[halemmsi]

kaçıp gitmek isteyen ama kalıp savaşmak zorunda olan o iki insanın hikayesi. bizim hikayemiz.

[halemmsi]

neden sahip olmadığım tek bir şeyin, sahip olduğum diğer her şeyle ilgili nasıl hissettiğimi etkilemesine izin veriyorum?

[halemmsi]

kendinden kendini doğuracaksın. bu sancının sebebi de o.

[halemmsi]

saklayıp gönlünde sır eyle beni.

her gece uykunda düş eyle beni.

sensiz şu âlemde bir hiç gibiyim,

sarıp da ruhuna yâr eyle beni.

[halemmsi]

bana dokunamadığı her an yangın,

dokunduğu her an olduğu gibi.

[halemmsi]

gözlerimi kapatınca karanlığın içine kurulan o sahneyi seviyorum. dünyada saadet biraz da böyle bir şey sanırım. istemsizce gülümsüyorum. mutluluktan birkaç damla göz yaşı döküyorum. sonra peşi sıra şükür duaları fısıldıyorum.

neden mi böyle? kimseye detaylıca nasıl hissettiğimi, neler yaşadığımı anlatmıyorum. beni mutlu eden insan dışında. çünkü kimse bilmediği bir şeye dokunamaz. görmediği bir şeye erişemez. ve temas edemezlerse mutluluğuma da zarar veremezler.

naçizane tavsiye.

[halemmsi]

kimseye katlanamıyoruz artık. çünkü kendimize katlanmanın yolunu bulamadık henüz. gözümüzün ucunda sürekli bir idealize etme hali varken, gerçeğin o dağınık, o gürültülü hali bizi korkutuyor sanırım. "beni soğuttu" dediğin an, sorumluluktan kurtuluyorsun çünkü. onu anlamaya çalışmana, onunla o yokuşu çıkmana gerek kalmıyor. birini sevmek, onun çatlak sesine, tökezleyen adımlarına ve yarım kalmış cümlelerine yer açabilmek oysa. hatalı yönlerini bir silah olarak değil de bir hikâye olarak görebilme olgunluğudur sevmek.

birini sevmek, o pürüzlere elini sürebilme cesaretidir.

[halemmsi]

birisi boğuluyorsa o an ona yüzmeyi öğretmenin zamanı değildir. bu cümle gün boyu aklımda kaldı. çünkü bir insan zorlanırken, dağılırken, içi karışmışken etraf bir anda tavsiye verenlerle doluyor. herkes ne yapması gerektiğini, nasıl düşünmesi gerektiğini, nasıl güçlü olması gerektiğini anlatıyor. ama insan boğulurken bunları duyamaz. içeride fırtına varken dışarıdan gelen her yönlendirme gürültü gibi hissedilir.

[halemmsi]

senin o "anlamsız" görünen çaban, o batışların, o yalnızlığın... hepsi senin kendi dağlarına yürüyüşün. diğerleri sadece nefes alıyor, sen ise yaşıyorsun. o yüzden, geri dönmeyi aklından bile geçirme. düştüysen kalk. rotanı tekrar o zirveye çevir. ailene, atalarına ve en önemlisi kendi potansiyeline bir borcun var. hikayenin sonu henüz yazılmadı. ama kural belli: ölene kadar, tüm yenilgiler psikolojiktir.

yürümeye devam et.

[halemmsi]

Ahirette önde olanlar, dünyada fedakarlıkta da önde olanlardır.

[halemmsi]

dün akşam hemen karşımızda babam oturuyorken ve çay içiyorken :) erkek arkadaşımla yan yana oturuyorduk ve birbirimize masanın altından ayaklarımızı üst üste koyarak destek olduk. o an, o an sanki bir kitabın iki aşık karakteri gibi hissettim kendimi. bazen hayatın bazı kısımları kitap ya da film gibi geliyor insana. ve bu bazenleri benim için hep aşk üstüne kurulu.

[halemmsi]

ister şarkı söyleyin, ister ağlayın. yaşayacağınız hayatın süresi değişmeyecek.

[halemmsi]

bazı şeyler beni o kadar kırıyor ki, nasıl hâlâ bu kişilerle yaşadığıma hayret ediyorum. çekip gideceğime ettiğim yeminleri yutmuşum bağa olan sevgimden. o bağın beni yaraladığını bilirken hem de.

[halemmsi]

ya ölüm ya aşk istedim dudağından.

[halemmsi]

Mütevazılık falan hiçbir zaman gerçek bir üst değer olamamıştır bizde. Bir ortamda mütevazı olmaya kalkarsanız saygı hemen azalmaya başlar hissedersiniz.

[halemmsi]

ben basit bir insanım, bebiş videosu görürüm ve üstüne iki kez tıklarım.

[halemmsi]

our story begins.