* @ikiyildiiz - Tumblr Blog

Onbir yıllık dostluğumuz, fiziki dünyada bitti. Bu bitişi henüz algılıyorken ondan çok şey öğrendiğimi hissettim. Umarım, sana bu onbir yılda iyi bir insan olabilmişimdir canım dostum.

İki hafta kadar evde olmadığım için belki de beni son kez görmek, benim de onu son kez sevmemi istemişti. Birbirimizi son kez gördüğümüzü ise biz dahil hiç kimse bilemezdi.

Ona hep söylerdim ve bugün mezarlığa bırakırken son kez söyledim: İyi ki hayatımdaydın sevgili dostum, çocuğum, Ayna’m.

Seni her zaman çok seveceğim, hoşça kal.

#25 Haziran 2026

aceleye getirmemek lazım bazı şeyleri; konuşmak ve paylaşmak gibi.

bazı şarkılara yakalanıyorum ara ara. sözleri arasında kaybolurken günler takvim yapraklarını yırta yırta bugüne geliyor. biliyorum, biliyorum; ne onları özlüyorum ne de olanları.

bugün, bir parkta ankara manzarası izlerken düşüyor aklıma ve tekrarlıyorum içimden; bu defa başka, bu defa başka.

#an #vamos #trista pena #gipsykings

son haberler sonrası ülkenin yarısı:

#butlan #ne #amk

benim olan beni bulur.

#o kadar

kendinden kaçmaktan yorulan, bu nispet ile kurulan ve gidiş yönlerinin de belli olmadığı her kara ve su parçasının, keskin bir bıçak ile kaç parçaya ayrılabileceğini düşünmenizi istedim. o kadar.

yani,

sikimsonik davranışlarınızın sebebi doğanın kanunları değil, sıvılaşmış karakterlerinizdir. her yerde olamaz, tek bir tipe dönüşemez ve her şeye yetişemezsiniz.

#bence

bu şehirdeki onbirinci yılımı bitirmek üzereyim. bu süreçte anladım ki ostim'in yağından, kazan'ın balından, bahçeli'nin havasından ve esat'ın yolundan olmaz. ancak, aslanlı yoldan, gülçimen aspavadan, kuğulu parkından, tunalı publarından ve incek taraflarından olur.

ayrıca, kalenin ardı da bostan, bence de yıkılabilir yunanistan.

teşekkürler.

#ankara

saygısızlık olmasın ceketimi çıkartabilir miyim?

#neşet #ertaşk

bazen insan en çok da kendine yetişemediği gecelerde değişiyor.

#-muş #nocturne - worakls

ikiyildiiz

birtakım endişeler içerisinde on gündür dağılıyorum. bir son bulmasını dilesem de hem bilimi ile uğraşmış olmam hem de yıllardır takip etmişliğim sebebiyle yersiz bir endişe olmayışı bunun son bulmasını engelliyor.

bazı cümleler var, ki aklımdan çıkmıyor derinlere batıyor. bazı cümleler başa gelebilecek tüm ihtimalleri düşünmeye sebep oluyor. birkaç dakika rahatladım derken, tehlike her an kapıdan içeri girecekmiş gibi oluyor.

çaresizliğimiz çoğunlukla yüzümüzden okunuyor. hayat kaldığı yerden devam edebilir mi?

etmiyor.

ikiyildiiz

bu cümleleri yazmamın üzerinden tam 3 yıl 3 gün sonra (6 Şubat 2023) ve tekrar aradan geçen 3 yılın ardından aynı cümle karşıma geliyor:

hayat kaldığı yerden devam etmedi.

ilhan irem'in olanlar olmuş şarkısının olmuş tarafındayım.

#asmalar da üzüm olmuş mu cefakar kardeşim

hacettepe a kapısında kar yağışını izliyordum usul usul. yapım gereği de çalışanlara kolay gelsin vb şeyleri hep söylerim. yine söyleyeyim dedim; abi dedi havanın ayarlarıyla oynadıkları için (veya buna benzer bir şey) böyle oluyor son 10 senede dedi. amansız bir doğa bilimcisi olarak hayır, bu bir döngü, olağan şeyler dedim. demez olaydım...

ya bir girdi yok efendim 1952den önce ansiklopedilerde dünyanın düz olduğu mu yazıyormuş sonra amerika toplatmış. gali- demeye kalmadan piri reis'e kadar uzanan bir dünya düzdür tartışması içerisinde kaldım. bitti mi, HAYIR.

üç buçuk saniye sonra polimerle, atom altı parçacıklara, havaya müdahale, hidrojen neden uçucu yer çekimi neden ona etki etmiyor ve enerjiye (daha hatırlayamadığım birçok kavram) girdi ki haklısın babam demekten başka çare bırakmadı.

radyasyona bu kadar maruz kalsam en azından derdim ki beş yılım kaldı kafam rahat. ama şimdi zaman-mekan ilişkim koptu amk, sütlü filtre kahve siparişi veremedim bir süre. konuşamadım.

olm o neydi ya hakkaten...

#hacettepe

işten, arkadaştan, ilişkilerden, bulunduğumuz yerden veya herhangi bir şeyden vazgeçme özgürlüğümüz olduğunu unutmasak (mı?).

#bence

anlamıyorsa, anlamıyordur. çok da uzun cümleler kurmaya gerek yok.

#bence

bilmem kaç sene sonra buraya geldim ve söyleyeceğim tek şey:

o neydi öyle ya?!