Asla 1 bira yetmiyor. Bir bira hiç bira…

if i look back, i am lost

tannertan36
d e v o n
$LAYYYTER
Lint Roller? I Barely Know Her
we're not kids anymore.
untitled
almost home
taylor price

pixel skylines
Cosmic Funnies

No title available

No title available

Love Begins
TVSTRANGERTHINGS
Noah Kahan

#extradirty
ojovivo

izzy's playlists!

JVL
seen from Aruba
seen from United Kingdom
seen from Germany
seen from Spain
seen from United Kingdom
seen from Tanzania

seen from United States
seen from Ukraine
seen from Kenya
seen from Togo

seen from United States
seen from Portugal

seen from United States

seen from Germany

seen from United States

seen from United States
seen from United States

seen from United States

seen from United States
seen from United States
@hopsivava
Asla 1 bira yetmiyor. Bir bira hiç bira…
Arkadaşlar kötü bir haberim var iyileştim. Artık alkol alıyorum ve bu hafta 4 dal sigara içtim.
Ben buraya geri dönüyorum ya. En azindan buradayken saçmalayıp rahatlıyordum. Yazim kuralalrina bakmadan, tanidigim biri okuyacak beni yargilayacak derdi olmadan diledigimce yazabiliyorum.
Eski ben olmak istiyorum. Ve eski ben olmaya buraya geri donerek başlıyorum.
Tekila beni sarhoş ediyor
34 yaşında doğuştan bir hastalığım olduğunu öğrendim.
Hayatım boyunca ideal kiloma yakın bile olmadım. Hep obezdim. Her doktor her insan kilo ver dedi.
Şimdi ise kilo veriyorum ve her verdiğim kilo için herkes tedirgin. Yemek ye yemek ye diye zorluyorlar.
Leeeennn karnım aç iştahım yerinde yemek yemek için can atiyorum. Ama bir lokması bile midemde durmuyor ki.
Kilo vermek için yıllarca elimden geleni yapmışken şu an kilo vermemek veya kontrollü kilo vermek için çabalıyorum. Annem görse benimle olabildiğince dalga geçerdi. Sonrada gidip odasından ağlama krizi getirir cenazemi hazırlamaya başlardı.
Ev leş gibi, yapacak onlarca is, bitecek onlarca proje var. Gelecek planım yok. Ya intahar edecetim yata margarita kokteyl yapıp kitap okuyacaktım.
Babam gıda içeriklerinin bana uygun olup olmadığını yiyip yiyemeyeceğimi sorarken “temiz gıda mı?” Diye bana soruyor. ( veganim)
Netflix utan ve uyarlama nasıl olur diye bi Heated Rivalry izle. People we meet on vacation gibi tatlı güzel bir kitaptan o filmi nasıl çıkardın? Gerçek bir utanç kaynağısın. Uzun zamandır bu kadar kötü bir uyarlama izlememiştim.
Haftasonları sonları ki bu özellikle cumartesi günleri olur. Ailemin bir rutini vardır. Hep beraber kahvaltı yapar sonra son çay kahvelerimizi alır salona geçeriz. Evdeki tüm evlatları (kedi, köpek) salona toplar onlarla ilgilenir, genel şeylerden bahseder yaptıkları yaramazlıkları bir birimize şikayet ederiz. Paşa’yi da bahçeden içeri yanımıza aliriz. O eksik kalmaz.
Dün yine paşa’yi aldık. Önce bana sonra kardeşime ve babama geldi kokladı öptü şımardı sonra durdu. Bir eksiklik var hepimize tek tek baktı ve kardeşimin yanına gidip kafasını koynuna sokup yattı. Etrafa hüzünlü hüzünlü baktı. O an hepimiz kaldık. Annemi aradı. Ama bulamadı.
Bütün anılarım anneme çıkıyor. “Annem olsa…” siz cümleleri kuramıyorum. . Annemsiz 4. Ayima gidiyorum. Ama girmek istemiyorum. Oysa çevremdeki herkes, doktorlar aylarca bana alıştırdı “ son zamanları “ dediler. Ama asla alışamadım. Ölüme nasıl alışırsın ki? Ben annemi özlüyorum.
Balkabaklı bükme.. bir haftadır canim istiyor ama asla hiç bir yerde bulamıyorum. Şu an önüme getirene deli divane aşık olabilirim.
Ben annemi özledim. Onunla beraber bisiklet yarışı izlemeyi özledim, onunla hasta olduğunu misafir kabul etmemiz gerektiğini dinlenmesi gerektiğini kavga etmemizi özledim.
Bu gece içip içi eve sarhos geldimde( yada benim icon Çakır keyfi onun için sarhos olduğum da) ondan azar işitmemi özledim.
Ben annemi özledim
EB kötüsü ise be biliyor musun? Ne kadar istemde ağlayamıyorum. içimde bir yerde hüngür hüngür ağlasa her şeyin geçeceğine dair bir his var ama asla Ağlayamıyorum belki de bütün sorun bu 
Bugün benim annem öldü.
Günler geçtikçe annemi kaybediyorum. Bir gün uyandığımda o olmayacak biliyorum ve bu yakinda olacak. Bunu engellemek icin elimden hiç bir şey gelmiyor.
Annem bugün servise çıktı. Ama henuz kendine gelemedi. Onkoloji servisinde uzun bir tedavi bizi bekliyor. Elbet tedaviye başlayabilirsek.
Bu hastalık ile 4 senedir uğraşıyoruz ama ilk defa bu kadar yakın ölümün kıyısına yaklaştık.
Bugün annemin yoğun bakımda ki 4. Günü…
Hayatımda o kadar çok şeyler oluyor ki bazen buraya girip uzun uzun yazmak istiyorum. Sonra buna enerjim olmuyor. Lakin artık bir şeylere enerjim olması gerekiyor. Kontrolden çıkmış durumdayım.