[1anonyymous1]

we all deserve someone who at the end of the day says “ i missed u so much today ”

[dark-soul9]

i’m just too damn tired to give a shit anymore

[umakeme-wannadie]

“Μου λειπει να συμβει κατι ωραιο χωρις να το περιμενω.”

— αληθεια μου λειπει.

[ta-oneira-kostizoyn]

Και ας μην καταλαβαίνεις πόσο με πονάς

Εγώ είμαι εδώ για να σε κάνω να χαμογελάς

Iratus - 26 Ιουνη

[nice-but-sarcastic]

Αυτές τις περίεργες ώρες που δεν θέλω κανένα μόνο εσένα

[gorgonanthropos]

Σ’ αγαπώ, μα δεν στο είπα ποτέ.

Γοργονάνθρωπος.

[heart-ish]

Τον θέλω τόσο πολύ που πονάει.

Πονάει που δεν τον έχω.

[despoinakatsara01]

Δεν ήξερα αν σου αξιζα ήξερα όμως ότι δεν θα σε αφηνα..

Και πίστεψε με θα ένιωθες πολύ τυχερός 👌🏻

[quote-obsession]

Οι όμορφοι άνθρωποι έχουν το βλέμμα τους λίγο χαμένο. Βγαίνουν με παρέες και σιωπούν ή φλυαρούν πολύ. Έχουν την τσαντίλα στην τσέπη τους. Τους έρωτες στα όνειρα. Τη συγγνώμη στην άκρη της γλώσσας τους. Οι όμορφοι άνθρωποι είναι αξιοπρεπείς.

@ntmtz

[gorgonanthropos]

Τόσο αφελές το να αγαπήσεις και να πιστέψεις πως σ' αγάπησαν.

Γοργονάνθρωπος.

[look-my-eyes]

Με καταστρέφεις με τον όμορφο τρόπο

[psycedeliclittleturtle]

Μια σκέψη στο μυαλό υπήρχε.

Να είσαι εσύ καλά.

Να φοράς ζακέτα και να μην σε βλέπω στεναχωρημένο.

Να προσέχεις με την μηχανή και να μην ακούς τους άλλους.

Και άλλα τόσα για εσένα.

Και τώρα ποιον θα σκέφτομαι εγώ;

Για ποιον θα ανησυχώ;

Μαράθηκε η σκέψη μου.

Τα χέρια μου περισσεύουν.

Το κορμί μου έρημο περιπλανιέται.

Γιατί δεν έμαθα να νοιάζομαι λιγάκι εμένα.

Να με σκέφτομαι.

Όλα ήταν για εσένα.

Όλα.

[fuckmylifeimout]

Πατέρα αν ήξερες τι έλεγαν και τι μου έκαναν θα ήθελες να τους σπάσεις στο ξύλο. Να τους κάνεις να κλαψιυν περισσότερο από όσο με εκαναν να κλαίω.

[thalpwrh]

Θέλω απλά να σε έχω αγκαλιά και να σου δίνω αμέτρητα φιλία..

Μπορώ; Σε παρακαλώ..

[clementine-kruczynski123]

Ιωάννα Λιούτσια

[roses-n-chaos]

Δεν υπάρχει χειρότερο συναίσθημα από το να ξυπνάς το πρωί και να μην αισθάνεσαι τίποτα. Ούτε χαρά, ούτε λύπη. Απλά ένα κενό, ένα γαμημενο κενό.

Άλλη μια μέρα χωρίς ουσία.

[erev0s]

Πόσο πολύ φοβάμαι μην ξεχάσω μια μέρα τον τρόπο που υπήρξαμε.

Πόσο φοβάμαι μην ξεχάσω τον τρόπο που μπλεκόντουσαν τα δάχτυλα σου στα μαλλιά μου ή το πόσο ταίριαζαν τα χείλη μου με τα δικά σου.

Πόσο φοβάμαι μην ξεχάσω τη ζεστασιά που ένιωθα στην αγκαλιά σου και τον τρόπο που έσκαγαν τα συναισθήματα μέσα μου σαν πυροτεχνήματα κάθε φορά που με κοίταζες πολλή ώρα στα μάτια.

Τον θυμό που με πλημμύριζε όταν τσακωνόμασταν και την εσωτερική διαμάχη που είχα για το αν ήθελα περισσότερο να σε παρατήσω ή να σε φιλήσω μέχρι να μη μπορώ να αναπνεύσω άλλο.

Πόσο φοβάμαι μην ξεχάσω το πόσο με ρήμαξες με την απουσία σου.

Και το πόσο με γέμιζες όταν ήσουν κοντά μου.

Πόσο μου έλειπες όταν ήσουν μακριά και πόσο πόναγε το σώμα μου από την επιθυμία μου να σε αγγίξω.

Πόσο φοβάμαι μην ξεχάσω μια μέρα το πόσο πολύ σε αγάπησα.

Και πόσο φοβάμαι μην ξεχάσω το πόσο πολύ με αγάπησες κι εσύ.