[hirosimaa]

hâlâ bir umut iyi ki doğdun dersin diye bekliyorum.

[hirosimaa]

saçlarımı hep örerdin, hep sen tarar, hep sen toplardın. ne kadar oldu saçlarıma dokunmayalı, o lülelerimle oynamayalı. şimdi ben kendi saçlarımı tararken, parmaklarım o eski hissi arıyor. ördüğün her telde senin duaların, umutların ve benim geleceğim saklıydı. büyüdüm anne, artık saçlarımı kendim topluyorum. ama biliyorum ki, saçlarımın tellerinde hâlâ senin dokunuşun var. şimdide ben kendi hayatımı topluyorum anne, tek başıma.

[hirosimaa]

altılı yedili sabahlar, gün doğmadan kararır geceler. bahtı kara, h.

benim evim güneş görmez, perdelerim uçuşmaz. bahtım karadır. evim ışıksız, odalarım sönük. küf kokusu gelir, uyutmaz. alışırsın, artık tatlıdır o küf kokusu. bazen döşekte yatar, bazen demirli kanepede. soba söner, sabaha kadar için yanar. sabah olur, gün aymaz. bahtım gibi karadır sabahlar. yüzüm gülmez, cebe para girmez. hatırlarım, onca yolu yürüyüp lise bahçesine girdiğimi. yaşıtlarım yedide kalkar, servise biner gider. ben altıda kalkar, otobüs kartımda para var mı, dönüşe yeter mi, yine mi yürürüm diye düşünürüm. otobüs durakları soğuktur, tahtalı oturma yerleri daha da soğuk. bir sigara yakarım. ısınır parmak uçlarım, ama içim buz gibi. düşüne düşüne okulu unuturum, derslerde konu işlenir, ben sıradan yeni kaldırırım kafamı. hoca kızar, bağırır. bir de ne severdim bu hocayı. kimse bu kızdan bir halt olmaz diye düşünür. doğru düşünür. sigaramı görürler, kınlarlar. laf eder, annene yazık derler. giderim yanlarından, sol gözümden bir yaş düşer. bahtım karadır. bembeyaz bir tenim, simsiyah kıvırcık saçlarım vardır. bahtım, gözlerimden daha karadır.

[hirosimaa]

bedenim hançer izleriyle doldu, her nefesimde bir kaç iz daha oluşuyor her soluğumda daha da ağırlaşıyor. ben bilmiyorum ne yapacağımı.

[hirosimaa]

aitsizliğe aitim ben.

[hirosimaa]

ne bir şehre kök saldım, ne de bir insana tutundum tam anlamıyla. bir göçebe ruh taşıyorum içimde, yolların ve rüzgarın fısıltılarına kulak veren. her durakta yabancı, her limanda misafirim. kalbim, bir türlü yerleşemeyen, sürekli yeni bir ufuk arayan bir pusula gibi. bu aitsizlik, benim kimliğim oldu; beni yormuyor, aksine kurtarıyor. çünkü ait olmadığın zaman, her yere ait olabilme potansiyeli taşırsın.

[hirosimaa]

özledim.

[hirosimaa]

gözlerimdeki ağırlık yüreğinde yer edinsin.

[hirosimaa]

boşluğu onaramıyor insan.

[hirosimaa]

yansam keşke göğüsünde.

[hirosimaa]

şimdiki beni gör isterdim.

[oguzeria]

gösterilmeyen duyguların varlığı umrumda değil

[hirosimaa]

sana sarılmak, bütün iklimlere kavuşmaktır şimdi.

[hirosimaa]

öp, geçmezse sevişiriz.

[hirosimaa]

sensiz çok yorgunum.

[hirosimaa]

neyse artık iyi geceler.

[hirosimaa]

aitsizliğe aitim ben.

[hirosimaa]

ne bir şehre kök saldım, ne de bir insana tutundum tam anlamıyla. bir göçebe ruh taşıyorum içimde, yolların ve rüzgarın fısıltılarına kulak veren. her durakta yabancı, her limanda misafirim. kalbim, bir türlü yerleşemeyen, sürekli yeni bir ufuk arayan bir pusula gibi. bu aitsizlik, benim kimliğim oldu; beni yormuyor, aksine kurtarıyor. çünkü ait olmadığın zaman, her yere ait olabilme potansiyeli taşırsın.

[hirosimaa]

başım çok kötü, şakaklarımdan öpsen.