ateşteydin ibrâhim. sorana gül bahçesindeyim diyordun.
d e v o n
𓃗

❣ Chile in a Photography ❣

tannertan36

No title available

shark vs the universe
Show & Tell
The Stonewall Inn

oozey mess
Cosmic Funnies

Game Changer & Make Some Noise

Andulka
Monterey Bay Aquarium
ojovivo
Mike Driver
Doug Jones
TMBGareOK. The Official They Might Be Giants tumblr

#extradirty

pixel skylines
almost home
seen from United States

seen from United States
seen from T1
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from Australia
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from Malaysia

seen from Brazil
seen from Kenya
seen from Ireland
seen from United States

seen from India

seen from United States
seen from Brazil

seen from Vietnam

seen from Jordan
@hisboslugu
ateşteydin ibrâhim. sorana gül bahçesindeyim diyordun.
ciğerimden yanıyorum ben, bu defa başka.
bir kadını diz kapaklarından öpmekten âlâ şiire rastlamadım henüz, üvercinka hariç. çünkü bir kadını diz kapaklarından öpmek; bugüne dek tüm düşmüşlüklerinden, yaralarından, kanından, izinden, acından öpüyorum, şifâ niyetine demektir bir nevi. çok düştüm, parçalandım, örselendim, öp de geçsin, diyemeyen bir kadının sessizliğini duymaktır. seni anlamak için harflere ihtiyacım yok, ruhunla ruhum aynı lisânı hissediyor diyebilmektir. yanaklarından, dudaklarından, alnından, belki omuzlarından, avuçlarından öpmek aşkın yaradılışında var ama diz kapakların da sevdaya dâhil demektir aynı zamanda. o kadını çaresizliğinden ve bir o kadar da gücünden öpmektir. düşmüşlüğü kadar ayağa kalkmışlığından öpüp onu onore etmektir. önünde diz çökmektir. saygıdır; kudretine, sabrına, sarsılmışlığına, sancılarıyla baş edebilecek kadar dayanıklı oluşuna ve de kırılmak yerine bükülmeyi öğrenebilişine hayran olmaktır.
yedi çöl çevirdim kum saatinde, yine de gitmedi kaburgamdan ellerinin izi.
kararmış yüreğin hiç ışığı olmaz, bilmez misin ki türküler yanmaz. günü gelir sanma hesap sorulmaz, dayanır kapına pir sultan ölmez.
sevmek kimi zaman rezilce korkuludur.
yaralar deşilmeden iyileşmez diyorlar.
ben seni sevdiğim kadar bir duvarı sevseydim, şimdiye çiçek açardı. sen bir yaprak bile vermedin. meğer senin kalbin duvardan bile katıymış.
o kadar güzelsin ki, kendin de bilmiyorsun. ölüm düşüncesini koparıp almalı senden. asıl vurulan benim, sen boşuna ölüyorsun.
sonra siktir git, böyle sevme kimseyi.
sana bir kere değil, en az iki kez baktım. yirmi üçün üzerine yirmi altıyı devirdim.
sen yoktun. seninle birlikte tüm cihân üzerime geldi. ellerin yoktu, ellerim yoktu. çiçekler pencerenin önünde bile solmuştu. (birini pencere kenarına çiçek koyacak kadar sevmekten vazgeç.)
ne seni bitirebildim içimde ne de bu gecelere bir çare. yurdum yalnızlığımdır, bir şeyleri devam ettirmenin yükü de sırtımda kambur.
insan, kavuşmak denen rüzgâr esecek diye bir pencere önünde kırk yıl beklermiş.
yorgunuz çünkü. sen benim sözlerimi alırsın kucağına, ben seninkilere başımı yaslarım.
annem tanısa seni kesin çok severdi, bana kalırsa seni bütün dünya çok sever.
benim bir kavgam var şükran. toyken kavgam aşktı, herkes gibi. şimdi kendimle dövüşüyorum. derdim benimle şükran, yanlış anlama n'olur. insan bazen böyle olur diyorsun, deme şükran. insan böyle olursa telâfisi yoktur.
beni anlamanı isterdim. bunca hengâmenin içinde seni kalbimin en hasarsız yerinde saklamaya çalıştığımı gör isterdim.
sana uyku yolları, bana yârin kolları.