Hatice Asel

[haticeasel]

"İşler böyle yürümüyor, Kirill! Sebepsiz yere savaş başlatan bir tip değilsin".

"İşte burada yanılıyorsun. Tamamen sağlam bir nedenim var".

"Ve bu nedir, merak ediyorum?"

"Seni incittiler ve bu savaş için yeterli bir teşvik. Onları durdurmak için orada olamadım. Ancak yapabileceğim şey, her birini bitirmek".

[haticeasel]

Gölgeye sinenin gölgesi olmaz

[haticeasel]

Diğer yaygın Rusça isimler ve küçültmeler:

Dima (Dmitri için)

Misha (Mikhail için)

Vova (Vladimir için)

[haticeasel]

Artık ayaklarım ben taşımıyor illa düşeceğim diyorsan benim olduğum tarafa düş Seni tutarım, tutamazsam da en azından aynı yere düşeriz.

[haticeasel]

“yüksel ki yerin bu yer değildir,

dünyaya gelmek hüner değildir...”

[thbcway]

Heavens Official Blessing, Yeniden Düzenlenmiş Versiyon, Kitap 1 Bölüm 11 - Bir bahis yaşam ve ölüm için, beş soru kalp için

Bu durum diğer tarafı ürküttü ve Lang Qianqui hemen onu yukarı çekmeye çalıştı, "Neden birdenbire önümde eğiliyorsun?"

Ama çektiğinde, kalbi biraz acıdı, çünkü hatırı sayılır bir güç kullanmasına rağmen Xie Lian'ı yarım santim bile hareket ettiremedi. Xie Lian doğrulmadan önce diz çökmeyi bitirmekte ısrar etti, "Çok teşekkür ederim." dedi.

Lang Qianqiu daha da şaşkına döndü, "Bana neden teşekkür ediyorsun?"

Xie Lian, "Eski imparatorluk şehri Xianle'nin ruhlarını kurtardığınız için teşekkür ederim." dedi.

Lang Qianqiu, "Teşekkür edilecek ne var?" dedi.

Xie Lian, "Benim başaramadığımı sen başardın, o yüzden sana teşekkür etmeliyim." dedi.

"Neden başaramayasın?"

"Utanç verici bir şekilde cezalandırılmıştım ve yeterli ruhsal enerjim yoktu."

Lang Qianqui başını salladı onaylarcasına, "Niyetin vardı, ama ne yazık ki yeterli gücün yoktu. Utanılacak ne var? Duymaktan hoşlanmayabileceğin bir şey söyleyeyim - bahsettiğin eski "imparatorluk şehri" daha sonra Cangcheng olarak yeniden adlandırıldı ve Yong'an Krallığı'na aitti. Onlar benim halkımdı. Onları kurtarmam doğal değil mi?"

Xie Lian ona gülümseyerek baktı, "Majesteleri haklı."

Lang Qianqui onun omzunu patpatladı, sonra aniden Xie Lian'ın kendisinden büyük olduğunu ve bunu yapmasının pek uygun olmadığını hatırladı, ama zaten omzunu patpatlamıştı, geri almanın bir anlamı yoktu, "O yüzden endişelenme, ben gidiyorum!" dedi.

Onun arkadan koşarak uzaklaştığını gören Xie Lian, yüreğinde bir hafiflik hissetti ve o da uzaklaştı.Bir gün sonra, üçü bir araya geldi ve senkronize oldular. Xie Lian ve Lang Qianqui hiçbir şey bulamamıştı. Sadece Shi Qingxuan biraz birşey başarmıştı, Hayalet Şehir'deki çeşitli tezgahlardan birçok garip eşya satın alarak.

Xie Lian, "Bir şey bulmanın bu kadar kolay olmayacağını biliyordum. Daha derinlere inmemiz gerekiyor gibi görünüyor." dedi.

Shi Quanxin bir voodoo bebeğiyle (Voodoo Bebeği: Voodoo bebeği terimi genellikle iğne batırmak için kullanılan bir kuklayı ifade eder.) oynarken şöyle dedi, "Daha derinlere inmek için Hua Cheng'in hayalet kral malikanesini kontrol etmemiz gerekecek. Ama o asla orayı açmıyor. Zekamız o kadar sınırlı ki nerede olduğunu bile bilmiyoruz."

Xie Lian konuşmak üzereyken Lang Qianqui'nin yüzündeki kararmayı fark etti ve "Sorun nedir?" diye sordu.

Lang Qianqiu birkaç kez etrafı yokladı, hatta kolunu bile sıyırmıştı, "Birşey kaybettim."

Xie Lian sordu, "Yolda mı kaybettin?"

Lang Qianqui bunu düşündü, yüzünde bir üzüntü ifadesi belirdi, "Hayır... Hatırladım, Dün! O iğrenç kumarbazın ininde kaybettim. Geri dönüp arayacağım." Shi Qingxuan, o ayrılmak üzereyken onu yakaladı, "Dün kaybettin, bugün hala orada nasıl olsun? Kaybetmiş olman sorun değil. En kötü ihtimalle telafi edebilirim."

Lang Qianqui kafasını salladı 'hayır anlamında' , "Teşekkür ederim, Rüzgar ustası, ama hiç kimse böyle birşeyi telafi edemez." dedi.

Shi Qingxuan, "Ne kadar önemli? Açıkça açıklamazsan anlayamam. O Hayalet Kumarbazlar İni'nde seni yemek için sabırsızlanan birçok kadın hayalet gördüm. Geri dönersen, kurtların arasında bir koyun gibi olmayacak mısın?" dedi. Lang Qianqui'nin yüzü önce kızardı, sonra karardı, "Bu nasıl olabilir! İyi şans tılsımı'mı bulmam gerek."

Xie Lian şaşkındı, "İyi şans tılsımı?"

Lang Qianqui "Mn. O tılsım ben gençken kötü ruhları kovmak için kullanılırdı." dedi.

Shi Qingxuan, "Sizin gibi kraliyet mensuplarının ve soyluların sizi korumak için bir imparator aurasına sahip olduğunu sanıyordum, sadece bizim gibi sıradan insanların kötü ruhları uzaklaştırmaya ihtiyacı var" dedi.

Diğer ikisi ona baktı, baştan ayağa göz kamaştırıcı parlak mücevher aurasıyla kaplı bir sıradan insandı ve hiçbir yorum yapmadı. Lang Qianqui, "Doğum şansım çok zayıftı. Eskiden sağlığım kötüydü ve sık sık hastalanıyordum ve hayaletlerin dikkatini çekiyordum. Hangi hayalet olduğunu hatırlamıyorum, o zamanlar çok küçüktüm, sadece bir süreliğine her gece göründüğünü ve her gece ortaya çıktığını ve diş gıcırdatmanın sesini duyduğumu hatırlıyorum." dedi.

"D-diş gıcırdaması mı?"

Lang Qianqiu, "Evet, yastığımın hemen yanında dişlerini gıcırdatıyordu. Ya bütün gece uyuyamıyordum ya da bütün gece kabus görüyordum." dedi.

Shi Qingxuan bütün gece kulaklarının dibinde çıtırdayan diş gıcırdatmasının sesini hayal etmeye çalıştı ve dehşete kapıldı, "Bu ne tür bir hayaletti?" dedi. Lang Qianqui, "Bilmiyordum ve hala bilmiyorum. Büyücülerin hiçbir çözümü yoktu, bana sadece diş gıcırdatması sesi duyduğumda gözlerimi kapatmamı ve asla açmamamı söylediler, böylece bir süre daha dayanabilirdim." dedi.

Shi Qingxuan, "Bunun mantığı neydi?" dedi. Xie Lian, "Yangınların sönmesini önlemek için" dedi.

"Ne yangınları?" Xie Lian, "Yaşayan bir kişinin üç ateşi vardır. Biri başının üstünde, ikisi omuzlarında. Eğer ateşler söndürülmezse ve yang enerjisi dağılmazsa hayaletler ve canavarlar onlardan korkar. Bu yüzden insanlar sık ​​sık başkalarının başınızı okşamasına izin veremeyeceğinizi, yoksa başınızdaki ateşin söneceğini; ya da gece yürürken arkanızdan birinin sizi çağırdığını duyarsanız arkanıza bakmamanız gerektiğini, çünkü muhtemelen yangınları söndürmenizi bekleyen bir şey olduğunu söylerler - iki kez geri dönerseniz kesinlikle ölürsünüz. Majestelerinden diş gıcırdatması sesini duyduğunda gözlerini açmamasını istemesinin sebebi, aşırı korktuğu takdirde yangınların da dağılabileceği endişesiydi."

Kısacası, kral ve kraliçe dayanılmaz bir kalp ağrısı içindeydi ve doktorlar ve büyücüler çaresizdi. O zamanlar sadece sekiz yaşında olan Majesteleri, buna canlı olmaktan çok ölü olarak katlandı. Bu kadar uzun süre dayanabilmesinin tek nedeni kararlılığıydı. Ta ki bir gün Lang Qianqui bir rüya görene kadar. Yüzü olmayan bir kişi rüyasında onunla oynuyordu. Lang Qianqui zayıf bir yapıya sahipti ve normalki gibi çılgınca dolaşamıyordu, ancak rüyasında zıplıyor ve yukarı aşağı tırmanıyordu, harika vakit geçiriyordu. Sonunda, adam ona bir tılsım verdi ve onu üzerinde taşımasını ve asla çıkarmamasını söyledi. Uyandığında, Altın iplikli yeşim yastığının yanında bir tılsım duruyordu. Ölü bir ata canlıymış gibi davranabilirsiniz; ayrıca Lang Qianqui gençti ve dolandırıcılıktan şüphelenmiyordu. Daha iyisini bilmediği için kimseye söylemeden tılsımı taktı. O gece, diş gıcırdatan hayalet yine uğursuz bir rüzgarın ortasında geldi. Şaşırtıcı bir şekilde, bu sefer ana salonun dışına çarptığında çığlık attı ve gerçekten de kaçtı.Aynı şey ikinci ve üçüncü gecelerde de oldu. Hayalet kapının dışında oyalandı, dişlerini gıcırdattı ama içeri girmeye cesaret edemedi. Bu şekilde, Lang Qianqui'nin sağlığı birkaç aylık bir moladan sonra yavaş yavaş düzeldi. Ama Hayalet öfkeden öylesine çılgına döndü ki bir gece Lang Qianqui yatakta yatarken aniden bir çığlık duydu. Ayağa kalktı ve baktı ve dışarıdan içeri atılmış bir kol gördü. Kırık eşitsizdi, sanki bir seferde bir lokma çiğnenmiş gibiydi. Koluna bakılırsa, gece nöbeti tutan saray hizmetçisine aitti. Bu sırada kapıda karanlık bir figür belirdi, saray hizmetçisini işaret etti ve onu ısırdı.Lang Qianqui o zamanlar sadece dokuz yaşındaydı, ama küçük bir kılıç alıp saldırdı ve kapıdan içeri bıçakladı. Hayalet bir çığlık attı, karanlık figür siyah dumana dönüştü ve kapılardaki ve pencerelerdeki gölgeler suda mürekkep gibi dağıldı, bir daha asla görülmedi.

Shi Qingxuan haykırdı, "Hey, bir ustayla tanışmış gibi görünüyorsun. Onun ünvanını biliyor muydun?" dedi. Lang Qianqui başını iki yana salladı, "Hâlâ bilmiyorum." dedi. Xie Lian, "Çok uzun yıllar geçti ve tılsım çoktan işe yaramaz hale gelmeliydi. Gerçekten onu geri almak zorunda mısın?" dedi.

Lang Qianqiu, "Bunu çok uzun yıllardır takıyorum. Kötü bir şey olacağını hissetmeye devam edebilirim ve onu kaybedersem huzursuz hissedeceğim." dedi.

Xie Lian düşündü ve düşündü, "Neden geri dönüp birlikte geri almıyoruz?" dedi. Diğer ikisi de ona baktı. Xie Lian, "Tılsımı geri almaya çalışsak da çalışmasak da geri dönmeliyiz. Hayalet kralın malikanesini bulmak istiyorsak, şu anda başlayabileceğimiz tek yer Hayalet Kumarbazın İni." dedi.

Birkaç tütsüleme süresinden sonra, üçü dün kaçtıkları Hayalet Kumarbazın İni'ne geri döndüler. Shi Qingxuan içerideki gürültüyü duyduğunda, Hayalet Şehrinin sahibinin bugün yine eğlence aramaya geldiğini bildiğini mırıldandı. Ayrıca, gelip giden Hayaletler, "Bu gerçekten inanılmaz! Şehir Efendisi geçmişte burada hiç takılmamıştı, o zaman neden iki gün üst üste geldi?" diye yorum yapıyordu.Shi Qingxuan tekrar tekrar şikayet etti, "Uğursuz, uğursuz! Neden bu kadar şanssızız? Bunu yaptığımızda sorun yok, iki kere. Ah, oh, neden bu beyitteki karakterlerin dün olduğundan daha çirkin olduğunu hissediyorum?"

Yumuşak kırmızı brokarla kaplı basamaklarda duran Xie Lian ona baktı, "Bu senin hayal gücün olmalı. Sonuçta, karakterler değişemez."

Beklenmedik bir şekilde, konuşmasını bitirir bitirmez, beyitteki karakterler ve yatay yazıt titredi, uzun kuyruklu bir grup kurbağa yavrusu gibi büküldüler. Xie Lian konuşamadı ve Shi Qingxuanqi şaşkına döndü, "Majesteleri, bakın, bizi duymuş gibi görünüyorlar." dedi.

Xie Lian şaşkına dönmüştü. "O zaman daha iyiye doğru değişemezler mi?"

Bunu duyunca, sanki onun görebileceği daha iyi görünümlü bir oluşum bulmaya çalışıyormuş gibi tekrar değiştiler, ancak ruh istekli olmasına rağmen, sadece daha da sefil şekillere dönüşmeyi başardılar. Xie Lian daha fazla dayanamadı ve öne çıktı, "Unut gitsin, unut gitsin. Neden başlangıçta olduğun gibi olmuyorsun. Başlangıçtaki şekil yeterince iyiydi!"

İşte oradaydılar, kahkahalarla gülüyorlardı; ama gülerken Xie Lian'ın gülümsemesi dondu ve adımlarını durdurdu. Önündeki basamaklarda siyahlar içinde adam duruyordu.

Siyahlar içindeki adam, üzerinde gözyaşları çizilmiş hüzünlü bir yüz olan bir maske takıyordu, kumarbazın ininde gelip giden gülümseyen maskelerin tam tersiydi. Adam omzunun üzerinden baktı ve onu baştan aşağı inceliyor gibiydi. Xie Lian bir an için onunla göz göze geldi ve kalbinde bir ürperti hissetti. Shi Qingxuan, "Ne oldu?" diye sordu.

Xie Lian kendini toparladı, "Hiçbir şey. Siz önce dışarıda bekleyin, içeri girip bir bakacağım."

Beyaz cübbesinin eteğini kaldırdı ve basamakları çıktı. İkisi birbirine yaklaştıkça adımları yavaşladı. Yakından geçerken Xie Lian onu geride bıraktı, ancak kalbindeki soğukluk hala devam ediyordu.

Sonra, siyahlar içindeki adam kumarbazın inine doğru konuştu, "Hayalet Şehir Lordu olan Hua Cheng'i görmek için yalvarıyorum."

Bu kişi gerçekten de doğrudan Hua Cheng'e adıyla hitap etti!

Sıradan geçmişe sahip misafirler asla bunu yapmaya cesaret edemezdi. Birçok küçük hayalet sesi duydu ve etrafa baktı. İncecik bir kız ininden çıktı ve "Şehir Lordu bugün dışarıdan ziyaretçi kabul etmiyor." dedi.

Xie Lian, kumarbazın ininin önüne geldiğinde "dışarıdan ziyaretçi kabul edilmiyor." dedi. Kötü bir zamanda gelip gelmediğini merak ediyordu ki, kadın hayaletin ona gülümsediğini ve saygılı ama cilveli bir şekilde onu eğilerek davet ettiğini gördü, "Tao Ustası, acele et lütfen. Seni bu kadar uzun süre bekledikten sonra, burada oldukça endişelendim!"

Xie Lian bir "ah" sesi çıkardı ve şaşkınlıkla içeri itildi. Siyahlar içindeki adamın sesi duyuldu, "Son derece nadir bir rehin getirdim, Hayalet Şehir Lordu Hua Cheng lütfen bana bir görüşme izni verebilir mi?"

Hayaletler, görkemli bir şekilde içeri giren Xie Lian'a büyük bir merakla bakıyorlardı, sesi duyduklarında hepsi bir ağızdan "Bir hazine ne kadar nadir olursa olsun, Şehir Lordumuzla burada sadece çizmeleri tutmaya mahkum olacak. Seni göremeyeceğini söyledi ve görmeyecek. Hadi, hadi!" dediler.

Xie Lian sayısız el tarafından salona kadar itildi. Hua Cheng, uzun masanın sonunda oturuyordu, tüm kumarbaz ininde oturan tek kişiydi. İkinci sandalye Xie Lian'ın arkasına yerleştirildi. Hua Cheng ona baktı, başını eğdi ve "Bu gege, bugün yine oynamak için mi buradasın?" dedi.

Şakacı görünüyordu, Xie Lian yüzündeki küçük bir gülümsemeye engel olamadı. Konuşmadan önce, bir kız iki eliyle ona küçük bir tılsım uzattı. Altın püsküllü beyaz tılsım el yapımı gibi görünüyordu, işçilik ve desen çok kaba idi ve köşeleri uzun zamandır aşınmıştı.

Xie Lian şaşkındı, "Bunun için geri döneceğimi nereden biliyorsun?" dedi. Hua Cheng, "Gege hakkında ne bilmiyorum?" dedi ve gülümsedi.

Tam o sırada, kumarbazın ininin ön kapısının dışındaki siyahlar içerisindeki adam tekrar konuştu.

"Hayalet Şehir Lordu kesinlikle rehinimi isteyecektir. Dünyadaki bir numaralı kötü silah, lanetli bir bıçak!"

Hemen bir hayalet alay etti, "Ne hakkında blöf yapıyorsun? Dünyadaki bir numaralı lanetli bıçak, Şehir Lordumuzun pala'sı! Nasıl oldu da senin rehin oldu?"

Xie Lian gülmeli miydi yoksa ağlamalı mıydı bilemedi: Sizin derdiniz ne? "Lanetli Bıçak" kulağa harika bir ün gibi mi geliyor? Neden bunun için kavga ediyorsunuz?

Yine de, kişinin kötü niyetlerle geldiğini fark eden Xie Lian kapıdan dışarı baktı. Hua Cheng pek ilgilenmiş gibi görünmüyordu ve sadece elini tembelce salladı. Kumarbazın inindeki kız anladı, "O zaman yeminine bir bakalım."

Kapıda ayakta kalan siyahlar içindeki adam elini kaldırdı ve fırlattı. Siyah bir rüzgar, hayalet kalabalığının üzerinden geçti ve kumarbazın ininin duvarına çivilendi. O şey, çok sayıda mühürleme tılsımıyla sıkıca sarılmıştı ve hala çıplak gözle görülebilen düşmanca bir enerji sızıyordu.

Bu bir kılıçtı!

Hua Cheng gözlerini kıstı. Sadece indeki hayaletler, bölgeyi ürperten bir rüzgar esmiş gibi sessizleşmekle kalmadı, aynı zamanda Xie Lian da olduğu yerde dondu.

Siyahlar içerisindeki adam, "Yüce Kılıç Fangxin, Şehir Lordu Hua hiç duymuş mudur?" dedi.

Aynı anda, kılıcın üzerindeki mühürleme tılsımları kendiliğinden düştü ve kılıç tamamen ortaya çıktı!

Bu kılıç siyah yeşimden yapılmış gibi görünüyordu, karanlık ve korkutucuydu ve bir aynadan daha pürüzsüzdü; eğer birileri etrafta olsaydı, net bir görüntü yansırdı. Ancak kılıcın ortasından ince gümüş-beyaz bir iplik geçiyordu, sanki kalbiymiş gibi. Siyah giysilerin içerisindeki kişi, "Efsaneye göre, onlarca kraliyet mensubu kılıcının altında ölmüş. Ve iddiaya göre, daha da değerli olan kanla lekelenmişti." dedi.

Kraliyet kanından daha değerli olan kan, sadece tanrıların kanı olmaz mıydı?

Tüm hayaletler, kılıcın yaydığı uğursuz aura tarafından tam bir daire boyunca geri püskürtüldü, son derece huzursuzdu; ancak siyahlar içerisindeki adam onu ​​buraya kadar getirmişti ve bir dağ kadar sabit kalmıştı, kesinlikle sıradan biri değildi. "Hayalet Şehir Lordu'nun dünyanın dört bir yanından ünlü silahları toplamayı sevdiğini duydum ve özellikle bu Yüce Kılıç Fangxin'i yıllardır arıyordu. Bu söz bir bahis için yeterli mi?" dedi.

Hua Cheng'in bakışları ağır ve gülümsemesi aktifti ve "Ne bahis yapmak istiyorsun?" diye sordu.Siyahlar içerisindeki adam, "Hangisinin daha kötü bir aurası var, bu Yüce Kılıç Fangxin mi, yoksa senin şu E-ming'in mi?" dedi.

Hua Cheng tekrar sordu, "Nasıl bahis oynamak istiyorsun?"

Siyahlı adam, "Sen ve ben elimizdeki silahlarla birbirimize saldırıyoruz ve engellemiyoruz veya kaçmıyoruz. İlk kaybeden bahsi kaybediyor!" dedi.

Xie Lian her yönden çeşitli diş gıcırdatma sesleri duydu.Bir hayalet, "Bu kumar yöntemi zehirli değil mi? Sen beni kesersin, ben de seni keserim. Karşı tarafı ilk kesen daha kötü silaha sahip olur. Bunu mu demek istiyorsun?" dedi.

Bu oldukça şiddetli ve kaba bir hareketti. Kumarbazın inindeki kız, "Bunu iyi düşünsen iyi olur, sana saldıracak olan E-ming! Birkaç hamle bile dayanamayacaksın." dedi.

Siyahlı adam, "Önemli değil. Ben daha çok, Yüce Kılıç Fangxin Şehir Lordu Hua'nın kaç saldırısına dayanabileceğini merak ediyorum!" dedi.

Hayaletler bunu duyduklarında öfkelendiler ve birbiri ardına, "Neden biri senin saçma talebini kabul etsin ki?" diye bağırdılar. "Kesinlikle, seninle aynı fikirde olmayacağız!" Ama sadece Xie Lian, Hua Cheng'in gülümsemesine rağmen gözlerinde gülümseme olmadığını görebiliyordu.Görünüşe göre, Hua Cheng bu kılıcı almaya kararlıydı!

Xie Lian gizlice korkmaktan kendini alamadı: Kılıcın onu kesmesine gerçekten izin verecek miydi?

Hua Cheng güldü ve elini kaldırdı. Emri alan kumarbazın inindeki kız tatlı bir sesle, "Fangxin'i kazanmak için neden yüksek bahislerden korkulsun ki? Şehir Lordu ag…"

Bahsin kurulmak üzere olduğunu gören Xie Lian, bir anlık umutsuzlukla patladı, "Bir dakika!"

Hayaletlerin hepsi ona bakmak için döndü. Hua Cheng'in gözleri de dik otururken keskin bir şekilde odaklandı. Xie Lian yumruğunu kısaca sıktı, Fangxin'in yanına yürüdü ve siyahlar içerisinde ki adama, "Havanızı bozduğum için özür dilerim. Ama Şehir Lordu Hua'nın sizinle bahse gireceğini sanmıyorum." dedi.

Siyahlar içerisindeki adam, "Ah? Neden olmasın?" dedi.

Xie Lian gülümsedi, "Çünkü bu kesinlikle bir Yüce Kılıç Fangxin değil, sadece sıradan bir kılıç." dedi. Bir hayalet, "Gah! Bu Tao Ustası, lütfen sakin ol ve önce yakından bak. Bu kılıç hiç de sıradan değil; çok korkutucu!" dedi.

Ama Xie Lian, "Öyle mi?" dedi.Konuşurken uzanıp kılıcın kabzasını kavradı. Hayaletler dehşete kapılmıştı, "Rastgele dokunmayın, biri ölecek!"

Birçok hayalet gözlerini kapattı ve başlarını tuttu. Uzun bir süre sonra bile beklenen çığlığı duymadıklarını kim bilebilirdi ki. Gizlice tekrar gözlerini açtılar, sadece "Fangxin"in Xie Lian tarafından çıkarıldığını ve elinde tutulduğunu gördüler. Kılıcı tutan adam tamamen rahat görünüyordu.Hayaletler şaşkına dönmüştü.Bu nasıl mümkün olabilirdi? Az önce kılıç açıkça karanlık bir aurayla sarılmıştı, o kadar kötüydü ki çıplak gözle görülebiliyordu!

Xie Lian rahat bir şekilde, "Az önceki kötü aura sadece bir kamuflaj büyüsüydü." dedi.

Kumarbazın inindeki kız kuşkuluydu, "Ama bu kılıca yaklaştığımız anda, gerçekten aşırı bir ürperti hissederdik..." dedi.

"Hayalet Şehir tüm yıl boyunca güneş ışığı görmez ve gece çiyi çok soğuktur, bu yüzden elbette soğuktur. Sadece daha fazla giysi giy ve daha fazla sıcak su iç."

"..."

Xie Lian, "Neyse, bu kılıç gerçekten de nihai bir kötü silah değil. İnanmıyorsan, neden gelip kendin dokunmuyorsun?" dedi. Konuşurken elindeki uzun kılıcı uzattı. Hayaletler ilk başta ondan uzak durmaya çalıştılar, ancak cesur küçük bir hayalet bir parmağını uzattı ve kılıç bıçağına dokundu. Her şey yolunda mı?

Şimdi herkes daha da cesurlaştı ve uzun kılıcı etrafta gezdirmeye başladı, orasını burasına dokundu ve tamamen iyiydi!

Şüphelenen bazı hayaletler de vardı, "Az önce hiçbir şey yapmadın, değil mi?"

Hemen bir hayalet karşılık verdi, "Eğer bu kadar güçlü bir kötü kılıç olsaydı, göksel bir görevli bile itilirdi. Birisi sadece dokunarak kötü enerjiyi nasıl dağıtabilirdi? Tabii ki bu kişiye itaat etmeye istekli değilse, aksi takdirde bir Kamuflaj Büyüsü olmalı!"

Xie Lian hemen övdü onu, "Akıllı! Bu nedenle, bu kılıç Şehir Lordu Hua'nın E-ming'i hiç karşılaştırılamaz. Şehir Lordu Hua seninle nasıl bahse girecek?"

Hayaletler bunu duymaktan hoşlandılar, çünkü Şehir Lordunu öven herkes kendilerinden biriydi, bu yüzden ona uydular, "İyi söyledin!", "Doğru!" Xie Lian hızla her türden sefil hayalet ve canavar tarafından kuşatıldı. Bunu gören siyahlar içerisindeki adam gitmeye hazırlandı. Kumarbazın inindeki kız sordu, "Efendim, bu ne?"

Siyahlı adam, "Bu kılıcın Fangxin olmadığına karar verdiğinden, artık bahse girmeye gerek yok." dedi.

Hua Cheng sonunda gözlerini Xie Lian'dan yavaşça ayırdı, "Bunu kim söyledi?"

Siyahlı adam yürürken yarı yolda engellendi, "Şehir Lordu Hua, başka bir tavsiyen var mı?"

Hua Cheng hafifçe gülümsedi, "Bu kimin bölgesi?"

Siyahlı adam, "Senin." dedi.

Hua Cheng, "O zaman, bahse girelim ya da girmeyelim, elbette son söz bende." dedi.

Siyahlı adam, "Hayalet Şehir Lordu başka neye bahse girmek istiyor?" dedi.

"Pop" sesiyle Hua Cheng belindeki ince gümüş pala'yı kumar masasına bastırdı.

Pala'nın kabzası da ince bir gümüş zincirle süslenmişti ve ayrıca gümüş bir göz oyulmuştu. Göz kapalıydı ve huzur içinde uyuyor gibi görünüyordu, gümüş çizgi uzun ve baştan çıkarıcıydı, ürkütücü ve kötü bir aura yayıyordu. Xie Lian ona bakmaktan kendini alamadı ve kendi kendine, "Demek ki bu, bugünki üç alemdeki bir numaralı kötü silah, Lanetli Son, Uğursuz Bıçak, Felaketli E-ming Pala'sı?" diye düşündü.

Hua Cheng, ölçülü bir ses ile kelime kelime konuştu, "Bahse girerim, bir sonraki an, paramparça olacaksın."

Konuşmasını bitirir bitirmez, uyuyan gümüş göz açıldı ve şeytani vahşi kırmızı bir ışıkla parlayan yakut benzeri bir göz bebeği ortaya çıktı.

Siyahlı adam hızla geri sıçradı, ancak çok geçti. Yüksek bir ses duyuldu ve bir sonraki an, tüm vücudu parçalara ayrıldı! Parçalar karga tüyleri gibi etrafta döndü. Hua Cheng hareket bile etmedi. Sadece elini gelişigüzel salladı, omzuna düşmek üzere olan titreyen bir karga tüyünü reddetti.Kıyamet Kılıcı Eming kınından bile çıkarılmamıştı, sadece gözünü açtı ve Hua Cheng'in dediği gibi, siyahlı adam paramparça oldu!Kumarbazın inindeki kız, "Bu kişi rehin değeri hakkında yalan söyledi, Kumarbazın İni'nin sıkı kurallarını ihlal etti. Şehir Lordu onu çoktan cezalandırdı. Lütfen aldırmayın ve eğlenmeye devam edin!" diye duyurdu.

Xie Lian havadan bir parça yakaladı ve incelerken aniden bir el omzuna konuldu ve arkasından bir ses duyuldu, "Majesteleri, tılsımı geri aldınız mı?"

Shi Qingxuan bir ara onun yanına sıkışmıştı. Xie Lian, "Lord Rüzgar Ustası, neden içeri girdiniz? İkinize dışarıda beklemenizi söylemedim mi?" dedi.

Yine de Shi Qingxuan, "Bir süre önce geldik! Uzun bir süre sonra dışarı çıkmadınız, bu yüzden içeri girip bir bakmak zorundaydık." dedi.

Bunu duyunca Xie Lian'ın kalbi bir an durakladı, "Bir süre önce geldiniz mi? Qianqiu da mı geldi?"

"Evet, tam orada değil mi?"

Gerçekten de Lang Qianqiu çok uzakta durmuş, elindeki Fangxin'e son derece garip bir ifadeyle bakıyordu. Xie Lian bir yana dönüp fısıldadı, "Ne zaman geldin?"

Shi Qingxuan, "Kılıcı çektiğinizde biz buradaydık. Majesteleri, bu etkileyiciydi! Bunu söylemeseydiniz, ben bile kötü auranın bir Kamuflaj Büyüsü olduğunu fark edemezdim." dedi.

Xie Lian, Fangxin'i tutuyordu ve nereye koyacağını bilmiyordu, ancak aniden eli hafifledi, bir kumarbaz ininin kızının ağır uzun kılıcı iki eliyle ondan aldığı ve gülümsedi, "Bu kılıç artık Şehir Lordumuzun ganimeti. Teşekkür ederim, Tao Ustası."

Hayaletler az önceki kargaşayı pek düşünmediler. Hayalet Şehir'de her gün sorun arayan birine yabancı değillerdi ve oynamaya ve eğlenmeye geri döndüler. Üçü aceleyle bir köşeye saklandı ve Xie Lian hiçbir şey olmamış gibi tılsımı Lang Qianqiu'ya uzattı. Shi Qingxuan, "Majesteleri, Hayalet Kumarbazın İni, gece gündüz insanlarla ve hayaletlerle dolu, nasıl detaylı bir şekilde araştırabiliriz?" dedi.

Xie Lian, "Zor değil. Herkesin dikkatini çekeceğim ve sen de araştırmak için fırsatı değerlendirebilirsin." dedi.

Shi Qingxuan, "Dikkatleri nasıl çekeceksin?" dedi.Xie Lian, Hua Cheng'e doğru döndü. O çenesini elinde tutarak ona yavaşça bakıyordu, uzun zamandır bekliyor gibiydi, bu yüzden onun baktığını görür görmez sırıtarak, "Bu gege, başka bir şey var mı?" dedi.

Xie Lian, "Evet. Şehir Lorduna sormaya cesaret ediyorum, bana başka bir bahis teklif eder misin?" dedi.

Shi Qingxuan şok olmuştu, "Bu senin aklına gelen fikir mi?" dedi. Xie Lian, "İyi bir fikir değil mi?" dedi.

Shi Qingxuan ona baş parmağını kaldırdı, "Harika. Hua Cheng bahis oynamaya başladığında başka şeylere dikkat etmeye kimin vakti var? Ancak siz gerçekten cesur bir savaşçısınız, Majesteleri, pantolonunuzu kaybetmekten korkmuyor musunuz?”

Xie Lian bu sefer oldukça emindi, “Mutlaka değil.” dedi. Kumarbazın inindeki kız sordu, “Bu Tao Ustası Şehir Lordumuzla neye bahse girmek istiyor? Altın ve gümüş mü, yoksa yüz yıllık ruhsal enerji mi? On kez iyi şans mı, yoksa bir parça kutsanmış toprak mı?”

Xie Lian, “Gerekli değil. Dünyada arzuladığım hiçbir şey yok. Sadece Şehir Lordu Hua’dan bir gece bana eşlik etmesini istiyorum.” dedi.

Bu ifade ağzından çıktığında, Hua Cheng bir anlığına şaşkına dönmüş gibi göründü, sonra gözlerini kırpıştırdı.Sadece o değil, kumarbazın inindeki tüm kişiler dondu. Kumarbazın inindeki kızların hepsi bile afallamıştı, neredeyse hep birlikte dizlerinin üzerine düşeceklerdi.Uzun bir süre sonra, bir hayalet sonunda mırıldandı, "Ne hakkında konuştuğunu biliyor mu acaba... Bu çok cüretkarca değil mi, aman Tanrım!"

Ve Hua Cheng sonunda kahkahalarla gülmeye başladı.Güldüğünde, etrafındaki kızlar da titreyen çiçek dalları gibi kahkahalarla sarsıldılar. Xie Lian o tuhaf bakışların denizinde boğuluyormuş gibi hissetti ve sonunda başlangıçtaki mükemmel dürüst niyetinin çarpıtılmış gibi göründüğünü fark etti. Aceleyle açıkladı, "Bekle! Niyetim sadece Şehir Lordu Hua'nın ev sahibim olması ve bana Hayalet Şehri'ni gezdirmesi. Uygunsuz hiçbir şey istemeyeceğim... cidden hayır!"

Ama bu noktada neden birileri onu dinliyordu ki? Shi Qingxuan bir eliyle yüzünü kapattı ve diğer eliyle omzunu sıvazladı, "Açıklamayı bıraksan iyi olur. Ne kadar çok çizersen yaparsan, o kadar karanlık olur!"

Xie Lian yüzünü kapatıp kapatmaması gerektiğini bilmiyordu. Az önce sonunda toparladığı özgüven paramparça olmak üzereydi, "Ciddi anlamda başka bir niyetim yok..."

Shi Qingxuan, "Biliyorum. Ama kulağa gerçekten de öyle geliyor…” dedi. Orada, Hua Cheng sonunda gülmeyi bırakmayı başardı, kollarını kavuşturdu ve başını salladı, “Tamam.” dedi. Kumarbazın ininde, Hua Cheng kabul ettikten sonra hızla tekrar sessizlik oldu. Hua Cheng örgüsünün ucundaki kırmızı mercan boncuğa dokundu, “Ancak, bu gege’nin istediği şey oldukça önemli, benim için de ilk. Buna göre, sunduğun söz sıradan olamaz.” dedi. Xie Lian rahat bir nefes aldı ve gözlerini nazikçe indirip ona bakmak istemesinin gerçekten sevimli olduğunu düşündü, sonuçta hala gençti. Hafifçe gülümsedi, “Elbette sıradan olamaz.”

Hua Cheng, “Ama, sana hatırlatmam gereken küçük bir sorun var, gege’nin, yani sana dair son sahip olduğu şeyi dün kaybettim.” dedi.

Hua Cheng tarafından yenen buharda pişirilmiş bir çöreğin yarısıydı.Xie Lian utandı, “Doğru. Bir dakika bekle lütfen, tekrar bakacağım."Ama ne bulabilirdi ki? Ciddi bir şekilde sıkıntı çektiğini gören bir hayalet, "Tao Ustası, eğer gerçekten hiçbir şeyin yoksa, kıyafetlerini bahse girebilirsin. Bir oyunu kaybettiğinde bir tanesini çıkar, bu yeterli olmaz mı?" dedi.

Her tarafta kükreme vardı, ama Hua Cheng kaşlarını çattı ve yumuşak bir şekilde azarladı, "Çeneni kapa!"

Neden aniden öfkelendiğini bilmeden, hayaletler hemen sustular ve artık sataşmaya cesaret edemediler. Aniden, keskin bakışlı bir kız sordu, "Tao Ustası, boynunda ne takıyorsun?"

Xie Lian dokundu ve ince bir gümüş zincir buldu, "Bu mu?"

Gümüş zincirin dibinde bir yüzük asılıydı; Xie Lian onu çektiğinde, kumarbazın inindeki kadın hayaletler topluca nefeslerini tuttular.

Kristal berraklığındaki parlaklık herkesin gözlerini büyülemiş gibiydi. İyi bilgilendirilmiş kumarbazın inindeki krupiye kızları bile, "İnanılmaz bir hazine gibi görünüyor." diye haykırdı.

Bu, Hua Cheng'in ona bıraktığı yüzüktü. Xie Lian hediye edene baktı ve Hua Cheng de belirsiz bir gülümsemeyle ona bakıyor, telaşsızca konuşuyordu, "Ne dersin? Bu gege, yüzüğü bahse girmek ve benimle hesaplaşmak ister misin?”

Xie Lian bir an düşündü, ama sonra yüzüğü tekrar kıyafetlerinin içine koydu, “Hayır, yapamam.” dedi.

Hua Cheng kaşlarını kaldırdı, “Ah? Neden olmasın?” dedi. Xie Lian, “Bu eşya çok değerli ve hafife alınamaz.” dedi.

Hua Cheng, “Sana verildiyse senindir, neden hafife alamıyorsun?” dedi.Xie Lian içtenlikle, “Bu daha da imkansız. Ya bu tür bir hediyeyi kabul etmem ya da kabul edersem, elbette duyguya layık olmak için onu saklamam gerekir. Bunu nasıl bir bahis sözü olarak kullanabilir ve kibirli bir şekilde israf edebilirim?” dedi.

Bunu duyan Hua Cheng başını eğdi ve gülümsedi.

Hayaletler de onu anladıklarını ifade ettiler, "Sonuçta, bu çok büyük bir hazine." Fakat hayaletler eklediler, "Bu işe yaramaz, şu işe yaramaz, o zaman geriye ne kaldı?"

Zaten her yerini elleyen Xie Lian çaresizce, "Görünüşe göre... Geriye sadece ben kaldım." dedi.

Hua Cheng başını kaldırdı, "Tamam." dedi. Xie Lian gözlerini kırpıştırdı, "Ne?"

Hua Cheng kollarını kavuşturdu, ona dik dik baktı ve tekrarladı, "Sen."

Bahse girerim.

Hayaletler hemen ellerini çırptılar, "Harika, harika, harika, bahse gireriz! Kaybedersen, kendini sat ve buraya gelip çamaşırları yıka, yatağı düzelt ve Şehir Lordu için çay ve su servisi yap!"

Shi Qingxuan dehşete kapıldı ve fısıldadı, "Majesteleri! Buna katılma, bu bahsi kazanma şansın yok!" dedi. Ama Xie Lian çoktan, "Tamam, bahse girerim!" demişti.

Shi Qingxuan'ın yüzü neredeyse maviye döndü. Xie Lian fısıldadı, "Sorun değil, bu sefer ille de kaybetmeyeceğim. Bunu bana bırak; acele et ve araştırmaya git, sonra benimle buluşmanın bir yolunu bulabilirsin."

Bunun önceden belli bir sonuç olduğunu gören Shi Qingxuan üzgün ve ciddi bir yüzle, "O zaman... Majesteleri, lütfen kendinize iyi bakın! Endişelenmeyin, kardeşim çok zengin. Eğer bir şekilde kendinizi kaybederseniz, ondan para isteyeceğim ve sizi kesinlikle kurtarabilirim!" dedi. Bunun üzerine o Lang Qianqiu'yu yakaladı ve hayaletlerin dikkati dağılmışken sağa sola eğilip gözden kayboldu.

Xie Lian hafifçe nefes verdi, "Ancak, bahis yöntemine ve kurallarına ben karar verebilir miyim?"

Hua Cheng, adil, dürüst, cana yakın ve saygın bir ev sahibi gibi görünerek Xie Lian'ın karşısına oturmuştu bile, "Lütfen! Nasıl bahis oynamak istersin?"

Xie Lian eteğini sallayarak oturdu, "Gizli nesneleri tahmin et. Kulağa nasıl geliyor?"Hua Cheng iki kez el çırptı ve bir kız çok zarif bir şekilde parlak siyah bir kumar kupasını getirdi. Xie Lian başını salladı, "Şehir Lordunuz lütfen içine bir şey koymama yardım edebilir mi?"

Hua Cheng gülümsedi, "Yeterince kolay, sadece Tao Ustası'nı bekliyorum."Xie Lian avucunu kumar kupasına koydu, "Şehir Lordunuz bana beş soru sorabilir."Hua Cheng, "Beş turdan üç galibiyet mi?" diye sordu.

Xie Lian, "Beş turdan üç galibiyet. Sen sor, ben cevaplayayım. Cevap doğruysa ben kazanırım; doğru değilse sen kazanırsın. Kumar kupasını açıp bakamam dışında test yöntemlerimde hiçbir kısıtlama olmamalı. Ancak beş soru arasında ölü veya diri, kare veya daire, kırmızı veya beyaz ve parlak veya karanlık olmak üzere dört soru olmalı. Son soru Şehir Lordluğuna kalmış. Kulağa nasıl geliyor?" dedi.

Hua Cheng gülümsedi, "Hepsi dahil, ölümde bile pişmanlık yok. Sadece bana gel, gege."

Bu noktada, kumarbazın ininde daha da fazla insan ve hayalet toplanmıştı. Başlangıçta binden fazla insanı alabilecek kadar geniş olan salon, taşan bir baraj gibi belirsiz bir şekilde çökmek üzereydi. Kumarbazın ininin ön kapıları bile kat kat yığılmıştı, kalabalık öncekinden üç ila beş kat daha yoğundu. Birçok uzun hayalet boynu havaya uzanıyordu ve birçok hayalet kafası etrafta uçuşuyordu. Ön sıralarda duranlar, içeri giremeyen arkadaşların gözlerini tutmaya yardımcı oldular, ancak kimse herhangi bir kargaşaya neden olmadı.

Xie Lian bir elini kumar kupasına bastırdı ve dikkatle baktı. Doğal olarak, dışarıda olup bitenlere dikkat etmedi; bu yüzden, Hayalet Kumarbazlar İni'nde başlamak üzere olan oyunun Cennetin Üst Avlusu'na ulaştığını bilmiyordu.Bu sırada Cennetin Üst Avlusu'nda küçük bir ziyafet vardı. Büyük ve küçük birçok yetkili oradaydı. Yemek yerken ve içerken, Ling Wen aniden, "Herkes, lütfen gümüş aynaya bir bakın," dedi.

Ziyafet salonunu süsleyen birkaç sırlı gümüş ayna, ziyafet durgunlaştığında eğlenmek için dış dünyaya bakmak için tasarlanmıştı. Pei Ming, "Görülecek ilginç bir şey var mı?" diye sordu.

Sırlı gümüş aynada, göz kamaştırıcı derecede parlak kırmızı renkte büyük bir şerit ve karanlık bir insan ve hayalet kalabalığı gördüler. Tanrılar etrafına toplandı, "Bu ne? Bu... Hayalet Kumarbazın İni!"

Gerçekten de. Ve Hua Cheng'in tam olarak neye benzediğini bilmeseler de ve masanın başındaki kırmızı giysili adamın figürünü net göremeseler de, herkes anlaşılmaz bir şekilde ikna olmuştu - şüphesiz, bu Çiçeğe Uzanan Kan Yağmuruydu! Böylece herkes bir anda etrafına toplandı, "Bu ayna görüntüleri daha yakına çekebilir mi? O kadar uzakta ki Hua Cheng'i göremiyorum!"

"Biriyle kumar mı oynuyor? Hani o hiçbir zaman bahislere girmezdi?"

"Çiçeğe Uzanan Kan Yağmurunun alışkanlıkları hakkında neden bu kadar çok şey biliyorsun..."

Mu Qing ziyafet salonuna girer girmez gördüğü canlı atmosfer böyleydi. Kaşlarını çatarak, "Neler oluyor? Hayalet Şehir'de dışarıdan gelenlerin içeriyi gözetlemesini yasaklayan kısıtlamalar yok mu?" dedi. Ling Wen, "Ben de nedenini bilmiyorum ama az önce aniden görebildik. İzlemek ister misin?" dedi.

Tüm göksel görevliler, "Evet! Durun bakalım, Çiçeğe Uzanan Kan Yağmurunun karşısında kim var, onunla bahse giren?" dediler.

Gümüş aynanın konumu biraz talihsizdi. Bu köşeden, sadece beyazlar içinde, dik oturan, bir eli arkasında ve diğer eliyle siyah kumar kupasına bastırılmış, parmakları ve bileği tamamen beyaz bir adam görülebiliyordu. "Şehir Lordu, lütfen oyunu başlatabilir misiniz?" dedi.Feng Xin ve Mu Qing, "Majesteleri Veliaht Prens!" diye bağırdılar.

Mu Qing, herhangi birinin öfkesini hiç umursamadan, yolunda olan tüm göksel yetkilileri bir kenara itti ve gümüş aynanın önünde durdu. "Neden Hayalet Kumarbazlar İni'ne gitti? Hua Cheng ile bahis mi oynuyor? Deli mi? Doğru hatırlıyorsam, Hua Cheng'in hiç kaybettiğini duymadım!"

Yine de Ling Wen, "Yanlış hatırladın. Hua Cheng dün bir oyun kaybetmiş gibi görünüyor." dedi."Ne? Bu iblis kral mı kaybetti? İmkansız! Nasıl kaybetti? Kime kaybetti?"

Arkasından çok fazla ses geliyordu. Ling Wen şaşkınlıkla arkasına baktı. "Neden bu kadar çok insan var? Neden hepiniz buradasınız?"

Hayalet Kumarbazlar İni'nde, Hua Cheng gülümsedi, "İstediğin gibi."

Ayağa kalktı, masanın başından kalktı, yavaşça Xie Lian'a doğru yürüdü ve ilk soruyu sordu, "Gege'ye sorabilir miyim, kupadaki şey ölü mü diri mi?"

Göksel görevliler "gege" kelimesini duyduklarında hepsi dehşete kapıldı, "Ne? Hua Cheng ona az önce ne dedi? Tekrar söylesin?"

Feng Xin daha fazla dayanamadı, "Oyuna dikkat edemiyor musun? Kaybederse ne olacağını bile bilmiyoruz!"

Hayalet Kumarbazlar İni'nde, Xie Lian bir tılsım çıkardı ve kumar kupasının yanına uzattı. Vooş! , tılsım yanmadan tutuştu. Xie Lian hafif bir gülümsemeyle, "Şehir Lorduna cevap veriyorum - bu şey öldü." dedi.

Hua Cheng de hafifçe gülümsedi, "Gege bu turu kazandı."

Kumarbazın inindeki kız öne çıktı ve tahta kupayı açtı. Parıldayan floresanlı gümüş bir kelebek kupadan uçtu, Xie Lian'ın etrafında iki kez kanat çırptıktan sonra Hua Cheng'in omzuna geri kondu.

Göksel yetkililer şaşkına döndü, "Nasıl kazandı?"

Gürültülü kalabalığın arasından sadece Ling Wen oyunun kurallarını anlayabildi. Birkaç açıklamadan sonra, "Majesteleri kuralları çok akıllıca kurmuştu. Tılsım, ölü bir ruhun yin enerjisiyle karşılaştığında yanan bir Yin-Yakma Tılsımıydı. Kararını buna dayanarak verdi ve doğru bir şekilde söyledi."

Herkes önce bununla başa çıkmanın böyle bir yolu olduğuna hayret etti ve sonra "Peki ya Hua Cheng kumar kupasına bir taş koyarsa?" diye merak etti. Ölü bir şey olarak da düşünülebilir ve Yin-Yakma Tılsımı onun üzerinde işe yaramaz."

Ling Wen, "Cennet ve Hayalet alemlerinde 'ölü veya diri' terimi her geçtiğinde, doğal olarak canlı varlıkların yaşamı veya ölümü anlamına gelir. Burada bir şey denemek sadece akıllı olmaya çalışmaktır. Muhtemelen, Çiçeğe Uzanan Kan Yağmurunun böyle kelime oyunları oynamaya tenezzül etmezdi." dedi.Orada, Xie Lian, "İkinci tur, lütfen." dedi.

Kumar kupası tekrar kapatıldı ve Hua Cheng'in sol elinin bir dokunuşuyla, herkes içine yeni bir şey yerleştirildiğini biliyordu. İkinci soruda, Hua Cheng, "Gege'ye sormaya cesaret ediyorum, kupadaki şey beyaz mı yoksa kırmızı mı?" dedi.

Renkleri kontrol edebilecek bir tılsım olabilir miydi?

Aslında hayır. Ama Xie Lian sakinliğini korudu, gülümsemesi değişmedi, sadece kumar kupasındaki eli biraz daha sert bastırdı. Bir süre sonra, "Şehir Lorduna cevap veriyorum - bu şey kırmızı." dedi.

Sözcükler düşer düşmez, kumarbazın inindeki hayaletler ve aynanın önündeki göksel görevliler tuhaf bir sahneye tanık oldular: Xie Lian'ın avucunun altındaki kumar kupası hafifçe titredi ve alttaki çatlaklardan beyaz duman izleri çıktı. Yakınlarda bulunan küçük hayaletler istemsizce geri çekildiler.

Hua Cheng bir an ona baktı, kıkırdadı ve "Gege harika. Bu turu yine kazandın." dedi.

Xie Lian ancak o zaman elini bıraktı ve ona başını salladı, "Teşekkür ederim."

Göksel bir görevli şaşkına döndü, "Bu nasıl sayılır?"

Az önceki titreşimin ne olduğunu merak eden birkaç cesur ve vahşi hayalet, kumar kupasına dokunmak için yukarı doğru süzüldü. Ellerini dokundukları anda geri çektiklerini, dehşete düştüklerini kim bilebilirdi ki, "Kupa neden bu kadar sıcak? Beni hayata döndürdü!"

Mu Qing homurdandı, "Avucunun gücünü kupanın içindeki nesneyi ısıtmak için kullandı ve aşırı sıcak olduğunda, içinde ne olursa olsun, kırmızı yanıyordu... Kırmızı cevap vermek elbette asla yanlış olmazdı."

Gerçekten de, kumarbazın inindeki kız geldi ve kupayı açtı. İçeriği gördükten sonra, hayaletler "Oh! Oh!" diye haykırdı. Kupanın içinde, kavurucu beyaz buhar izleri yayan parlak kırmızı bir yaprak vardı. Bunun başlangıçta gümüş bir yaprak olduğu anlaşılıyordu.

Bir göksel görevli, "Ama ya içinde beyaz bir kağıt parçası olsaydı? Bu tür şeyler ısıya dayanamaz, bu yüzden doğal olarak kırmızıya dönemez." dedi.

Fakat Mu Qing, "Beyaz kağıt gibi ince bir nesne olsaydı daha da kolay olurdu. O zaman avucunun kuvvetiyle küle dönerdi; içinde hiçbir şey kalmadığı için bu oyun kesinlikle sayılmazdı." dedi.

Bu sırada, Xie Lian'ın arkasından yürüyen Hua Cheng, üçüncü soruyu sordu, "Gege'ye sormaya cesaret ediyorum, kupadaki şey yuvarlak mı yoksa kare mi?"Xie Lian, "Şehir Lordu'na cevap veriyorum - bu şey yuvarlak." dedi.

Kumar kupasını avucunun altında tekrar titreşmeye başladı ve sert bir nesnenin içinde çılgınca savruluyormuş gibi gümleme sesleri duyuldu, ses o kadar yoğundu ki, sakinliği korumayı zorlaştırıyordu. Herkes bu sefer anladı, "Avucunun kuvvetini kullanarak kupadaki havayı titreştiriyor ve içindeki nesnenin hızla dönmesine neden oluyor. Yuvarlak olmasa bile yuvarlak bir şekle gelebilir!"

Feng Xin mutlu görünüyordu, "Beşte üç galibiyet. Bu turu kazandığı sürece güvende!" dedi. Beklenmedik bir şekilde, belinde hafif bir bükülmeyle, Hua Cheng de sol elini tahta kupaya koydu, "Oh? Gerçekten mi? Bu gege emin mi?"

İkisinin de elleri kupalara bastırılmıştı, gözleri kilitlenmişti. Xie Lian, "Eminim." dedi.

Avucunun altındaki titreşim daha şiddetli hale geldi, ancak çarpışan sesler zayıfladı. Mu Qing, "Bu sefer işe yaramayacağından korkuyorum. Hua Cheng ne yaptığını biliyor. Şimdi tahta kupada boğuşan ve çarpışan iki avuç içi kuvveti var, birbirlerini iptal ediyorlar. Kupanın içindeki şey kesinlikle yuvarlak bir şekle gelmeyecek. Dövüş devam ederse, er ya da geç kupa kırılacak.

"Gerçekten de, birkaç dakika sonra, Xie Lian önce elini bıraktı, "Bu turu kaybettim." dedi. Hua Cheng de elini bıraktı, "Teşekkür ederim, gege." dedi. Kumarbazın inindeki kız kupayı açmak için öne çıktı. İçerisinde iki zar vardı, ancak zar oldukları neredeyse anlaşılmıyordu çünkü avuç içi kuvvetleri tarafından orijinal şekillerinden çıkarılmışlardı. Buna rağmen, köşeleri ve kenarları olmasına rağmen, hala kare olarak kabul ediliyorlardı.

Zaferin bu kadar yakın olduğunu gören seyirciler pişman olmaktan kendilerini alamadılar, ancak bir sonraki tur için daha da endişeli ve istekliydiler. Artık herkes bu oyunun şansla ilgili olmadığını, iki tarafın gizli savaşları olduğunu görebiliyordu!

Dördüncü soru için Hua Cheng sakin bir şekilde konuştu, "Gege'ye sormaya cesaret ediyorum, kupadaki şey parlak mı yoksa karanlık mı?"

Xie Lian tahta kupanın yanında parmaklarını şıklattı, "Şehir Lordu'na cevap veriyorum - bu şey parlak."

Bu soru en kolayıydı! İçinde ne olursa olsun, Xie Lian'ın sadece bir avuç içi alevi yakması, içindeki şeyi aydınlatması gerekiyordu, o zaman parlak olacağı garanti olurdu, değil mi? Dört turdan üç galibiyet, kesin bir galibiyet. Şaşırtıcı bir şekilde, Hua Cheng gülümsedi, "Gege, bu turu yine kaybettin."

Xie Lian hafifçe kaşlarını çattı, "Kaybettim mi?" dedi. Hua Cheng'in alevini söndürdüğünü hissetmemişti, öyleyse nasıl kaybettiğini söyleyebilirdi?

Kumarbazın inindeki kız kupayı açmak için öne çıktı ve içindeki nesnenin küçük bir lamba olduğunu gördü. Küçük bir mum alevi lambanın üzerinde dans ediyordu, birkaç dakika önce Xie Lian'ın büyüsüyle yakılmıştı. Xie Lian şaşkına dönmüştü, "Mum alevi parlak, Şehir Lordu neden az önce kaybettiğime karar verdi?"

Hua Cheng de parmaklarını şıklattı. Ancak, ondan gelen bu net tıklamadan sonra, yanan tek bir mum değildi.

Birbiri ardına, ağaç zemin lambaları ışık vermek için koştu ve dışarı yayıldı. Bir anda, tüm Hayalet Kumarbazın İni ve tüm Hayalet Şehir gündüz kadar parlak oldu, tüm gece gökyüzünü aydınlattı. Dışarıdan gelen ünlem dalgaları onu daha da canlı hale getirdi. Derin bir uykuda olan canavarlar ve hayaletler sonunda sıra dışı olayları kontrol etmek için dışarı çıkmaktan kendilerini alamadılar herhalde.

Gökyüzüne kadar uzanan parlak yanan ışıkların önünde, kumar kupasındaki küçük mum alevi gerçekten "parlak" olarak sayılamazdı. Hua Cheng ona sırıtarak baktı, "Gege, bu tur senin kaybın sayılır, kabul ediyor musun?" dedi. Xie Lian etrafı taradı, bakışlarını yavaşça geri çekti ve gülümsedi, "Binlerce ışıkla aydınlatılan manzara çok güzel. Lian tüm kalbiyle kabul ediyor." dedi. Hafifçe kısılmış gözlerle, Hua Cheng elini uzattı ve küçük lambanın üzerine dokundu, Xie Lian'ın yaktığı küçük mum alevini parmak uçlarında tuttu, avucuna aldı ve gülümsedi, "Beşinci soru."

Dört turdan sonra her iki taraf da eşitti, bu yüzden son tur anahtardı!

Hua Cheng'in istediği gibi seçebileceği son soru. Xie Lian'ın acı mı yoksa tatlı mı bir soru seçeceğine karar vermesi zor olacaktı. Bu nedenle, kumarbazın ininde ve gümüş aynanın önünde, herkes nefesini tuttu ve dikkatini odakladı ve Hua Cheng'in yavaşça "Gege'ye sormaya cesaret ediyorum, kupadaki şey ölü mü yoksa diri mi?" diye sorduğunu duydular.

Xie Lian şaşırdı ve "Bu soru bir süre önce sorulmadı mı?" diye düşündü. Tılsımı tekrar test etmek için kullandığı sürece, kesinlikle kazanamaz mıydı?

Başka bir Yin-Yakma Tılsımı çıkardı ve kumar kupasına uzattı. Bir an sonra başını kaldırdı ve Hua Cheng'e baktı, uzun bir gecikmeden sonra karar vermekte tereddüt ediyordu.

Diğerleri, onun hareket etmediğini gördüklerinde endişelendiler. Yin-Yakma Tılsımı değişmeden kaldı, bu da onun yaşayan bir yaratık olduğunu gösteriyordu. Ama neden henüz cevabı vermemişti? Belki bir tuzak hissetmişti? Ne tür bir tuzak olabilirdi?

İkisi de binlerce parlak ışıkla çevrili bir şekilde birbirlerine baktılar. Hua Cheng'in gülümsemesi kötü titreşimler yayıyordu ve sordu, "Sorun ne? Gege, neden cevabı söylemiyorsun?"

Xie Lian sonunda "Şehir Lorduna cevap veriyorum - bu şey öldü." demeden önce epey bir zaman geçmişti.Savaşı izleyen herkes şaşkına dönmüştü, "Neden ölü diye cevap versin?"

Birisi ona nazikçe hatırlattı, "Bu bir dil sürçmesi miydi? Yin-Yakma Tılsımı yanmadı, bu da kupada ölü bir ruh olmadığı, içindeki şeyin canlı olduğu anlamına geliyor!"

Hua Cheng'in gülümsemesi derinleşti, "Gege, pişmanlık yok mu?"

Xie Lian yavaşça başını salladı, "Pişmanlık yok." dedi. Cevabı aldıktan sonra Hua Cheng hafifçe kıkırdadı ve tek eliyle kumar kupasını açtı.

İçeride olan şey gerçekten "canlıydı" - tam çiçek açmış, zengin kırmızı çiçeklerden oluşan bir dal.

Herkes başlangıçta işlerin sonunda düzeleceği fikrini hala taşıyordu, ancak şimdi hepsi hayıflanıyordu, "Gerçekten yanlış yaptı!"

Kaybetmesine rağmen, Xie Lian pişmanlık göstermedi; bunun yerine gülümsedi, "Çiçeklerin altında ölürken, kalbim hala tatlı."

Cennetin Üst Mahkemesi'nde, gümüş aynanın önündeki göksel yetkililer aşırı derecede hayal kırıklığına uğramıştı, "Nasıl oldu da kaybetti? Açıkça kazanıyordu!"

Göğüslerini yumruklayıp ayaklarını yere vururken, gümüş aynadaki görüntüler aniden kayboldu. Hemen hüzünlü haykırışlar yükseldi, "Daha izlemeyi bitirmedim, kapatmayın!"

Yine de, Hayalet Şehir'deki kısıtlamalar onu törensizce tekrar kapattı.

Hayalet Kumarbazlar İni'nin içinde, Hua Cheng kollarını kavuşturdu, "Bu gege, beş turdan üç galibiyet, ben kazandım."Xie Lian, "Doğru." dedi.

Hua Cheng, "Yani, gege'den benimle gelmesini rica etmem gerekiyor." dedi.

Kalabalığın arasından siyahlı bir adam çıktı. Siyahlı adam, çaresiz, alaycı bir gülümseme gibi ilginç bir ifadeye sahip bir hayalet maskesi takıyordu. Hayaletler, "Azalan Ay Habercisi burada!" dediler.

Hayalet haberci, Xie Lian'ı görür görmez eğildi, "Asil Kişi lütfen benimle gelir mi?"

Xie Lian başını salladı, birkaç adım attı, sonra tekrar Hua Cheng'e baktı ve "Gitmiyor musun?" diye sordu.Bunu pat diye söyledi ve yanındaki kadın hayaletler kıkırdadı. Ancak o zaman Xie Lian, bu sözlerin anlaşılmaz bir şekilde Hua Cheng'den bir an bile ayrı kalamayacağını, aşırı sabırsız olduğunu ve sadece kendini yere vurabilmeyi dilediğini fark etti. Hua Cheng gülümsedi, "Gege lütfen Cennet Köşkünde biraz bekleyebilir mi? Yakında orada olacağım."

Xie Lian gerçekten daha fazla kalamazdı. Başını örterek, ayrılmış yolda hayalet haberciyi takip etti ve kaçtı. Artık hiçbir hayalet onu rahatsız etmeye cesaret edemiyordu, ancak gözleri bakır çanlar gibi dışarı fırlamıştı.

Cennet Köşkü mü? Orası Şehir Lordunun kendi sıcak yuvasıydı ve oraya daha önce kimseyi davet etmemişti!

Hareketli Hayalet Şehir merkezinden ayrıldıktan sonra, Xie Lian yürürken Azalan Ay Habercisinin her an karanlığın içinde kaybolacağı hissine kapılmaktan kurtulamadı, bu yüzden onu daha da yakından takip etmek için bilinçli bir çaba gösterdi. Hayalet habercinin bileğine yanlışlıkla baktığında, aniden bu adamın bileğinde siyah bir lanet çemberi olduğunu fark etti.

Bundan daha iyi tanıyamayacağı bir şeydi.

Lanetli Bir Zincir!

Bu bir göksel görevli miydi?

Birdenbire hayalet habercinin, "Majesteleri, biz buradayız." dediğini duydu.

Yukarı baktığında, Xie Lian ancak o zaman hayalet habercinin gerçekten kaybolduğunu, varlığının şok edici derecede zayıf olduğunu fark etti. Bu sırada kendini bir gölün önünde buldu. Yüzeyde çok sayıda titrek hayalet ateşi parıldıyordu, suyun yanında ise muhteşem, uzun, kırmızı bir bina duruyordu, muhteşem ve büyüleyiciydi ve hatta binadaki harflerin "Cennet Köşkü" bile şeytani bir aura yayıyordu.

[haticeasel]

Hayat bu, bugün yarının yokmuşçasına, sesin kısılana kadar bağırıp kavga edersin. Ertesi gün yarının yokmuşçasına sesin kısılana kadar şarkı söyleyip dans edersin.

[haticeasel]

Yıldızlar parlaklıklarını kaybeder.

Kahramanlar yaşlanır.

[haticeasel]

Sıradan bir aptal olmaktansa deli olmayı tercih ederim.

[xoxoskai]

MAYAILYA AND EVERY WHAT IF

Welcome to delusionworld, may I take your coat?

Maya first meets Ilya and recognizes him as one of the "scums" who tried to hurt Nikolai. Stomps her six-inch heel into his foot before flipping her hair and walking away.

"No, Jeremy. I don't care that he's your guard."

Notices Ilya around Cecily on Jeremy's orders and asks him if he'd bark just because Jeremy tells him to.

"Loyal dog, this one." She tells Cecily.

Ilya smirks at her, threatening and malicious before sucking in a breath and howling. Grins wider at her gritted teeth as Cecy laughs.

Maya, flustered? Since, uh, when?

Ilya is a professional Maya-ignorer first, human second.

What do you mean he can't take his eyes off her when she's in the room? He is very proficient at ignoring her.

Watches as she back pedals out of the kitchen at the Heathens mansion when she notices him there. As if remembering herself, she struts back inside and pours herself a glass of a green protein shake that exists in the refrigerator only for her.

Passes him by as he quietly eats his food before reversing her steps, sweeping the saltshaker off the tray, opening the lid and dumping it all into his pasta.

"Oops" She smiles, all teeth and no remorse.

Ilya, without breaking eye contact, digs into his pasta and takes a large bite.

Maya sucks in a sharp breath through her nose, glaring as she leaves, her glass of protein shake forgotten next to his plate.

The next time she pours herself a glass of protein shake, the Heathens are having dinner. Ilya is speaking to Jeremy inside the kitchen but watches eagerly as Maya's face blanches at the copious amounts of sugar he's added to her beverage as retaliation.

Maya glares at him, nostrils flaring, and he looks on with a face of complete innocence before focusing back on Jeremy.

She'd punch him but she is annoyed at the thought of a bruise on his pretty face.

His face is not pretty, she reminds herself.

The next time he sees Maya, she's riling Annika up.

"We'll be sisters-in-law! And we can shop together and get our nails done and grab lunch whenever! Oh, and you can be my maid-of-honor!"

Annika looks about ready to rip her hair off, but Ilya intervenes and shakes his head at her.

"You're better than this, Annika" He tells her "Don't stoop to her level. Which is lower than the basement level, by the way."

Annika giggles and Maya's back to gritting her jaw.

He watches as her gaze roves over his entire face, momentarily snagging on his white-blond hair before she smiles, feline-like

"Don't be jealous, you can be the flower boy. We have roles for everyone, even the-"

But Ilya has already turned his back to her, effectively ignoring her as he tells Annika that Jeremy is looking for her.

Annika glares at Maya once again before taking off in the other direction. Ilya waits for a moment, also deciding to leave but Maya grabs his sleeve.

"I was still talking!"

He doesn't say anything, watches her in a way that expresses his boredom and irritation at having to stand there in her presence.

It's like a punch to the gut. Maya hates that people would beg for an ounce for her attention, but Ilya always manages to make her feel like she's a speck of dirt that ought to be stepped on.

She turns around and leaves without saying anything else.

When the Heathens mansion catches fire, Maya is stuck in one of the bathrooms where the door is jammed.

Hair sticking to her back, eyes watering and body trembling, she's trying to pick the lock like her father taught her but she's too disoriented.

She is screaming for help while alternating between trying to use a hairpin to pick the lock and slam on the door for help.

When the hairpin slips from between her fingers and goes under the door, she lets out a wail and uses both fists to slam on the door and wrench the doorknob, inhaling more and more smoke, coughing violently. 

The doorknob falls to the ground and the door flings open, letting in more smoke and a frantic Ilya whose face is first drenched in relief and then in rage.

"You weren't supposed to be here today!"

"The house is on fire and now you wanna talk?!"

"God help me, Maya. If we make it out of this alive, I'm gonna fucking strangle you."

He's already putting a mask over her face, but Maya pulls back, going further inside the bathroom.

"I swear to fuck-"

She sprays him with water.

"Your shirt is on fire; do you not feel anything?!"

There's a giant hole in his back, the burn on the skin registering much later. If he hadn't been distracted by how she had been trembling and crying when he found her, he would have paid attention sooner.

Instead of saying anything else, he grabs her wrist, throws her over his shoulder and starts running.

Once out, he deposits her in one of the ambulances before taking her mask off, getting ready to leave when one of the nurses starts bandaging her arm.

"Where are you going?"

She's grabbing his arm again and before he can register the feel of her skin against his, she's taken it back, her guards back up.

"Whatever" She is picking at her cuticles "I don't care."

"Jeremy is still inside" he tells her anyway, not because he was stalling- she was family with the Heathens, she deserved to know the entire story. "Nikolai, Killian and Gareth made it out safely."

She doesn't say anything, quiet while the nurse finishes bandaging her arm and moves to the cut from a splinter on her thigh.

Maya doesn't react, doesn't even flinch when the nurse cleans the wound. It makes Ilya smile. The mafia princess was a lot tougher than she looked.

He's leaving when her quiet voice gives him pause.

"You should find Niko. He can clear a path till Jeremy."

Ilya gives no indication that he heard her.

He goes looking for Niko.

They are putting Jeremy in one of the ambulances when Ilya reveals that Maya was inside when the mansion caught fire.

Niko is already halfway to the mansion when Ilya catches up and finishes the rest of his sentence.

"I got her out. She's in that ambulance, unharmed"

The oldest Sokolov is leaving to check on his sister when he stops and makes his way back to Jeremy's guard.

"I owe you one. Next time any of my sisters are in danger, they are your first priority. Just like Annika"

Ilya didn't need him spelling out who his first priority was. Ilya was well aware.

"The next time you "accidentally" touch her, she's going to sever your hand from your body before ripping out your favorite organ and chopping it in biteable sizes for dogs."

Ilya does a double take when he hears the bored voice with which Maya is delivering gruesome threats.

He pokes his head around the corner at university when he notices a furious Mia signing at God-speed as Maya translates what she's saying.

Noticing that the guy is one of the Serpents, Ilya is making his way toward the trio when Maya snaps her fingers in front of the guy's face.

"My eyes are up here, asshole."

"They are not nearly as pretty as what's down here" The Serpent replies without missing a beat, openly ogling her breasts from the deep V-neck blouse she was wearing.

Fists clenched; Ilya is about to drive one of his fists into his face, but Maya is quicker.

Knee-raised, she brings his face down by tugging at his collar and gets him right in the nose, a satisfying crunch following.

The guy drops to his knees, clutching his nose and wailing as the Sokolov twins stand over him, undeterred.

Mia notices him first, paused in the act of approaching them and she waves at him, grabbing Maya's attention as well.

She crosses her arms, unaware that she's pushing her breasts up even further, making Ilya close his eyes and pray for strength from greater forces.

Mia signs something at him and turns to Maya for translation but Maya keeps studying her nails, making no attempt to do so. 

When Mia signs more furiously, Maya lets out an exasperated sigh before turning her irritated look at Ilya.

“She’s asking when are you going to drop off the face of the Earth?” 

Mia swats her sister’s arm before moving toward Ilya, pulling out her phone and typing in it. Her text reads,

Heard about last night. Are you okay?

Ilya decides he now knows which Sokolov twin he likes better. He nods.

“I’m good, thanks.” 

While Mia types more, Ilya slants a look toward her twin who is already scrolling through her phone. Her blouse was long-sleeved, and she was wearing skinny jeans and boots for a change. To hide all the bandages, he was sure.

Thank you for helping Maya yesterday. We owe you one.

Ilya smiles at her “She can thank me herself” is on the tip of his tongue when he looks at Maya and she’s glaring now. 

If her eyes could kill, she’d have stabbed him a hundred times-no, a thousand times by now.

“Mia, I have class” she says before turning and leaving. 

“You hang around Brandon King too much.”

Nikolai is telling Mia that same afternoon while Ilya supervises Annika’s cooking, who has been on house arrest since the fire.

“This much salt?” 

Ilya internally cringes as Annika holds up a tablespoon of salt before shaking his head and finding a teaspoon for her. 

When he returns his attention back toward the Sokolov siblings, they are engaged in a heated, glaring contest. 

It reminds him of the Sokolov who is missing. 

She remains AWOL for a while after that. 

He only catches glimpses of her at university in passing and she’s always standing too far from him. 

In every scenario. 

Not like it should matter though, right? 

When he finally finds her in the Heathens mansion, she’s at the door, talking to Gareth. 

“I’ll RSVP for the party but tell Uncle Asher I can’t guarantee that Niko will make it.” 

Ilya is on his way inside and deliberately slows down. He can’t remember how long it has been since he’s heard her voice in person. 

“Jeremy is out with Niko.”

Gareth, who notices Ilya first, informs him while successfully bringing the attention of his cousin toward the outsider. 

Of course, Ilya knows Jeremy is out with Niko. But he’s been making excuses to drop by more and more. Stopping by the mansion to inform Jeremy of things he could tell him over a phone call. Volunteering to teach Annika how to cook (because unlike her family, he didn’t know he couldn’t reveal that cooking wasn’t her strongest suit and openly balked when he first tasted it). Following Niko on his bike reads. Learning the basics of sign language for Mia. 

Maya has already turned away and focused her attention back on Gareth. She’s touching his sleeve in a familiar manner and Ilya has to remind himself they’re cousins and grew up together. 

“I’ll see you later” she’s saying, descending the steps, her plaid skirt swishing. 

He’s watching her go and he wants to say something but he’s not sure what. 

He’s not sure why. 

Her birthday comes around and of course the Heathens are throwing a full-fledged party.

Jeremy assigns Ilya to buy an appropriate gift for the twins because he’s obliged to give one, not that he particularly cares. 

Ilya shows his displeasure by buying atrocious matching little Bo Peep costumes that make Nikolai and Killian’s eyes water from laughing too hard when they catch Ilya gift wrapping them and writing-

I took lots of time to handpick these,

Jeremy

-on the card. 

Ilya gets Mia a tiny plant that is easy to grow and doesn’t require a lot of watering. 

Maya watches him give it to her, her eyes pinging between the gift, Mia’s reaction to it as she thanked him, and he signed back “Welcome” and finally at Ilya himself who she pinned in place with a blank look before she moved on and opened her own gifts.

If she’s disappointed that he didn’t get her anything, she surely doesn’t show it. 

She stopped showing her displeasure a while back and Ilya is not aware of what changed. Earlier she used to deliberately mess with him or pick fights but now she’d removed herself completely and started to make him feel exactly what she used to call him. 

A dog. Begging for attention from an owner who didn’t care. 

He watches from afar as she sits in the middle of all her friends, looking lonely despite all the 200 odd people who’d shown up for her.

Maya hates her birthday. The only way to get through it, she realized long ago, was pretending she loves it.

She notices Ilya detaching himself from Jeremy’s side for the first time since the night began and making his way upstairs and she is glaring at his back. 

She didn’t care if anyone saw. Did the infuriating man not know it was her birthday too? 

She was so furious that he’d bought such a thoughtful gift only for Mia that she almost- almost dug her heel into his foot again. 

Screw it, she had a bone to pick with him. Coming to a birthday party without a gift for the birthday girl should certainly be considered blasphemy- she decided as she stomped upstairs to look for him. 

After fifteen minutes of fruitless snooping through all the Heathens’ rooms, she’s about to leave when she takes on toward the east wing on a whim. 

Most of the repair work is still ongoing and Maya is about to check in Jeremy’s old room when she passes by the bathroom, she was stuck in. 

The doorknob is missing, and she realizes she never found out how Ilya knew she was in there or how he even got the door to open.

She pushes the door open and sure enough, Ilya is sitting on the counter twirling a very familiar hairpin between his fingers. 

“What do you want, Princess?” 

Maya stubbornly keeps her mouth shut, remembering that this man didn’t care about what she wanted at all. He cared about everyone but her. He cared about her freaking sister more. 

A sister he had smiled at. 

Maya had only ever been the recipient of his glares, but it had taken one conversation with Mia for him to smile at her like they were long lost best friends. 

“My hairpin” 

Ilya laughs when she even holds her hand out, gaze fixated on the pin caught between two of his fingers. 

God, those fingers. 

“Give it” she says when he makes no further move. 

“Why?” He asks, resuming twirling the hairpin between his fingers, taunting her with it and watching her face turn more and more irritated. 

“Because it was gifted it to me and it’s of a lot of value to me.” 

Partly, it was true. Her father had gifted it to her, but Maya had a million of such hairpins. She hadn’t even remembered losing this one until a minute ago.

“Bad girls who tell lies don’t get birthday presents.” 

Sure enough, he procured a tiny box out of his jacket that barely fit into his hand and was wrapped in floral wrapping paper. 

He had gotten her a gift too. 

No, she wasn’t sure she was the one he meant. He was going to pull the rug off her feet and laugh as she fell.

“Oh good, Mia is safe then.”

Refusing to see him agree with her, she starts checking her nails, but his silence made her look back at him. 

He looked…angry.

What right did he have to be angry?

“Do you really not know that your sister fancies Landon King or are you really that ignorant?” 

Maya forces herself not to snarl and instead smile at him, sickly sweet and fake.

“Why would I care? I’m gonna marry Jeremy, make Nika my maid-of-honor and you can be the ring-bearer. It’s trendy to have the dog trail down the aisle with the rings these days.” 

Eyes ablaze, Ilya tells her in a deathly calm,

“Get out, Maya” 

“Or what, you’re gonna hurt your master’s future wife?” 

“I’m gonna fuck her in her wedding dress and then she’ll walk down the aisle with my cum dried between her legs and take her vows knowing her husband wasn’t the one who fucked her on their wedding day.” 

Ilya catches the exact moment his words settle deep into her bones because she sucks in a breath and turns to leave but he’s faster, banging the door closed above her head when she attempts to open it. 

“No more wedding plans to make?” 

“Let me go, Ilya.” 

He’s so close, her hair is tickling his nose, and he can smell her shampoo. Roses and vanilla. She even smells like his darkest temptation. 

“Didn’t you want me to get out? I’m going” 

“Open your present first.” 

“I don’t want it.” 

“Take it or I won’t wait till your wedding day to make good on my promise.” 

Maya takes the present. 

She turns toward him, glaring at him and the stupid height advantage he has over her, but Ilya remains standing close, hand still above her head. 

Aware that commenting on his closeness will only make him cockier, Maya focuses on ripping off the delicately wrapped box, trying to showcase how much she didn’t care.

She opens the velvet box and, on the cushion, lies a delicate piece with tiny sapphires embedded into gold. 

Maya thinks it’s one of the most beautiful pieces she’s ever laid eyes on. Not too gaudy and flashy, just the right amount.

Unclasping it, she begins putting it on around her wrist seeing as it is too small to be a necklace or even a choker, but Ilya tuts, takes it away from her and leads her toward the counter he had been sitting on. 

He lays his jacket down and before she can even comprehend what his next move is, he’s already lifting her onto the counter, settling her down on his jacket so she doesn’t dirty her white birthday dress. 

Maya bites back her thanks even though she feels a little overwhelmed at the prospect of him doing this knowing she’s a germaphobe and not out of the goodness of his heart.

“It’s not a bracelet” He tells her, stepping back before grabbing her stiletto pumps and slowly raising her foot “It’s an anklet.” 

“Oh” 

He’s smirking while she waits with bated breath as he sets her heel on his stomach, clasping the anklet around it. He doesn’t make contact with her skin a single time except lightly brushing her ankle with his knuckles before pulling his hands away. Maya almost mourns their loss. 

She’s aware he’s waiting for her to drop her leg but she’s thinking of a different scenario with lesser clothes and more skin. 

Ilya can tell. 

“It’s pretty” She finally says.

“Yes” He agrees “It is.” 

But he’s looking at her and Maya can’t look away. 

Before anything transpires, Maya snaps out of her reverie first.

“I should g-”

“Why are you avoiding me?” 

His question doesn’t catch her off-guard. The fact that he noticed she’s been going out of her way to avoid him does. 

“We always avoid each other” 

His brows draw together “Not this way..we don’t.” 

“We’re not friends, Ilya.”

“I know. I’m a dog” 

Maya is rolling her eyes when he smirks at her.

“And you’re a bitch.”

She swats his shoulder “I may be a bitch, but I do have manners, I’ll return the favor on your birthday.” 

“Do you even know when my birthday is?” 

“14th February” At his raised eyebrows, she’s smiling “What, you think you’re the only one who knows everything?” 

“No” He's stroking her calf now, making her breath hitch “I didn't get you this-” He hooks his pinky finger into the anklet “-just so you could return the favor. I had ulterior motives.” 

“Like what?” 

He's not saying anything, watching her in that contemplative manner that puts her on the spot “Like what?” She repeats and this time he grabs her foot and pulls her forward till she is half hanging off the counter. 

Leaning one hand on the counter near her, his mouth is directly above her when he reveals his real purpose. 

“When I saw it in the store, I couldn't stop picturing what it would look like around your ankle when it's dangling off my shoulder.”

[xoxoskai]

RKVERSE BRATVA HEADCANNONS

that no one really asked for, but everyone needs<3

Damien Orlov is Nikolai Sokolov's Godfather.

The one-slightly related to the mafia- kid that all the second-generation mafia kids are scared respect is Sebastian and Naomi's firstborn (I said what I said)

In the Morozov household, all arguments are solved through uno.

Ironically, the one with the best accuracy while firing a gun is the one with the least bloodlust in him, Gareth.

Annika is closest to Lidiya Morozova and the Orlov Princess.

Naomi and Sebastian are Gareth Carson's Godparents.

Adrian tries to homeschool his kids, but it backfires when neither of his kids let him work in peace as a sign of protest. He reluctantly lets them attend a private school with an army of bodyguards.

Kai Takeda becomes the next head of the Yakuza.

Vaughn is very good at playing video games to the point that he gets invited to play at events.

Maya and Gareth are the best at cheating while playing any kinds of board games and often defeat the rest (Killian loses because he's in a team with Nikolai who gets bored midway and tries to sabotage the game instead).

Damien is good at cooking while Kirill has a hidden talent for baking. Adrian finds the prospect of both of them wearing aprons funny until he is put on duty for washing the dishes. Wearing his daughter's purple, floral apron.

Jeremy becomes really good at lip-reading while he's trying to figure out what his parents are talking about over his head and as an adult, he's desperately trying to lose the habit around them.

The one who taught all the boys to drive a bike is Mio Orlov.

She also taught Sasha who nearly gives the Pakhan of the Bratva a heart attack when she figures out how to do wheelies with Rai cheering her on.

Kyle Hunter is exceptionally good at hide and seek and the kids could never find him whenever the Sokolovs were hosting sleepovers.

Annika has knocked endlessly and tirelessly on Adrian's office door till he let her in so she could demonstrate her pirouette the first time she had perfectly done it (Adrian had made Yan, Kolya and Boris give her a standing ovation).

Rai Sokolov is everyone's go-to Aunt for anything their own parents aren't letting them do. Asher and Reina won't send their sons to another continent for college? Enrolls her own son to go with them. The girls want to go to a concert? Sends an army of disguised bodyguards with them. One of the kids is drunk and needs to be picked up? She's already buckling into her car.

Adrian and Lia are Vaughn's Godparents.

Mia Sokolov starts giving plants as birthday presents and nearly makes Kirill and Damien bust a lung from laughter when she gives Adrian a cactus.

Karina Morozova has the reputation for giving the most bizarre gifts that the kids end up loving. Rents out an entire theater for Annika's birthday party. Buys all the game-machines in an arcade for Vaughn. Tells Maya they are going shopping for her birthday and flies her to Paris for it. Sees Jeremy reading bl when he's home from college one time and buys him an entire boxful of yaoi comics with a "I dog earmarked some of my favorites" note. She's extra that way and they all love it.

Damien, Adrian, Kyle and Kirill also have a group chat that Adrian has tried leaving multiple times. When Annika and Mia get boyfriends, Damien is laughing so hard at their predicament that Adrian reveals his daughter's secret relationship with the Pakhan's eldest son and then leaves the group. Again.

Lidiya Morozova becomes the first woman Pakhan after her uncle dares anyone to oppose her crowning with her getting backed up by four of the strongest Bratva families.

Vaughn and Kirill bond over making castles out of playing cards. They've spent lots of days, sitting cross-legged on the floor and stacking one card after another, using multiple decks. It's how he discovers his love for architecture.

Maya Sokolov is a natural at coding and hacking, but she finds it boring and even refuses Adrian's attempt to teach her to hone her skills.

Kyle is really good at magic tricks. Almost all the kids (minus natural cheaters, Maya and Gareth) fall for it even though some of them don't want to (Jeremy and Killian, they know it's a trick, but they can't prove it).

Naomi is not approving of Damien until she actually talks to him and realizes he's just a bakayaro.

Mia Sokolov is really good at escape rooms while Nikolai spends half the time going "That was a clue?"

Ilya Levitsky is only accepted into the family after he goes through extensive torture and lives on to say, "You can't keep me from her". He wins Kyle's respect with that.

Lia discovers that she's really good at drinking games when she's having a girl's night out with Sasha, Mio and Rai. She can throw darts with her eyes blindfolded.

The Volkovs have movie nights on Thursdays where the movies are decided based on a game of jenga. Annika swears she's not shaking the table (she is).

The Morozovs host the best sleepovers. We're talking Princess Diaries level of sleepovers with mattress surfing, vending and claw machines in the house and treasure hunts across the entire property.

The Orlovs are the best at throwing parties and love any occasion to do so. Cherry blossoms are blooming? Throw a party. His daughter got an A on her dictation? Throw a party. Someone bumped into Damien and he didn't kill them? Throw. A. Party.

The Carsons are the best at pretending they have no ties to the Bratva. You saw an army of bodyguards leaving their house? Must be the new interns Asher is hiring. Their oldest nephew has tattoos at the age of 11? But he loves drawings. Reina's twin is AWOL the whole time? She's just shy.

The Weavers are horrible at pretending they aren't related into some shady business.

The Sokolovs' house is synonymous with a common playground. Especially after Mia's kidnapping. If she's scared to go out and meet anyone else, ofcourse the rest of them are gonna come over at all times and spend time with her, it's only natural.

_______________

Don't even wanna promise a part two when I know I never commit but here's to hoping?

[haticeasel]

*Ama her şeyden çok istediğim tek şey, onunla bir kez daha oturabilmek, bugüne kadar yaptığım ve söylediğim tüm o aptalca şeyler için özür dilemek ve onu sevdiğimi söyleyebilmek.

*Anılarla dolu onlarca yıl çok hızlı bir şekilde akıp gidiyor. Yetmiş bir yıl, düşündüğüm kadar uzun gelmiyor.

*"Eh insan okulda da yalnız hissedebilir, etrafın insanlarla çevrili olsa da."

"Etrafın insanlarla çevriliyken nasıl yalnız olabilirsin ki?"

"Bilirsin işte, arkadaş canlısı değillerse ya da seni anlamıyorlarsa."

*Bugün harikaydı ve yarın daha güzel olacak.

*"Dene, şakıyan bülbül şarkısını bulurmuş."

*

[haticeasel]

Ve hayallerin dikkatimi dağıtması yerine onun elini tutup her anın tadını çıkaracağım. daha önce yapmadığım gibi.

[haticeasel]

[haticeasel]

"bir gün bir şölene davet edilirsin sonra oraya vardığında bakarsın ki yemek listesinde adın yazılı."

[haticeasel]

[haticeasel]

Bir şeye alışmış olmam onu sevdiğim anlamına gelmiyordu. İnsanların benimle yakınlaşmasına izin vermemi gerektiren diğer seçe nek yerine bunu tercih etmeyi zamanla öğrenmiştim. Zaten eninde sonunda beni terk ettiklerine göre ne anlamı vardı ki?