In De Metro @indemetro-blog - Tumblr Blog

Rood

Was het echt nodig om je gezicht zo te schminken? Ze lijkt op een strenge flamingo. Haar ogen zijn rood gekleurd, haar wangen hebben een rode kleur en haar lippenstift ook. Haar zwarte haren zorgen voor een apart contrast. Ik zie haar staan op één been.

Hij lijkt er net te veel op. Op mijn ex. Ik irriteer me al meteen aan hem. Hij gaat zitten en kijkt voor zich uit. Zijn brede kaaklijn en zelfs de kleur van zijn haar lijkt op die van mijn ex. Ik had helemaal geen zin om aan hem te denken. Het is druk in de metro en ik probeer mijn gedachten een andere kant mee te sleuren, maar het werkt niet. De man naar wie ik stiekem blijf kijken, wrijft in zijn ogen. Zijn handen zijn wel heel anders. Hij gaapt. En wrijft nogmaals in zijn ogen. Zal hij ook vreemd gaan? En is hij daarom moe? Omdat hij tussen twee relaties zit? Omdat hij fysiek en mentaal twee vrouwen probeert te pleasen? Gaat hij nu naar de tweede toe? Die dame die geen baan heeft en overdag thuis op hem zit te wachten? En heeft hij voor haar een snipperdag opgenomen? Om vervolgens in de avond thuis de deur te openen, te zuchten van vermoeidheid en zijn aktetas netjes weg te leggen? En zijn 'schatje' een kusje te geven en daarna op de bank te ploffen en wachten tot het eten klaar is? Zijn vrouw heeft wel een baan. Een drukke baan. Maar haast zich altijd naar huis om toch even wat lekkers op tafel te zetten. Waarschijnlijk vraagt ze tijdens het koken ook hoe zijn dag was. 'Goed, hoor. Beetje zoals altijd' zal hij vast gezegd hebben. Vuile klootzak. En waar denkt hij aan tijdens het zappen? Aan het lekkere eten wat straks opgediend gaat worden? Aan hoe de dag van zijn vrouw was of aan de heftige neukpartij van nog geen uur geleden? De hufter. De man staat op loopt naar de deur. Hij staat nog even want we zijn nog niet bij de juiste halte. Hij checkt of hij zijn mobieltje in zijn jaszak heeft zitten door te kloppen op zijn zak. Ja, die heeft hij bij zich. Hij loopt de metro uit. Ik probeer nog steeds mijn fantasie in bedwang te houden. Er lopen een hoop mensen binnen. Genoeg afleiding.

Overgewicht op hakken

Haar benen zijn zó breed, dat ze schuin op haar plek zit. Anders past ze niet. Ze is aan het appen en ik weet niet hoe dat lukt want ze heeft hele dikke vingers. Door haar rode nagellak zie je haar vingers bewegen. Ze beweegt af en toe haar hoofd omdat ze ook muziek aan het luisteren is. Volgens mij zit ze heel lekker in haar vel. Ze zit denk ik zelfs met een gozer te appen. Zou zomaar over seks kunnen gaan want ze giegelt en bloost. Als ze opstaat, zie ik dat ze rode hakken aan heeft. Wauw. Ze kampt met zwaar overgewicht maar ze is op en top vrouwelijk. Haar bewegingen zijn niet vloeiend maar ze heeft iets. Haar borsten lopen ruim voor haar en ze pronkt ermee. Ze geniet van het jong zijn. En van het vrouw zijn. Wat voelt zij wat ik niet voel?

Gingergirl

Ze zit eigenlijk alleen maar te glimlachen. Onderuitgezakt, met haar sneakers rustend op een ander zitplek. Ik denk dat ze verliefd is. Haar BlackBerry maakt haar om de paar seconden zo blij, dat ze telkens verlegen lacht. Niet zomaar een lach maar een geluk waardoor haar hart een sprongetje maakt. Ze heeft donkere wenkbrauwen, rood oranje haar en blauwe sneakers met dikke witte zolen. Het plukje die steeds maar voor haar ogen valt, blaast ze af en toe weg. Eigenlijk kan ze het makkelijk oplossen door het plukje achter haar oren te plaatsen maar ze is te druk met appen. Iemand wil bij haar komen zitten en ze schuift klein beetje op. Zonder haar ogen van haar telefoon af te richten. Haar felgroen gekleurde colbert vloekt mooi met haar haar. Ze ademt diep, laat nog een keer vrolijk haar tanden zien en doet haar telefoon in haar tas. Eindelijk kan ze om zich heen kijken. 'Sorry, ik ben er weer!'. Ze kijkt naar buiten. Haar dag kan niet stuk.

Tik tik tik

Hij heeft een bochel. Hij ziet er ouder uit dan hij is, denk ik. Zijn bruine gympies zien er nog goed uit. Zijn spijkerbroek ook. Een warme, blauwe trui, met capuchon. Zijn haren zijn vet en wit. Hij heeft alleen maar haar aan de zijkanten, voor de rest is hij kaal. Een paar bulten en inhammen sieren zijn kale hoofd, met een paar plukjes van zijn warrige haar. Hij kijkt in de spiegel. Terwijl hij tegen zichzelf begint te praten, neemt hij zijn handen uit zijn zakken en begint zijn wenkbrauwen recht te vegen. Zijn handen zijn bedekt met witte poeder. Het lijkt op magnesium. Hij raakt met zijn wijsvinger zijn wenkbrauw. En nog een paar keer. Snel achter elkaar. En dan zijn andere wenkbrauw. Tik tik tik. Dan raakt hij zijn lippen aan. Ook een stuk of vijf keer. Het lijkt alsof het iets gedwongen is. Hij moet nu eenmaal tikken. Zijn wijsvinger wijst naar zijn borstkas. Hij tikt weer. Vijf keer. Weer even in de spiegel kijken. Zijn tiktocht lijkt te zijn afgelopen. Hij ziet er meteen rustiger uit. Hij plaatst zijn vuile handen onder zijn kin. Alsof hij heel diep aan het nadenken is. Ook zijn kin is nu wit. Zijn neusgaten zijn veel te groot voor zijn neus. En zijn ogen veel te klein voor zijn neus. Hij heeft een kleine snor. Ook wit maar nog met een aantal gekleurde haartjes. De laatste tekenen van zijn jeugd, misschien. Hij ziet er lief uit. Gestrest, beetje wanhopig, op zoek naar hulp. Verlegen en verloren. Maar ook lief. Hoe zou hij heten? Ik noem hem Bram. Past wel bij hem. Bram bromt af en toe. En tikt. Maar hij is lief.

#Bram

Blauwe ogen

Haar ogen vallen meteen op. Ze is in de vijftig. Heeft een dikke jas aan en zit bij het raam. Lijkt ze prettig te vinden want haar ogen zoeken naar afleiding. Ze is moe en wil even niet aan haar dagelijkse problemen denken. Ze is te oud voor wat ze moet doen, lichamelijk. Ze lijkt Pools, of Russisch. Ze heeft haar haar rood laten verven maar witte haartjes duiken al weer op. Het lijkt alsof ze geen tijd heeft gehad om in de spiegel te kijken. Maar haar ogen zijn zo mooi van kleur, ze heeft voor de rest niks nodig. Haar houding, de vorm van haar kaken is elegant, vrouwelijk. Ik probeer me voor te stellen hoe ze er dertig jaar geleden uit zag. Ik hoop gelukkiger.

Ze gaapt. Haar wallen lijken als donkere wolken onder haar ogen te hangen. Zal haar man haar helpen met het huishouden? Of haar kinderen? Het is een harde vrouw, zo eentje die drie zoons heeft moeten grootbrengen. Alleen. Omdat vader liever na zijn werk voor de televisie ging hangen en orders gaf aan moeders terwijl de drie zoons elkaar in de haren vlogen. Ze had een dochter moeten hebben. Om haar leed te delen.

Een moeder die probeerde haar zoons in te laten zien dat ze hun school moesten afmaken. Ze had zoveel meer willen betekenen maar er moest gekookt worden. En gestoft.

Waar zou ze werken? Ze krijgt een telefoontje. Ze zegt in gebrekkig Nederlands dat ze onderweg is. Ze biedt haar excuses aan. Ze stopt haar mobiele telefoon, een oude Nokia, terug in haar tas. Ze zucht en sluit haar ogen. Nog even rust pakken voordat haar dag begint. Maakt ze schoon? Staat ze in een fabriek?

Ze opent haar mooie ogen. Zegt sorry tegen haar buurvrouw en staat op. Een vrouw die te weinig krijgt voor wat ze doet.

#blauwe ogen

Elke dag. In de metro. Ik neem je mee.

The latest from InDeMetro (@InDeMetro). In de Metro. Elke dag. Ik neem je mee

Koptelefoon

Zijn koptelefoon is te groot voor zijn hoofd. Zijn haar lijkt het niet prettig te vinden. Links en rechts steken er plukjes uit.

Hij is af en toe aan het neuriën. Hij heeft niet door dat hij te horen is. Hij zit in eigen wereld. Zijn hoofd beweegt mee, maar niet op een bepaald ritme. Hij beweegt sierlijk. Alsof hij een acht maakt met zijn hoofd. Hij neuriet net niet lang genoeg om er achter te komen waar hij naar luistert. Het blijft zijn geheim.

Hij zit naast het raam waardoor hij zijn vingers aan de zijkant van zijn gezicht plaatst. Zijn ogen trekken de zonneschijn niet. Zijn vingers beginnen ook te bewegen. Is hij piano aan het spelen? Of zijn het de snaren van een viool? Hij krijgt het warm, trekt zijn sjaal omlaag. Slaakt een zucht en verdiept zich nogmaals in zijn eigen wereld. Zijn hoofd lijkt weer achten te maken als een ballerina en zijn vingers bewegen mee. Het blijft zijn geheim.

#koptelefoon

Minnares

Hij kijkt droevig voor zich uit. Hij tilt af en toe zijn hoofd op, maar zijn oogleden lijken zwaar te wegen. Zijn kin gaat weer naar zijn borst. Op zijn boswachtersjas heeft hij en paar buttons gespeld. ‘Freedom’ staat er op één. De kleuren van een regenboog op een ander en een zonnebloem op een derde. Zou hij droevig zijn omdat het hem nog niet lukt om zijn leven in alle vrijheid te bepalen? Misschien verlangt hij naar de regenboog terwijl hij in een afgesloten tent zit.

De metro rijdt de ‘Flowercorner ’t Loo’ voorbij. Het duur nog even naar Rotterdam. De droevige man kijkt me een seconde aan. Zijn ogen hebben warmte. Mijn mondhoeken gaan omhoog. Zijn lange slanke benen heeft hij over elkaar, zijn handen met netjes gevijlde nagels, laat hij rusten op zijn knieën. De zwarte legerboots lijken te zwaar voor zijn fragiele enkels en ook zijn voeten lijken, net als zijn oogleden, een strijd aan te gaan met de zwaartekracht.

Mooie huizen aan de rechterkant. Vierkante, grote dozen. Met vredige achtertuintjes. Straten waar je je kinderen zou willen zien spelen. We zijn nog niet in Rotterdam.

Het tocht zodra de deuren opengaan. Mijn panty is te dun, ik heb kippenvel. Ben weer bewust van mijn lichaam. Ik streel mijn benen. Er loopt de metro in. Hij komt naast me zitten. Hij haalt een pakje shag tevoorschijn. En vloei. Pakje shag plaatst hij vertrouwt tussen zijn vingers. Precies daar waardoor pakje niet kan vallen, of zelfs bewegen. Allemaal met één hand. Alsof hij zijn minnares vasthoudt. Met zijn andere hand pakt hij tabak en plaatst het in zijn vloei. Op zijn schoot. Hij kent zijn minnares goed, de hoeveelheid klopt precies. Rolt het tussen zijn vingers; zachtjes, voorzichtig, geduldig. Maakt het uiteinde nat met zijn tong en strijkt er met zijn vingertoppen overheen. De man kijkt om zich heen, waar we zijn. Hij kan niet wachten om zijn geliefde te proeven. Ik denk terug aan een vrijpartij. Ik streel opnieuw over mijn benen, een rilling neemt me over.

Graffiti op een gebouw. We zijn bijna in Rotterdam.

Trending Blogs

Recently Viewed Blogs

In De Metro