"Hep bi' umutsuzluk sardı seni
İstemeden bizi hapsettin
Zehrin böldü rüyayı ,kaybettik "
No title available
art blog(derogatory)
ojovivo
Monterey Bay Aquarium
No title available

Product Placement
styofa doing anything
NASA
No title available

Kaledo Art

shark vs the universe
"I'm Dorothy Gale from Kansas"

No title available
Misplaced Lens Cap
I'd rather be in outer space 🛸

blake kathryn
Sade Olutola
we're not kids anymore.

Discoholic 🪩

No title available

seen from Malaysia

seen from Malaysia
seen from Greece

seen from United States
seen from United States
seen from Germany

seen from United States
seen from United States
seen from Malaysia

seen from United States

seen from United Kingdom
seen from United Kingdom
seen from Czechia

seen from Malaysia
seen from United Kingdom
seen from Greece

seen from Malaysia

seen from United States

seen from South Korea

seen from United States
@inanay
"Hep bi' umutsuzluk sardı seni
İstemeden bizi hapsettin
Zehrin böldü rüyayı ,kaybettik "
O kız belki benim şansımdı
O çocuk şansını da kalbim gibi yok saydı.
Yağmur yağması eğer gökyüzünün öfkesini bize göstermesiyse bizim göz yaşlarımız kime gösterme?
Tek hissettiğim duygu üzüntü ve öfke olmaya başladı.
kimseye iyi davranmadım ve güzel bir kadın olamadım.
Herkese iyi davrandım kendim dışında herkese
yoruldum senden
Kendimden.
Hani bazen güveninin son damlalarınıda harcarsın ya işte aynı öyle bir gün..
Sonra biri geldi yıkılan şeyleri kısa sürede tekrar inşa etti, kendine bağladı ve gitti.
Kaybolmak üzere mi gitti , yoksa sadece dinlemek üzere mi bilmiyorum ama birlikte de kaybolup birlikte de dinlenenilirdik o ise tek olmayı tercih etti ve gitti aynı herkesin yaptığı gibi.
Farklı denilenilcek bir karakteri vardı ama o da herkes gibiymiş.
Aynı şeyler en baştan ve yeniden
Sadece yoruldum.
Kendini dinle+anla+uğraş+çabala=sıfır
Ruhen büyümek.
(Kabullenme)
21.12.23
Acı çekerken bile gülümseyen bir kadının gücünü test etmeye kalkmayın.
Kimseye hesap vermeme gerek yok,gecenin sonunda onu zaten kendime veriyorum.
İşte hayat bazen öyle masallarda yazıldığı gibi değildir. Kiminin ailesi,kiminin dostu,kiminin sevdiği, kiminin ise herşeyi onu mahveder. Kurtuluş mu? Bundan kurtuluş yok işte. Tek soru ve tek cevap. Çözümü var mı? Yok.
Bazen ise kabullenmek lazım. O kadar acı ki insanlar dayanamıyor yakıyor yıkıyor ama asla karşısındakini düşünmüyor. O kadar acı ki kimse asla senin ne yaşadığını, nasıl bir durumda olduğunu anlamıyor, üstüne üstüne geliyor dünya. Dersin ben boğuluyorum o sırada bir el gelir yardımına. Bir tartarsın o terazinde bakarsın o el seni bu durumdan kurtaracak dersin tamam olur tut elimi. Sonra o el sen tam çukurdan çıkarken, bir adımın kalmışken bırakıvermiş elini düşmüşsün tekrar. Dersin işte sonra artık herşeye olan inancım bitti diye...
ve alt üst olursun..
Birini nasıl ayağa kaldırabilirim?