@redch

Miras

[iamredchild-blog]

canımın saldığı işıq yolunda hərəkət edərkən

hər anımın dəyərini, üfüqə baxaraq

tanrının harda olduğunu heç axtarmadım və

qış saatlarında isti, sakit küləyi hiss edərək,

sadə parlayan ulduzlara baxmaq bəs edirdi mənə.

səmanın gizlətdiyi sirlər az qala ki görünürdü mənə

həm də nəsə başqa cür olduqda, adicə qürüba baxmaq bəss edirdi mənə,

və adi kədərli gecədə, qarda bir az gəzmək bəs edirdi mənə

[iamredchild-blog]

yenə lazımdır

eyni səhnələrdən yorularkən,

ətraf qışqırar, başlamaq zamanıdır.

və içimdən bir səs eşidirəm ki,

yenə yaşamaq lazımdır.

can sıxılır, canda da boşluq var,

bu boşluq, hər anımda yanımdadır.

həmin hissi ötürmək də alınmır,

ancaq yenə yaşamaq lazımdır.

axında dayandıqda, anlayıram ki,

xoş bir səhər yadımdadır.

ancaq həmin an başa düşürəm ki,

yenə yaşamaq lazımdır.

[iamredchild-blog]

onlar qalib gələcəkdilər ki,

təsadüfən uduzdular.

hətta hələ də,

fərqində deyillər onlar.

bu kiçik təsadüfə

nifrət bəslədilər onlar.

amma, fərqində deyildilər ki,

təsadüfən doğuldular.

bəs baş verənlər pisdirmi məgər?

lazımdır ki, düşünmək?

heçnə dəyişməyəcəksə əgər,

qoy olanları üfürək.

[iamredchild-blog]

Yox, mən bilmirdim

yox, mən bilmirdim, külək ilan kimi yarpaqlardan keçdikdə, bilmirdim yaşamağı, günəş qürub edəndə. iyləmək, toxunmaq istərdim hər şeyə, və alınmır, çünki iyrəncdir deyə.

yox, mən bilmirdim, bilmirdim düzgün nəfəs almağı, yatmağı, suallar da verirdim, öyrənirdim susmağı. əlbətt yorulardım, sakitcə baxardım, elə, və alınmır, çünki qaranlıqdır deyə.

yox, mən bilirdim ki, biz əvvəlki deyilik və olmaz xoşbəxt olmağı, hər iki yol qarışır məndə, lazım sabit olmağı. və gedərəm, gedərəm uzaqlara, təbiətə, yox, mən bilirdim, bilirdim olmağı.

[iamredchild-blog]

eksp.

Və birdən bir səhv, damarlarından keçdikdə, Qəlbən ağrıyarsan, bilmərəm nə edim. Dərd olur əsəb, bilmirsən, dözə bilmədikdə, Heçdən ağlıyarsan, elə deyərsən ki, gedim.

[iamredchild-blog]

Ətrafa bir nəzər yetirdikdə, hərdən çölə baxdıqda, Pəncərədən o tərəfdə, nağıllar burulğanında, Azmaq istəmirdim mən, qapılmışdım. Tüstü-külə, qəribə musiqilərə, və, Əgər pəncərəyə baxsaydım mən, Başım sıxılardı, yorulardım içdən.

[iamredchild-blog]

eksp.

Buz parçası ayaq altda, Günəş ruha işıq salır. Yağış yağsa, qaya çarpsa, Çirkin ruhum təmiz qalır.

Yaşıl otlar göyə çatar, Hər qış, hər yay böyüyüb, Çapar atlar, sübh yaranar, Kim bilərdi, insan ölüb.

[iamredchild-blog]

Donmuş əllər yandırır kibritlə, Üşüyür, bilmir hara baxsın. Soyuq küçələr, qandır yenə, Yorğun gözlər, istəyir yatsın.

Alovlu əsgərlər, qurtarır bir-bir, Yenidən sönür fənərlər. Boşdur səngərlər, onlar isinir, Haradadır dünən əsənlər?

Mən davam edirəm, gülürəm, Atıram irəli cəmi bir addım. Bir əhvalat duyuram, susuram, Və sondayam, mənə bu lazım.

Kədərli hava, kədərli pəncərə, Susmuş səma, bir az danış. Ətraf çökür, quşlar cərgə, Səma görür, kədərli tullanış.

[iamredchild-blog]

eksp.

Bir musiqi ilə, bizi bizdən, Dərin izi ilə, gəzən ayı. Ayırardı meşəmizi, biz bilmədən, Baxdı bizə, güldü, güldü tanrı