Bu bir sitem mektubu değil.
Bir suçlama, bir hesaplaşma hiç değil.
Bu, kalbimde taşıdığım onca şeyi, artık yere bırakma mektubu.
Belki de en sessiz ama en güçlü vedam bu sana.
Biz seninle dokuz yıl boyunca bir yolda yürüdük.
Güldük, yaşadık, birlikte büyüdük.
Ben senin hayatında bir eş, bir yoldaş, bir sırdaş olmaya niyet ettim.
Seninle güzel şeyler yaşadım, hatırladığımda hâlâ gülümseyebileceğim anılarım var.
Ama ne yazık ki bu hikâyenin sonu, başı kadar güzel olmadı.
Sen bana bir gün, bir başkasına âşık olmak istediğini söyledin.
Bunu duyduğum an içim buz gibi oldu.
Ama ben kalmaya devam ettim.
Çünkü seni hâlâ seviyordum.
Bu senin suçun değil bu benim seçimimdi.
Sevmediğini bile bile kalmak, belki de dünyadaki en yürekli ama en incitici seçimdir.
Ben senin için yüreğimi koydum ortaya.
Onurumu, gururumu asla ezdirmedim ama sevgimle onları taşıyabildim.
Çünkü ben kendime ihanet etmeden sevdim seni.
Günlerce telefonum açılmadı…
Canın istediğinde arandım, istemediğinde yok sayıldım…
Ama ben hep anlamaya çalıştım.
Seni değil, seni seven hâlimi.
Şimdi geriye dönüp baktığımda, seni değil, kendimi affediyorum.
O kadar uzun süre seni anlamaya çalışmışım ki, kendimi anlamayı unutmuşum.
Evet, güzel günlerimiz oldu.
İlk kez seninle yurt dışına çıktım.
Avrupa’nın sokaklarında yürüdüm, cesaretimi buldum.
Senin hayatına da bir şeyler kattığıma inanıyorum.
Ama senin gözlerinde artık hiçbir sevgi kırıntısı göremiyorum.
Ne aşk var bakışlarında, ne özlem.
Ve ben acınacak biri değilim Ömer.
Ben, sevilmeyi hak eden bir kadınım.
Sen vicdanlı biri misin, artık bilmiyorum.
Ama kendi vicdanını rahatlatmak için beni suçlamanı, benim hatalı olduğumu düşünmeni artık taşıyamam.
Sen bizimle değil, kendinle bile yüzleşemedin.
Kolayı seçtin, ben zoru sevdim.
Şimdi ben artık kendime yürüyorum.
Kendimle savaşacağım, ağlayacağım, belki gecelerce uykusuz kalacağım.
Ama biliyorum ki bu süreç geçecek.
Sen bir yerde değilmişsin, ben seni koyduğum yerde sevmişim.
Ben biryerlere koymuşum seni, ama sen hep uzakta durmuşsun.
Arkanda ne kadar yıkılmış biri bıraktığını fark etmeyebilirsin.
Çünkü insanlar, onların hayatını kolaylaştıranları değil, sessizce çözülenleri görmezden gelmeyi iyi bilirler.
Ben seni kolaylaştırdım, sen beni zorlaştırdın.
Ama dilerim mutlu olursun.
Benim üzerime basarak mutlu olmaya çalışanlar bile.
Çünkü ben içimde artık başka bir şey istiyorum:
Gerçekten sevileceğim, değer göreceğim bir hayat.
Seninle yaşadığım her şeyi ardımda bırakmak kolay olmayacak.
Ama seninle geçirdiğim günleri bir yük olarak değil, bir sınav olarak taşıyacağım.
Bir daha asla, sevilmediğim bir yerde bu kadar uzun kalmayacağım.
Kalbimdeki yükleri seninle değil, kendimle helalleşerek bırakıyorum.
gracieabrams
amandla
dailybridgerton
andulkaphoto
tangentwithtanner
vaporwave
