I’m the loudest and quietest person, it depends on who I’m with .

gracie abrams

No title available
let's talk about Bridgerton tea, my ask is open
No title available
cherry valley forever
Lint Roller? I Barely Know Her
occasionally subtle

ellievsbear
𓃗
untitled
"I'm Dorothy Gale from Kansas"

Kiana Khansmith
Fai_Ryy
ojovivo
No title available

Origami Around
Phantogram Three
d e v o n
tumblr dot com
Claire Keane
seen from United Kingdom
seen from Jordan

seen from North Macedonia
seen from United States
seen from United States
seen from United Kingdom

seen from United States
seen from United States
seen from Türkiye

seen from Germany
seen from United States
seen from Maldives
seen from Morocco

seen from Greece
seen from Philippines
seen from United States
seen from Philippines
seen from United States
seen from United States
seen from United States
@endelexeiakaitalipa
I’m the loudest and quietest person, it depends on who I’m with .
Nvm i’m back on that sad shit lol
Μαμα, μπαμπα..
Αμα δεν πετύχω, θα ειστε περήφανοι για εμενα;
Αμα δεν τα καταφέρω θα ειστε περήφανοι για εμενα;
Η αλήθεια ειναι οτι ξέρω οτι θα τα σκατωσω στο τελος. Ξερω οτι θα βρεθω σε αδιέξοδο και δεν θα ξερω τι να κανω και δεν θα είμαι περήφανη για εμενα εκεινη τη στιγμή.
Μα…μπαμπα, μαμα.. Θα ήθελα να ειστε περήφανοι για εμενα ακομη και τοτε. Γιατι η αλήθεια ειναι οτι εγω δεν θα είμαι, και θα θελω να ξερω οτι ακομη και ετσι όπως τα έκανα.. Θα υπάρχουν κάποιοι που θα εχουν έστω ενα ιχνος περηφάνειας για εμένα. Και συγκεκριμένα οι δικοί μου άνθρωποι.
shinee ODD headers and icons
🥂Σε όλους αυτούς που σπατάλησαν τον χρόνο μας αλλά ακόμα βλέπουν τις ιστορίες μας στο Instagram.
I love sleeping, you don’t miss anyone and you don’t feel any pain
Touch her in public and tell her to be quiet
Shhhh
me to my therapist: yeah idk I’m pretty good!
me to my tumblr followers: I was born with glass bones and paper skin. every morning I break my legs, and every afternoon I break my arms. at night, I lie awake in agony until my heart attacks put me to sleep.
lil baby
so pretty
”Παγκόσμια μέρα της γκρίνιας“ ”Παγκόσμια μέρα του «-τι έχεις; -τίποτα.»“
Fuck no.
Σιχάθηκα να βλέπω όλη μέρα τις γελοιότητες σας. Όχι, ΣΗΜΕΡΑ, είναι η παγκόσμια ημέρα της ΓΥΝΑΙΚΑΣ. Σήμερα, γιορτάζουμε το γυναικείο φύλο, σήμερα γιορτάζουμε τον αγώνα των γυναικών του 1857 που με θάρρος και δύναμη πάλεψαν για τα δικαιώματα τους, για την ισότητα στην κοινωνία, την δουλειά, την οικονομία, την πολιτική σε σχέση με το ανδρικό φύλλο. Σταματήστε λοιπόν να γελοιοποιείται κάτι τόσο ιερό και σημαντικό, και δείξτε την ευγνωμοσύνη και τον σεβασμό σας σε κάθε γυναίκα του πλανήτη. Συνεχώς! Αλλά σήμερα σας το θυμίζει η κοινωνία.
05:40
Δεν είναι τυχαίο που τα αγόρια περνάνε καλύτερα με ακομπλεξάριστες κοπέλες.
Με κοπέλες που να μην προσποιούνται τις ακομπλεξάριστες αλλά με τις αληθινές. Ακόμα και ο πιο “σοβαρός γκλαμουράτος” θα λυγίσει στην τρέλα ενός κοριτσιού. Και όταν εννοώ τρέλα όχι απαραίτητα χιούμορ. Τρέλα εννοώ να την γνωρίσεις και να μην ξέρεις τι να σου ξημερώσει μαζί της. Που μπορεί να μεταμορφώνεται σε ότι θες. Πάει όπου θες. Συζητάς μαζί της ότι θες. Ρισκάρεις με τέτοιες γυναίκες. Τις φοβάσαι αλλά τις γουστάρεις. Και γιατί τις φοβάσαι; γιατί μπορούν να παίξουν με το μυαλό σου. Ίσως και να εξαφανιστούν επειδή μπορούν. Επειδή φημίζονται για την ανεξαρτησία τους. Και ποιος άντρας δεν θα ήθελε να νιώθει ζωντανός και ενεργός κάθε στιγμή. Να ανεβαίνουν οι παλμοί του. Να θέλει και να φοβάται ταυτόχρονα. Νομίζω αυτά τα συναισθήματα πρέπει να είναι μαζί. Επιβάλλεται πως το λένε. Αγάπη το λένε επίσης. Καλό ξημερώμα.
«Άντρας σου λέει μετά!»
Σήμερα, 04/03/18 βρισκόμουν μέσα στο αστικό σχετικά γεμάτο, καθισμένη πίσω από την θέση του οδηγού. Όλες οι θέσεις ήταν πιασμένες και υπήρχαν μερικοί που στέκονταν όρθιοι. Κάποια στιγμή, από μια στάση μπήκε μια μητέρα με το παιδί της και μια ακόμη φίλη της, το αγοράκι μικρό σε ηλικία ίσως να ήταν 2 ή 3 χρόνων. Μια κοπέλα που καθόταν στην μπροστινή 3αδα, αμέσως έκανε κίνηση και σηκώθηκε για να παραχωρήσει στο μικρό παιδί την θέση της. Η μητέρα αφού άφησε το παιδί της στην θέση, γύρισε στο σημείο που στηριζόταν, λίγο πιο πέρα από το μικρό αγοράκι. Το αγοράκι, γκρίνιαξε και ξεκίνησε να κλαίει, γιατί από ότι φάνηκε φοβήθηκε μακριά από τη μαμά του, -όπως είναι λογικό για κάθε παιδί-. Η μητέρα το πλησίασε ξανά και αφού άδειασαν και την διπλανή θέση από το παιδί για να μπορέσει να καθίσει, το πήρε στην αγκαλιά της και κάθισε στη θέση που της παραχώρησαν.
Εκεί, αυτήν την όμορφη στιγμή, την παρατηρούσα από την δίκη μου θέση, με ένα πλατύ χαμόγελο που μου είχε δημιουργήσει το μικρό αγόρι. Και σχεδόν αμέσως, βλέπω την μητέρα να γυριζει γελώντας στην φίλη της και να λέει ειρωνικά «Άντρας σου λέει μετά».
Αυτό ήταν, εκεί πάγωσε το χαμόγελο μου. Αυτή η υποτίμηση του ίδιου της του παιδιού, του δικού της «άντρα». Θέλετε να μου πείτε πως ένα αγοράκι κοντά στην ηλικία των 3 ετών, δεν έχει το δικαίωμα να αισθανθεί φόβο μακριά από τη μητέρα του δίχως αυτό να τον μειώσει ως τον «Άντρα» που θεωρείτε εσεις;
Η κοινωνία που ζούμε έχει ισοπεδώσει τελείως το δικαίωμα του Αρσενικού φύλου να έχει συναισθήματα δίχως αυτό να τον προσβάλλει. Ο κάθε άνθρωπος ασχέτος του φύλου του, έχει το δικαίωμα να αισθάνεται δίχως αυτό να τον μειώνει και να τον προσβάλλει! Ξυπνάτε!
Πόσο άσχημο είναι να νιώθεις παραμελημένος από τους ίδιους σου τους φίλους