via @extramadness
Noah Kahan

oozey mess

#extradirty
No title available

Jar Jar Binks Fan Club
Color Me Curious
The Bowery Presents
YOU ARE THE REASON
untitled
No title available
almost home
🩵 avery cochrane 🩵
No title available
cherry valley forever
The Stonewall Inn

Kiana Khansmith

Discoholic 🪩

No title available
Phantogram Three
Cosmic Funnies

seen from Canada

seen from Brazil

seen from Colombia
seen from United States

seen from Bangladesh
seen from United Kingdom
seen from Uzbekistan

seen from Malaysia
seen from Singapore

seen from United States
seen from Kosovo

seen from Germany
seen from Canada

seen from United Kingdom

seen from Singapore

seen from United Kingdom

seen from Ireland

seen from Pakistan
seen from Singapore

seen from Malaysia
@ikinwoorden
via @extramadness
“Ik ben bang dat ge mijn slechte dagen beu gaat worden. Dat ge mij gaat zien zoals ik mezelf zie, depressief en nutteloos. Dat ge het vervelend gaat vinden dat ik zo vaak moe ben, paniekaanvallen heb en veel nachtmerries. Ik ben bang dat ge iemand gaat tegenkomen die u meer gaat kunnen geven. Die vaker bij u kan zijn en niet zo vaak moodswings heeft. Dat die persoon u gelukkiger kan maken dan ik. Ik ben bang dat ge het lastig gaat vinden dat ik zo onzeker ben. Dat ge het beu gaat worden om mij steeds opnieuw bevestiging te geven als ik u vragen stel over alles. Ik ben bang dat ge ’t niet meer aan gaat kunnen hoe lastig ik het heb met mijn thuissituatie. Dat ge het moeilijk gaat vinden om om te gaan met hoe ik mij over bepaalde personen voel, en hoe zij effect hebben op mijn gevoelens en gedachten. Maar ge doet zo hard uw best. Om mij bevestiging te geven, om mij vast te nemen als ik ’s nachts nachtmerries of een paniekaanval heb, om mij gelukkig te maken. En ik zie u dood graag daarvoor. Niet alleen voor wat ge doet, maar ook voor wie ge zijt.”
—
S/O to myself fr because this year wasn’t easy at all.
Lieve,
Ik dacht toch dat ik dingen kon. Een goede vriendin zijn, luisteren, mensen steunen. Mensen opvrolijken, er voor anderen zijn, mensen helpen. Het is niet veel, maar het was iets.
Alleen lijkt alles en iedereen me te ontglippen. Iedereen heeft andere, betere, mooiere, leukere, lievere mensen gevonden in het leven. Op wat voor gebied dan ook - een nieuwe liefde, nieuwe vrienden, nieuwe mensen in het algemeen (of gewoon een nieuwe therapeut).
Voor de zoveelste keer kom ik tot dezelfde conclusie: ik ben overbodig, nergens voor nodig. Laat me maar.
(Schreef ik stoer, maar ondertussen ben ik te zwak om ziek te zijn én te zwak om normaal te zijn - de middenmoot die niemand mist.)
Bel me en vertel over je dag. Bel me zodat ik kan luisteren naar hoe je ademt. Bel me en vertel over de gesprekken die vandaag had, waar je om moest lachen. Bel me en vraag wat ik volgend jaar Kerst ga doen. Bel me en laat me weten bij welk liedje jij aan mij moet denken. Bel me en zeg dat je me mist.
Bel me en schreeuw als je boos bent. Bel me en huil als je dat nodig hebt. Bel me zodat we samen kunnen lachen om grapjes die alleen wij snappen. Bel me om te zeggen hoe jij Valentijnsdag ervaart. Bel me en zeg dat je me mist.
Bel me en vraag wanneer ik koffie bij je kom drinken. Bel me en vraag of ik tijd voor je heb. Bel me zodat ik kan voorlezen wat ik heb geschreven. Bel me en laat ons urenlang praten over gedachten en aspecten die het leven mooier maken. Bel me en zeg dat je me mist.
Bel me om te zeggen dat we bij je ouders gaan eten en dat ik iets moois moet aantrekken. Bel me midden in de nacht om te laten weten dat je niet kan slapen omdat ik er niet ben. Bel me in de vroege ochtend om mij een fijne dag te wensen. Bel me en zeg dat je me mist.
Bel me.
when he remembers the small unimportant details about you
naomi shimada for lonely lingerie
Bekend terrein
Hier sta ik dan. Ik bevind mij opnieuw op bekend terrein. Terrein waarvan ik nooit gedacht had het weer terug te zien. Maar soms is er geen veiligere basis dan de plek waarvan niemand weet dat het tot jou toe behoort. Hier stoort niemand mij, houdt niemand mij tegen. Op deze plek, onderneem ik de acties die ik wil nemen. Dit is mijn terrein, dit is het gevoel van thuiskomen.
View On WordPress
Want wie zegt dat scherven geluk brengen, heeft zich nog nooit gesneden aan het uiteinde, wanneer je probeert vast aan iets wat net niét door je vingers mag glippen
Ik kan niet wachten totdat we een appartementje voor ons alleen hebben en ’s avonds knuffelend onder een deken op de bank een serie kunnen kijken.
Want wie zegt dat scherven geluk brengen, heeft zich nog nooit gesneden aan het uiteinde, wanneer je probeert vast aan iets wat net niét door je vingers mag glippen
Is it just me or was this year like … Really fucking overwhelming? Like everything’s that’s happened to you this year has shaped you into a completely different person that you were at the beginning of this year
sometimes i forget how many times i’ve picked myself off the floor, how many times i’ve washed away smudgy makeup and put myself to bed. how many times i’ve said no to something unhealthy. said yes to something good. how many times i’ve treated myself with kindness and patience. i forget how many times i’ve tended to wounds and made peace with my own anger. if i was taking care of a body that was not my own, i’d believe i was doing everything i could. so here’s to remembering that i’m doing the best i can.
and in the middle of my chaos, there was you