Gedichtenoverdingen

de titel zegt genoeg.

[gedichtenoverdingen]

[gedichtenoverdingen]

Ik had mijn missie gevonden, mijn roeping. Ik was geredt en kon de boel oplappen. En ja, ik was tegelijkertijd doodongelukkig en nog met één voet verstrengeld in oude gewoonten en doelloze afleidingen. Maar er was ook heling in de chaos, in het gevecht. Want aan het eind van zo’n gevecht, wint er iemand. Blijft er één overeiend.

[gedichtenoverdingen]

Het is wellicht de taak van een gelovige om niet cynisch te worden in het leven, misschien ook wel van elk persoon. De daad van de poging weerstaat elke tegenslag wanneer zij geroepen wordt door een oprechte doelmatig- of gerichtheid wil ik zeggen, tot heling, tot liefde. Iedereen verdiend altijd een tweede kans.

[gedichtenoverdingen]

Het is augustus en in de hitte, vind ik opnieuw perspectief. Laat ik los wat al gedaan is, vertrouwend op liefdevolle intenties. Niet meer zo bang om fouten te maken, vrij om deze onder ogen te zien. Ik heb geleefd en dat is voldoende. Wat een geschenk om hier te zijn en op je bek te gaan. Ik had niet verwacht dat ik ooit nog in het lot, laat staan een roeping, zou geloven, maar sinds ik dat wel doe, valt alles op z'n plek, lijkt het meer vanzelf te gaan. Niet zonder ongeluk of twijfel, gewoon vanzelf, stuwend zoals de zee. Echte vrijheid is in liefde, de genade die ons allen rechtvaardigen wil.

[gedichtenoverdingen]

Over zwaarte, liefde/God en vertrouwen

Ik denk niet dat het nodig is om het concept of idee God te verheffen tot een almovattende, intern consistente metafysica of een afgebakend religieus systeem dat al dan niet te verzoenen is met, of wel of geen vergelijkenissen heeft met de andere. Wat nou als het idee God, simpelweg liefde is. Liefde dat aanwezig is in ieder mens. Niet zozeer omdat we deze liefde zijn, maar omdat we niet anders kunnen dan deze uiten en zo daaruit de wereld ervaren. Dat achter elk verwijt en verwarrend en onuitstaanbaar gedrag toch ook de juiste bedoeling zit, al is het een schreeuw om bevestiging, die liefde, wat moet betekenen dat zij als idee toch ergens bestaat.

En tegen degenen die zullen zeggen dat deze omschrijving empirisch dan wel hypothetisch niet klopt, omdat er toch verschrikkelijke dingen gebeuren voor puur kwade, narcistische en sadistische redenen, wil ik zeggen dat zij best gelijk kunnen hebben; een gebrek aan theorie van het kwaad doet soms meer kwaad dan goed, maar dat kwaad kan bestaan als idee, betekent niet dat goed/God/liefde er niet meer kan zijn.

De kunst is de liefde te zien zelfs op de meest zware dagen en in de meest barre omstandigheden. Dat er naast pijn, ook nog onverwacht liefde komt. Ik heb haar gezien in uit het niets verschenen nieuwe vrienden, of personen die steun, liefdadigheid, begrip, acceptatie, erkenning, mededogen, medelijden en zelfopoffering toonde.

Soms, en dan wil ik eigenlijk zeggen, terugkerend regelmatig, voelt het leven heel zwaar voor mij. En toch was daar dan toch altijd plots iemand die het juiste wist te zeggen, een maaltijd deelde, het allemaal goed bedoelde, me aankeek, mijn hoofd boven water hield door gewoon met me te zitten en momenten te delen. Hoe kan dan alles slecht zijn? Hoe kan dan alles slecht zijn.

Pijn hoort bij het leven. Soms breekt er een hart, soms blaft er een hond. Maar vriendschap en humor en zonlicht en leren en groeien en opstaan na het vallen en de lach van een kind, horen ook bij het leven.

Ik kan niet anders dan geloven in God, in liefde, als zij zich toch steeds weer laat zien. Soms doordat ik van een afstand kijk. Soms omdat ze naar me toe komt gerend.

Er is liefde in de wereld.

[gedichtenoverdingen]

“Geef me de tijd om te redden wie ik ben. Dagen vertragen tot ze stoppen en stilstaan. Geef me de tijd om mezelf terug te vinden. Ik maak alles goed met wat er overblijft.”

- Holiday in Spain, Bløf

[gedichtenoverdingen]

Pleisters plakken Pijn Helen kost tijd Misschien even lang als lijden

Ik ben afwezig in mijn aanwezigheid wil minder in mijn lichaam kan niet stilzitten verdwijn in verveling

doodsbang en ongelukkig

Volwassenen bedrijven politiek Kinderen duwen elkaar gewoon

Ik wil niet meer alleen zijn wil in jouw armen en dagen huilen ontvang me en ontferm U

het gaat (niet) het maakt niet uit. ik mag niet zeuren het meeste komt door mezelf

de rest is het overdenken niet waard

Kom! Ga! Wees hier of even niet

Ik bid dat het beter word Ik bid dat ik beter word Ik bid dat ik beter doe wetende dat ik onder Zijn bewind ben

[gedichtenoverdingen]

zijn excentriciteit maakt een liefde, lust, verlangen; een beat in mij wakker - ik vraag me af waar hij zijn eerste huwelijk heeft gelaten en wat zijn favoriete Bijbelvers is.

ik zie onze gelijkenis, getuigenis, in de zoektocht naar Christus lijdt Hij de weg of zijn we allen verdwaald?

in het donkerblauw van de nacht hoor ik de platen die hij speelde en de fouten die ik maakte om dichterbij het Ware te komen

ik verlang naar iets uit zijn tijd wat moeten we met nu? de godvergeten eindtijd van het heden.

alles is onbetaalbaar behalve de vergeving ik zag het in zijn zelfgemaakte tomatensoep met gorgonzola.

[gedichtenoverdingen]

werkloos. alweer. gezakt. gefaald. god bestaat niet. en ik mis drinken. toch maar dichter geworden het is er een goede dag voor koud. zon. verlaten. van de bijstandsnorm kan ik leven zelfs sigaretten halen. zie? tel je zegeningen of het aantal tenen en derde kansen mijn oma gaat dood dit jaar. ik heb een koude oorlog met een huisgenoot. Frank heeft de Slimste Mens gewonnen. ik mis kind zijn en had achteraf gezien beter mijn dromen kunnen volgen.

[gedichtenoverdingen]

zaterdagochtend is het nieuwe zaterdagavond terwijl een jongen de glasscherven van gisteravond bij elkaar veegt op het Neude, slaat een oude man een krant open en drinkt zijn koffie. ik geef teveel geld uit aan ontbijt en dank god ik bel m'n vader, hij antwoord verslagen hij heeft een brief geschreven aan mijn moeder maar zij heeft haar spullen al gepakt

al m'n vrienden zitten in het buitenland, of zo goed als, en hoewel ik weet dat ik verantwoordelijk ben voor mijn eigen gevoelens haalt de eenzaamheid me in.

ik ben gelukkiger dan ooit maar er valt niet op te boksen tegen de realiteit

of het verleden

ach, wat maakt het ook uit

er is nog altijd Liefde, Schoonheid, Hoop, Belijdenis, Overgave, Genade en Koffie.

[gedichtenoverdingen]

Hoe langer je wacht met doen wat je wil doen, hoe langer het duurt voordat je kan doen wat je wil.

[gedichtenoverdingen]

Zijn er toevalligheden die je jezelf toewenst?

als we altijd de wind in de rug hebben, waaien we wellicht weg. weten we niet eens meer of we hebben gekozen een bepaalde kant op te gaan. wat betekent toeval. dat de kans willekeurig is dat de dingen gebeuren? of is het een evaluatie van wat er dan gebeurd is in verhouding tot het gewenste of waarschijnlijke? Jeroen Hopster schreef er een boek over. ooit gaf hij mij les over Kantiaans constructivisme, was ik vijf minuten te laat en scheen de zon. een maand erna at ik een croissant en een aantal maanden daarna werd ik ontslagen. toeval? ik heb zijn boek in ieder geval niet gelezen. ik denk niet dat het een belangrijke vraag is of toeval bestaat, na de vraag wat we daaronder verstaan, en vervolgens of en hoe we die moeten willen. ik denk dat het nuttiger is onszelf af te vragen hoe we door het leven willen gaan in die zin van dingen wensen. volgens de stoïcijnen is de hele wereld gedetermineerd maar mogen we alsnog dingen wensen. ik wens vooral dat het tegenzit, juist omdat elke keuze voortborduurt op de vorige en je anders nooit kon worden wie je bent of kan besluiten dat je helemaal iemand anders wil worden. ergens stel je een atheïstische vraag en wil ik zeggen dat het antwoord is dat toeval niet bestaat, of nou ja dat god misschien bestaat. dat het misschien geen toeval was dat ik bepaalde mensen ben tegengekomen en bepaalde deuren dicht gingen, dat woorden als genade en liefde de enige verklaring zijn voor waarom ik, jij, wij, hier nu nog zijn. na alles. ik denk niet dat die uitkomsten na alle handelingen van al onze voorvaderen ooit, toevallig zijn en tegelijkertijd dus wel. is dat een antwoord op je vraag?

[gedichtenoverdingen]

ik weet niet wat ik later wil worden maar wel dat ik jouw achternaam wil als alle wegen toch weer naar jou leiden en ik op geen enkele manier het slechte in je kan zien, alleen het ongemak, de liefde en hoe je me vasthoudt, hoe bij jou alles voelt als voorbedacht omdat het vanzelf goed voelt wat doen we dan hoe zeg ik je dit zonder gestoord te klinken zonder dat je dan weggaat, weer naar het buitenland of als ik dat doe, maanden weg wat doen we dan hoe vraag ik je of ik bij je mag zijn hoe werkt het grote mensen leven als ik me zo klein voel onbedoeld hier weer huilend op het toilet en ik had nog zo gezegd dat ik dat niet zou laten gebeuren maar ik weet dat dat niet te voorkomen is omdat stormen niet te temmen zijn zoals verkiezingswinsten ik denk dat ik me op mezelf moet focussen dat is de zeitgeist immers, maar ik hoop dat zoals in de films jij aan het eind daar bent met mij.

[gedichtenoverdingen]

augustus ‘24

[gedichtenoverdingen]

juni

je at een broodje kaas en ik was verliefd op je lange onproductieve zomerdagen, bijna afgestudeerd en of Nederland Europees Kampioen ging worden wisten we niet maar hoopten we wel voorzichtig van downward dog naar shavasana zo passeerde de dagen dienstbaar en ik dacht vooral aan god en je krullende haar dat langzaam begon terug te groeien met de liefde die ik nergens kon verstoppen ik geloof in de daad van de poging zoals kinderen leren lopen leerde ik leven

[gedichtenoverdingen]

[9 april 2024, Voortuin, Utrecht]

Hoe meer moeilijke dingen je doet, hoe makkelijker moeilijke dingen worden - Toch zijn sommige makkelijke dingen gewoon moeilijk waarbij gewenning een kwestie is van overleven alleen zijn een behendigheid -

Duiken in bruine kroegen, en toch rust vinden in 't gelaat van een onbekende, wat slap ouwehoeren en zodoende, toch voelen dat je problemen er niet zo toe doen dat is makkelijk.

Uiteindelijk is alles makkelijk, overkomt het meeste je Accepteren wat ik wél voor je voel is makkelijker dan niets voor je voelen of nooit meer drinken.

Ik heb geen zin meer om te schrijven - wil vooral nog naar de kerk gaan met orgelmuziek en de herinneringen aan jouw naam jouw naam

Hoe meer moeilijke dingen je doet hoe makkelijker moeilijke dingen worden.

[gedichtenoverdingen]

wat als je jezelf en je moed terugvind, wat als voor jezelf zorgen de reden wordt om door te willen blijven gaan, wat als je van alle ervaringen uit het verleden leert, wat als je de juiste kansen aangereikt krijgt op het juiste moment en de juiste deuren dichtgaan, wat als alles goed komt, wat als je daar vanuit gaat, wat als dat al zo is, wat als je het leven een kans geeft.