okşamıyor. Annem bile. Biliyormusun baba ölseydin bu kadar koymazdı yokluğun. Baba KEŞKE ÖLSEYDİN. Belki o zaman hayatımı bu kadar mafetmiş olmayacaktın. Belki o zaman gelip toprağına sarılabilirdim baba, belki o zaman derdimi gelip sana anlatabilirdim. Belki o zaman yanımda olduğunu hissederdim baba. İçimde sevgi olurdu insanlara karşı, nefret etmezdim kimseden. Belki de güvenmek nasıl bişe öğrenirdim ha baba.

Sen benim ellerimden çocukluğumu aldın, abimi aldın, annemi aldın. Sen benim hayallerimi, geleceğimi, ruhumu aldın baba. En önemlisi de sen benim babamı aldın.

Biliyor musun baba artık senden nefret bile etmiyorum. O kadar hiçsin artık. O kadar ölü, o kadar bitik. O kadar yabacısın artık baba…

pandaseven1isblog

“Kızlar babasına benzeyen erkeklerden hoşlanırmış” cümlesini duyunca gözlerim doluyor benim , zira sana benzeyen birinin karşıma çıkmasını asla istemem ben baba

karouswishes-deactivated2022012

Her gece uyuyorsam, seni rüyamda görme hevesiyledir. Gökyüzüne bakıyorsam arada, senin de baktığını umduğumdandır. Gözlerim dalıyorsa bazen, bazı ihtimaller yüzündendir. Hani olur ya, belki seversin, belki görürsün diyedir.

bencemeraketiyidegilim

“Korkarım ki biz karşılaşmaması gereken iki kişiydik. Belliydi böyle olacağı.Ben seni çok sevecektim,sen seni nasıl sevdiğimi hiç görmeyecektin.”

— (via bencemeraketiyidegilim)

Seni çok seviyorum ama bunu asla bilmeyeceksin

nabziminefendisi-blog

“Dün gece uyumadım seni sevdim, haberin yoktu.”

—

yuruyencanta

Seni ilk görüşüm geçen sene oldu. Sadece izliyordum. Ne zaman görsem bir daha bakardım çünkü gerçekten tatlıydın. Bir sene boyunca adın umrumda bile olmadı sanırım. Adını öğrenmeye çalışmadım. Sadece görüntün önemliydi. Görsem yeterdi. Bir sene böyle geçti. Bu sene adını tesadüfen öğrenmemle önce sosyal medya hesaplarını buldum. Hakkında her yeni bir şey öğrenmemle hem ilgim hem de merakım artıyordu. Arkadaşlarını da araştırmaya başladım. Konuştuğun kızları ve erkekleri biliyorum şimdi. Sevdiğin etkinliklerden, yeteneklerine kadar her şeyi biliyorum. Merak etme takıntılı ya da psikopat takipçin değilim. Bunları belki işsizlikten belki de sadece meraktan yaptım, bilmiyorum. Sadece beni tanımayan biri için fazla uğraştım fazla zaman harcadım. Ama eğlenceliydi "seninle" vakit geçirmek. Senin haberin yokken de güzel. Kim bilir birlikte zaman geçirsek ne kadar mutlu olurum Üzülüyorum bazen. Hakkında bu kadar şey biliyorken sen benim hakkımda hiçbir şey bilmiyorsun yaşadığımdan bile haberin yok belli ki. Bilsen beni, görsen mesela, bir kere konuşsak en azından, bu kadar üzülmezdim belki beni sevmiyor oluşuna. Beni bilmen hoşuma giderdi. Bilmeni isterim Seni okulda sık görmüyorum ama ne zaman görsem titriyorum. Ne zaman gülsen önümde çok üşüyorum. Yanlış anlama aşığın değilim. Henüz değilim. Kabul etmedim. Senden sadece hoşlanıyorum. Bunları nasıl yazdım nasıl sana verdim bilmiyorum. Normalde utangacımdır. Gururluyumdur. Bunları bir daha söyleyemem mesela. Zaten tekrarlamak yapışkanlık olur. Arkamdan "bu ne yapışkan kız, peşimi bırakmıyor bir türlü" demeni de düşünmeni de istemem. Bunları okuyunca büyük ihtimalle *seni gözlemlediğim kadarıyla* bir şey hissetmeyeceksin, arkadaşlarınla güleceksiniz arkamdan, dalga geçeceksiniz benimle. Eğer bunları yaparsan ya bana farkettirmeden yap ya da hiç yapma çünkü hissederim tahmin edemeyeceğin kadar çok üzülürüm ve bir daha böyle bir işe kalkışmayacak kadar çok utanırım. En azından buna hakkın olmadığını düşün ve ona göre hareket et

Geçen sene yazdığım mektubu buldum biraz çocukça ama hoşuma gitti

ve hala bunu ona gönderemedim

saykobirsolucan

Ya tamam da senin adın Canberk ben sana nasıl güvenebilirim ki

soylusizofren-blog

Gerçekten artık dayanabileceğim yükten çok daha fazlası altında ezilmekten yoruldum ben . Ben seni sevmekten ilk defa yoruldum , beni sevmemenden , beni tanımamandan yoruldum . Sana bu kadar yakınken bu kadar uzak olmaktan yoruldum ben . Ben seni çok sevmekten , severken ölmekten , ölürken yaşamaktan çok yoruldum . Beni tanımamandan, yüzüme bakamamandan , herkese çiçek olup bana duvar olmandan yoruldum ben . Sana dokunamamaktan , senin için yazdığım şiirleri sana okuyamamaktan yoruldum ben . İsmini haykıramamaktan , seni seviyorum diyememekten yoruldum . Ellerine dokunamamaktan , gözlerine uzun uzun bakamamaktan , başka kızlar ile konuşmanı seyretmekten ben artık çok yoruldum . Bana bir kere güldün ya hani , zoraki de olsa ben işte orda öldüm . Ben senin için sıradan biriyim belki de , hergun gördüğün o kızım belki de . Ama ben artık dayanamıyorum . Ben seni çok seviyorum , ben seni güzel seviyorum , ben seni her bir bakışına anlam yükleyecek kadar çok seviyorum . Hani bir kere kolun değdi ya ceketime işte ben o cekete tüm gün sarılacak kadar çok seviyorum seni . Ne olur anla beni , uzak tutma kendini . Sevme beni , bakma bana ama yalvarırım kendinden mahrum bırakma beni . Ben artık çok yoruldum . Ben artık beni sevmeyişini izlemekten çok yoruldum . Ben artık dayanamıyorum .