Zaten kim arkasına dönüp gölgesine bakar ki? İnsan bilir ki gölgesi her zaman sessizce adımlarını takip eder; bazen de sanki daha farkına varmadığı bir dilek gibi hızla önüne geçip koşar. Ama insan o eğri büğrü şekillerin hep kendisini taklit ettiğini düşünmez, dönüp onda kendisini görmeye çalışmaz.
Stefan Zweig - Amok Koşucusu













