Bu kapıdan çıkar gibi gideceğim bir gün. Biraz farklı olacak sadece. Mesela o gidişin dönüşü, günün yarını olmayacak. Belki tutamadığım sözler olacak sonraki günler adına verilmiş...
Bir bakacak kapıcı paspasın altı artık hep temiz. Bakkal arar olacak ayırdığı sigara ve ekmeğin sahibini. Köşede duran çingene sevgi ile hatırlayacak mimozalar gelince beni! Korkmayacak artık gece yarısı alt komşu gürültüden....
Kağıyı çekip çıkar gibi gideceğim hayatınızdan. Seven sevmeyen laf söyleyecek arkamdan! Ya erken ya iyi giden olacağım.
Sokak kedileri arar mı beni pazar sabahı?
Ya şu ihtiyarlar? Özler mi beni? Cumartesi ziyaretlerimi?
Adımı değil ama şarkımızı hatırlarlar belki...
Ya o güzeller güzeli? Ya o?
Hiç sevdi mi beni ,bilmeden de oldumu bu gidişim?
Ya sevdiğimi öğrenirse onu, kendimden bile sakladığım şiirlerde?
O duymaz belki gidişimi.
Belki bir gün rastlar bir kitapçıda benden sonra miras şiir kitabıma. Bakar içine ya belki... Her şiirde kendini görmemesi de büyük beceri!
Merak ile okurken mirasımı öğrenir bu kapıdan nasıl çıkıp gittiğimi. Anlar onu nasıl sevdiğimi.
Okumazsa hani? Duymazsa gidişimi? Anlamazsa sevdiğimi, kimse söylemezse?