Een oude legende binnen de blues verteld dat als je om precies 12 uur 's nachts bij de crossroads aanwezig bent je de duivel ontmoet. De duivel zou 1 wens van je in vervulling laten gaan, in ruil voor je ziel. Het verhaal verteld dat een man die muzikaal zo slecht slecht was dat hij van elk podium afgefloten werd. Maar hij had een passie. Zijn passie was blues. Zijn leven draaide om blues. Hij bleef op de been door de blues. Maar hij had zelf ook last van de blues. Vanwege het feit dat hij muzikaal niet getalenteerd genoeg was om zijn passie over te brengen. Na het zoveelste slecht afgelopen optreden drinkt de man zich moed in. En om stipt 12 uur staat hij bij de crossroads. De spoorbomen zijn stil, de rails ligt al tijden er onbereden bij, alleen de maan zorgt voor enig schouwspel met zijn volle licht die de bladeren op het landschap speels weergeeft. Zonder enige aankondiging staat hij daar, niet zo imposant of angstaanjagend zoals de blues artiest dacht, maar hij stond daar. Voor hem. De wens aanbiedend. Vanwege zijn uiterlijk was de wens al gauw openbaar gemaakt en plots was de avond net als 10 minuten geleden. Volledige stilte, maar wel inspirerende stilte. De dag erna werd de 'zielloze' man wakker en besefte zich niet helemaal precies wat er gebeurd was. Was het een waan? Was het een droom? Of was het echt? Na een paar dagen bleek dat hoe erg het ook een droom gesponsord door drank leek, het keiharde realiteit was. De man speelde de sterren van de hemel, de man raakte elk persoon waarvoor hij speelde diep in het hart! De man zelf was gelukkig en iedereen gelukkig met hem. Tot op de dag dat de man 27 werd. Hij voelde een bepaalde droevigheid steeds meer zijn leven overnemen, steeds meer zijn geluk bederven. Tot hij zich besefte dat het tijd was zijn rekening te betalen. Trots verliet hij onze realiteit en begaf zich daar, daar waar vele andere zich ook bevonden. Namelijk in de onsterfelijkheid van je naam. Vanwege het geen wat hij bracht wordt zijn naam herinnert, tot op de dag van vandaag. Hij had zijn ziel verkocht wat het leven van iedereen verbeterde. Zijn naam wordt herinnert, zijn muziek wordt geliefd en zijn filosofie nooit vergeten. Was het het waard? Niemand zal het weten, maar net zo goed als dat niemand van hem zou weten als hij dit niet gedaan had. Alles is vergankelijk. Alleen ligt de vergankelijkheidsdatum in jouw handen. Waar hecht jij de waarde aan? Waarom leef jij? Is gekocht geluk, waar geluk? Enfin. Het leven gaat niet over rozen, nee het gaat om jou en jouw voetstap erin!
