Güzel bi şarkı ç'almak istedi canım.
Bana has, gençliğime bi kadeh eşliğinde.
ama koskoca kütüphanede bulamadım. bir tane şarkı yok,
kütüphane demişken; eski kütüphaneyi yıktılar çarşıdaki. yerine yeni bir bina dikeceklermiş canımın içi. başka bir şey için de yıllar önce öyle demiştim. yaz geliyor ve aradan 4 sene geçmemiş gibi aşırı aşırı aşırı bir özlem duyuyorum. hayatta olsan bu kadar özlemezdim seni. öyle bir özlem.
renkli rüyalar oteli diye bir yer yoktur.
hayatımızda olanlar ve olmasını beklediklerimiz arasında koca bir fark yok mu?
çocukken - hayatımızda olan insanlar hep kalacakmış gibi geliyor. fakat büyüdükçe puff bir anda yok oluşu izliyoruz. geçmişe bakıp keşke demek o kadar yorucu ki.
senin kocaman keşkelerin vardı çok iyi hatırlıyorum.
açtım şimdi müzeyyen'i , buluşacakmışız öyle diyor canımın içi. boş ta olsa konuşmak isterdim o tatlı balkon buluşmalarımızda. sanki bir tek o iyi gelecekmiş gibi. yarım kalmayacakmış. yine sevdiklerimle yunanda rakı içerken aklıma düşmeni istiyorum. çakırkeyif olup eğlenmek istiyorum.
bu ara çok gidesim var o koca yuvarlak kolonlu odaya. binbir kez izlediğin gündüz kuşağı diziyi binbirinci kez izlemek istiyorum. nerde izlersem izleyeyim asla aynı tadı vermiyor. asla zevk alamıyorum. o dizinin bile yeri o evmiş gibi geliyor. anı biriktirmek bazen çok zor olabilir. hatırlarken yani.
Kocaman derin bir çukurun içerisindeyiz, kurtulmaya çalıştıkça daha çok derinleşiyor ve boşluğa sürükleniyoruz gibi.
ne de olsa artık 16 yaşında değilim.
olsun, yine de seviyorum 30 olmayı. bana kattıklarını, hissettirdiklerini.
ama inan nerede kalmak istediğim sorulsaydı 16 derdim.
belki de herkesin ürettiği teorilerdeki gibi bir matrixteyiz ve hayatımızın bir bölümünde hala birlikt rakı içiyor oluruz. eğer öyleyse bi işaret ver olur mu? Kütüphaneden bir kitabi sinsice yere atma kedi yapmış derim üstünde durmam. Mümkünse şöyle daha kallavi bişeyler yap. Kediye mama koy mesela. aaa diyeyim kim yaptı bunu? okeeyy çınar ağacıymış.
herkes geçmişe takık olduğumu, hala orada yaşadığımı söylüyor. Geçmişleri benim kadar güzel olmadığı için an'dan daha çok keyif alıyorlar. An'ım da güzel ama geçmişimde sen varsın nasıl odaklanabilirim? Belki de bu psikolojide bir tip hastalıktır, bilemiyorum. ben küçükken 50-60 lı yaşlardaki insanlar geçmişe takılırdı şimdiki büyüklerde hiç yok öyle şeyler. Hayat mı daha güzel? yoksa benim ruhum mu yaşlı?
inan hiç birine verilebilecek cevabım yok ama, yine de özledim ve unutmamak için buraya not düşüyorum. 60'ımda hala yaşıyor olursam , buraya gelip senin nasıl olduğunu, neler hissettirdiğini hatırlayabilmek için not düşüyorum.
İyi ki vardın Babiş.
Si yu leytır.
05/03/2026 11:23