Sunday
Το ξυπνητηρι μου λεει πως ηρθε η ωρα… σηκωνομαι, ντυνομαι, παιρνω την τσαντα που εχω ετοιμασει από το προηγουμενο βραδυ, βαζω 1 μηλο μεσα στην τσαντα και μετραω τα 3 πραγματα που εχω να παρω μαζι μου, κλειδια λεφτα κινητο και αρχιζω να κατεβαινω τα 20 σκαλοπατια που με χωριζουν από το δρομο. Εξω είναι ακομα νυχτα.. είναι 7.30. δεν εχει αλλαξει ακομα η ωρα. Περιμενοντας το λεωφορειο βλεπω να ξεκινα η μερα. Ο ουρανος αλλαζει πολλα χρωματα. Μπαινω στο λεωφορειο και καθομαι από την αριστερη πλευρα ουτοσωστε να βλεπω την ανατολη.. κατεβαινω πειραια. Η πολη δεν εχει ξυπνησει ακομα.. είναι Κυριακη, γιατι να ξυπνησουν από τις 8.00. περπαταω στους δρομους και επικρατει ηρεμια. Όλα είναι ησυχα. Φτανω στο πασαλιμανι. Το νερο είναι αταραχο. Τα πλοια δειχνουν να κοιμουνται ακομα. Σιγα σιγα το φως εχει παρει τη θεση του σκοταδιου.. τωρα πια ο ηλιος ξεπροβαλει πανω από τον Υμητο. Κατεβαινω στον ομιλο και αρχιζουν οι πρωτες νυσταγμενες καλημερες. Πρεπει να αλλαξω να βγαλω τα κουπια μου στη προβλητα και επειτα να βγαλω το σκαφος. Το κιτρινο empacher που είναι τοποθετημενο εκει ψηλα, είναι το δικο μου. Το «μωρο» μου όπως το αποκαλω. Υπερτερει των υπολοιπων λογω βαρους, ταχυτητας και ομορφιας! Το ακουμπαμε στο νερο και τοποθετω τα κουπια. Παιρνω τις οδηγιες από τον προπονητη μου και αρχιζω να κωπηλατω. Δεν ακουγεται ο παραμικρος ηχος περα από τον ηχο που κανουν τα κουπια μου όταν μπαινουν στο νερο. Η ταχυτητα μου είναι αρχη, όπως επισης και ο ρυθμος μου, αρα αυτός ο ηχος είναι αργος και μονοτονος. Λιγο αργοτερα εχω παρεα στο νερο. Πολλα σκαφη βγαινουν τωρα στη θαλασσα. Το λιμανι γεμιζει με σκιφ και φουσκωτα. Ωρα λοιπον να βγουμε πιο εξω. Κατευθεινομαστε προς Παλαιο Φαληρο. Δε θα συνεχισω την περιγραφη για τη διαδρομη γιατι εχει να κανει μονο με υδρωτα και κουραση. Γυρναμε λοιπον στη προβλητα και είναι η ωρα να βγουμε. Βγαινουμε αντιθετα από ότι μπηκαμε. Λυνουμε πρωτα το κουπι που είναι στο νερο. Μετα ένα χερι κραταμε και τα δυο κουπια, το ένα χερι πιανει την προβλητα και σιγα σιγα σηκωνομαστε. Τελος παταμε στην προβλητα και σηκωνομαστε. Αφου βγαλουμε τα κουπια και τοποθετησουμε το σκαφος σε καβαλετα, εχουμε να το πλυνουμε, να το σκουπισουμε να του βαλουμε κερι, περιστασιακα, και να το ξανατοποθετησουμε στα ενθεμια μεχρι την επομενη φορα που θα το χρειαστω.την ωρα που το σκουπιζω κάθε γραντζουνια που ανακαλυπτω στο κελυφος του με ποναει σαν να εχω γδαρθει εγω.. <αυτα προς το παρον<<
