Eğer bu gece ölürsem, bil ki yönüm sen. Cehennemin ortasında yüzüm gülümser.
Bu gece ölürsem, bil ki gönlüm sen. Cennetin ırmaklarında ağlarım senin yüzünden.
RMH
NASA

roma★
TVSTRANGERTHINGS
No title available
Keni
ojovivo
Jules of Nature
Claire Keane

❣ Chile in a Photography ❣
Noah Kahan
🩵 avery cochrane 🩵
Game of Thrones Daily
No title available
EXPECTATIONS

No title available
let's talk about Bridgerton tea, my ask is open
art blog(derogatory)

JVL
I'd rather be in outer space 🛸
seen from United Kingdom
seen from Italy
seen from Russia
seen from United States

seen from Ireland

seen from United Kingdom

seen from Finland
seen from Canada
seen from United States
seen from Netherlands
seen from Italy

seen from Finland

seen from United States
seen from United Kingdom
seen from United States

seen from Spain
seen from Latvia
seen from Ireland

seen from United Kingdom

seen from Finland
@gizemlii00
Eğer bu gece ölürsem, bil ki yönüm sen. Cehennemin ortasında yüzüm gülümser.
Bu gece ölürsem, bil ki gönlüm sen. Cennetin ırmaklarında ağlarım senin yüzünden.
Ben iyi değilken ve bunu adın gibi bilirken dönüp de bakmadığın için teşekkür ederim. Bi gün bana ihtiyacın olduğunda sana buz gibi bakacağım.
ben iyi değilken ve bunu adın gibi bilirken dönüp de bakmadığın için teşekkür ederim. bir gün bana ihtiyacın olduğunda sana buz gibi bakacağım.
Ağlasam sesimi duyar mısınız mısralarımda; Dokunabilir misiniz gözyaşlarıma ellerinizle?
-Orhan Veli
yükümü yüklensen, yükünün yük olmadığını anlarsın
Peki bu kurduğumuz hayaller, yarım bıraktığımız anılar, sonunu görmediğimiz yollar ne olacak? Başka biri mi devam edecek şimdi? Bizim yerlerimizi başka kahramanlar mı alacak? Veyahut gerçekten devam edecek mi? Yoksa yeni bir kahramanla yeni bir hikaye mi başlayacak?
Kim bilir belki yarım kalmış bu hikayede tekrar denk geliriz..
Sahi tekrarı olmayan bu hayatta tekrar denk gelir miyiz?
İnsan ömründe kaç kez ölür?
Bir kez mi?
Bedeninin toprağın altına koyulmasından bahsetmiyorum.
İnsan çok kez ölür. Bazen bir cümle ile, bazense tek bir bakışla. Benim ruhum kaç kez öldü artık sayamıyorum. Aslında yaşayan bir ölü sayılırım. Çok kez yara aldım, çok kez koydum kendimi toprağa. Hala daha koymaya devam ediyorum. Sanki her darbede tekrar canlanıp tekrar yok oluyorum.
Artık içimden hiçbir şey yapmak gelmiyor. Eskiden müzik dinlemek bana iyi gelirdi. Artık müzik dinlerken sadece yaşadıklarım aklıma geliyor. (Ne zaman çıktı ki?) Uzun zamandan sonra bir kaç satır yazmak geldi içimden. Çünkü artık kendimi yazılara bile anlatamıyorum, kim olduğumu çözemiyorum, kendimi bulamıyorum. Sanki şuan ki ben, ben değilim gibi hissediyorum. Belkide ruhumu her toprağa verişim de Tanrı bana yeni bir ruh bahşediyordur. O yüzdendir belkide kendimi çözemeyişim.
Neden hala hayattayım?
Bu soruyu artık çok sormaya başladım. Cevabını bulamadığım o kadar çok soru var ki. Hepsine tek tek cevap aramaktan çok yoruldum.
Ben artık ben değilim.
Daha kaç kez ölmem gerekiyor?
Gidişinin bi asaleti olsun, kırık dökük kalışının ardından...
Bir Şeyin Çalinmamasini İstiyorsan Kitabin Arasina Koy. Kitabi Açmaya Korkan Toplumdayiz..!
Kimin köpeğisiniz bilmiyorum ama, havlamanız ürkütmüyor.
Sen ne anlarsın; gelmekten, sevmekten, kalmaktan Sen bilsen bilsen gitmeyi bilirsin ondan da ben anlamam
Ağlamaktan kör olsanız dahi çıkmayacağım o toprağın altından, işte beni böyle kaybettiniz.