favela 🐣

benimle konuşmayı bıraktılar ama beni konuşmayı bırakamadılar

[harcananyillar]

şehir gürültüsünden uzakta köyümdeyim balkonda masmavi bir gökyüzü önümde yemyeşil ağaçlar ve sadece kuş sesleri içim huzurla doluyor ruhumun dinlendiğini hissediyorum

[harcananyillar]

sensiz ve nefessiz. hayatın en adil olmadığı an.

[harcananyillar]

​denize bakıp hayatımdaki herkesi ve her şeyi ne kadar çok büyüttüğümü düşünüyorum şu dalgaların yanında hepimiz o kadar ufağız ki aslında hiçbir şey için bu kadar yorulmaya değmezmiş

[harcananyillar]

bizi uykusuz bırakan o büyük umutlardan ve adımlarımızı bağlayan korkulardan sıyrıldığımız yerde ne bir ölü yeniden uyanır ne de bir fırtına sonsuza kadar sürer nihayetinde en hırçın dalgalar bile o sessiz kıyıya vurup durulur bu yüzden kalbimizde sadece bu kaçınılmaz sonun bıraktığı o derin şükran

[harcananyillar]

ben olmam gereken o güzel ihtimallerden çok uzaktayım

içimde ne bir şeyi değiştirecek heves var ne de çabalayacak mecal

kendime bile geç kalmışım gibi

öylece durup geçip gidenleri izliyorum

[harcananyillar]

herkes dünyada büyük izler bırakmanın peşinde bense sadece senin kalbindeki o görünmez imzada kalmak istedim görmeden dokunmadan sadece orada olduğunu bilerek

[harcananyillar]

birinin suretine değil,

sesindeki o sığınağa aşık olmak...

işte bu dünyanın en temiz yenilgisi.

[harcananyillar]

ciddiyetle yürütülen gayri ciddilik içindeyim

[harcananyillar]

birini görmeden sevebilecek kadar güzel bir kalbe çok az kişi sahip

[harcananyillar]

bir şarkıya denk geldim yirminci kez başa sarışım bazı kelimeler ancak bu kadar güzel can yakabilirmiş

[harcananyillar]

kör bir sevdadan geriye kalan

sadece bu yorgunluk

bir gün hepsini unutacağız söz

[harcananyillar]

ruhumun üzerine devrilmiş bir mürekkep gibisin. dağıldıkça güzelleşiyor, güzelleştikçe kirletiyorsun. artık senden kurtulmaya çalışmıyorum; çünkü bu leke, sensizliğin bendeki tek kanıtı.

[harcananyillar]

ruhumun pası senin parlaklığına bulaşmasın diye kestim bütün bağlarımızı yolun ferah olsun

[harcananyillar]

her şeyi boş verince gelen o muazzam huzur ve hemen ardından gelen neyi boş verdik acaba paniği

[harcananyillar]

dün bugün yarın hepsi aynı kapıya çıkıyor hiç tadı yok

[harcananyillar]

zaman her şeyin ilacı değil, sadece acıyı alışkanlık yapıyor

[harcananyillar]

her şey çok güzel olacak yalanına o kadar alıştım ki artık birisi bunu söylediğinde ona sadece hangi ilaçları kullandığını sormak istiyorum çünkü bu kadar iyimserlik ancak bir yan etki olabilir