Çingenekadın

En sevdiği şey imkansıza aşık olmak olan bir kadın..

[olaylarolaylar-deactivated20200]

 - Seni seviyorum dedi mi sana? - Demedi. Ama seviyor gibiydi. Bana öyle geliyordu yani. Tamam benim gibi sevmiyordu belki ama sevecekti. Beni sevmesi için gereken her şeyi yapıyordum. Tek istediğim umudumu kırmaması ve bana biraz güvenmesiydi. - Öyle olur mu lan? Sevmek denilen şey böyle bir şey değil. Süs bitkisi gibi ışığı suyu sağlayınca yeşertip büyütemezsin onu. Sana karışık gibi görünen şey aslında çok basit. Birini seviyorsan seversin sevmiyorsan da sevmezsin. Bazen de ikisi birbirine karışır. - Peki abi, sevip sevmediğini nasıl anlarsın? - Bak o biraz karışık işte. Bir sevgilim vardı benim. Sürdü bir süre. Geçmiş zaman. Neyse bir hafta sonu beraberdik bununla. Gezdik, yedik, içtik falan. Sonra pazar akşamı trene bindirip uğurladım Ankara'ya. Trenden inince aradı hemen beni. Sanki az önce yanından ayrılmışım gibi değil de aylardır görüşmemişiz gibiydi. Bir ara peş peşe seni seviyorum dedi. Seni seviyorum seni seviyorum seni seviyorum… Çok hoşuma gitti elbet. Biraz daha konuşup kapattık. - Ee, sonra? - Salı günü ayrıldık, yine bir telefon konuşmasıyla. Eski sevgilisi aramış bunu, buluşmuşlar. Sonra aslında birbirlerini unutamadıklarını fark edip tekrar denemeye karar vermişler. Ne deniyorlarsa artık. Bozuldum haliyle. Ağladım, yalvardım, tehdit, küfür kıyamet… Ama faydası olmadı tabi. - Yani yalan mı söylemiş? Sevmiyor muymuş seni? - Bilmiyorum. Başta öyle zannettim tabi. Sonra zaman geçince şöyle düşünmeye başladım. Belki o ana kadar ve öncesinde gerçekten sevmiştir beni. Hatta belki insan aynı anda iki kişiyi bile sevebiliyordur. Yani belki yalan söylememiştir. - Yani abi? - Yanisi şu. Sen artık bir şey yapma. Bırak. Eğer seviyorsa seviyordur. Sevmiyorsa da sevmiyordur. Üzerine gitmenin, sıkıştırmanın hiçbir faydası olmaz. Bırak. Sevecekse seni, sever. Sevmeyecekse de ne yaparsan yap sevmez. O yüzden hezeyana kapılıp saçmalama. - İyi de abi ben onu çok seviyorum. - Biliyorum. Bakma inanmaz gibi durduğuna, bence o da biliyordur. Ama şunu unutma bu tek başına hiçbir işe yaramaz. Eğer birini seviyorsan ve o seni sevmiyorsa bundan çok güzel kaos çıkar. Bir sürü şiir, sağlam bir roman ve anlatacak bir sürü hikaye çıkar. Uykusuz geçen geceler, parklarda içilen şaraplar, yerli yersiz kıskançlık krizleri çıkar. Ama sevgine karşılık çıkar mı? O biraz zor işte… — Ali Lidar

[matmazelnoraliya]

Bitmez tükenmez gibi geldiler bana Oysa topu topu üç taneydi basamaklar “Benimle öl..” diye fısıldadı Akçaağaçların arasından sonbahar

“Aldatıldım ben.. üzgünüm.. Uçarı, kötü yazgım aldattı beni..” Dedim ki “Ben de, ben de öyleyim.. Ölürüm…Ölürüm seninle sevgili..”

Son karşılaşmanın şarkısıydı bu Dönüp bir kez daha baktım karanlık eve..

Anna Ahmatova - Son Karşılaşmanın Şarkısı Çeviri: Ataol Behramoğlu

[kelebeginomruyum-deactivated201]

Aşk Güncesi

Kaan Boşnak - Hasta

Kıvılcım Ural - Kapat Gözlerini

Kıvılcım Ural - Buralar Benimdi Eskiden

Melis Danişmend - Çok Geç

Melis Danişmend - Masa

Yasemin Mori - Venüs'te Uyandım

Gece - 22

Hüsnü Arkan - Yağmurlar

Hüsnü Arkan - Senin gibi

Ezginin Günlüğü - Sineğin Şarkısı**

Ezginin Günlüğü - Düşler Sokağı

110 - Bir Tek Sen

Yeni Türkü - Yağmurun Elleri

Yeni Türkü - Karanfiller

Yeni Türkü - Fırtına

Şebnem Ferah - Bugün

Teoman - Martılar

Teoman - Tesadüfen

Teoman - Gündüz Düşleri

Teoman- Gemiler

Vera - Uykuluyken

Vera - Karanlık Dokunmasın

Vera - Peri

Vera- Yerleyeksan

Feridun Düzağaç - Yalnızlığım Sana Emanet

Duman - Bu Aşk Beni Yorar

Yüzyüzeyken Konuşuruz - Hırka

Sezen Aksu - Masum Değiliz

Cem Karaca - Herkes Gibisin

Zülfü Livaneli - Saat Dört Yoksun

Travis -  Writing to reach you 

S.O.S - Eksik şarkı

Russian Red - Every Day Every Night 

Russian Red - Cigarette

Bülent Ortaçgil - Sana Geldim

Bülent Ortaçgil - Mavi Kuş

Hayko Cepkin - Yarası Saklı

Zeki Müren - Ömrümce Hep Adım Adım

Zeki Müren - Huysuz ve Tatlı Kadın

Müzeyyen Senar - Benzemez Kimse Sana

Sertab Erener - Bahçede

Emir Bey - Nilüfer 

Müslüm Gürses - Nilüfer

Sakin - İlk Yara

Can Bonomo - Şaşkın

Büyük Ev Ablukada - En Güzel Yerinde Evin 

[a-hamdi]

Fiyakalı Aşıklar Cemiyeti'nden Bir Müzeyyen'in Hikayesidir “Kızın ağzını neden kestin?” “Talihsizlik.” “Yanlışlıkla mı oldu?” “Yok, ekmek almaya gelmişti.” “İnsan ekmek almaya gelen birinin ağzını yanlışlıkla keser mi oğlum?” (Yerinden kıpırdamadan gözlerini bir zıpkın gibi hâkimin gözlerine sapladı.) “Onun başına gelen en talihsiz şey, ben birilerini sevmeye karar vermişken bakkala ekmek almaya çıkmasıydı hâkim bey. Daha önce o küçükken anası ölmüş. Ama bu talihsizlik sayılmaz çünkü analarımız sandığımız kadar fiyakalı kadınlar değildir. Öyle olsaydı bu kadar kötü insan dolaşır mıydı sokaklarda.” (Derin bir nefes aldı cigarasından. İçmeden konuşturamıyorlarmış onu.) “Mahpustan yeni çıkmıştım o zamanlar. 1 sene evveldi. 23 yaşındaydım. Pek fiyakalı olmayan anam ben çıktıktan 10 gün sonra ölmüştü. Bana artık kimseyle kavga etmememi tembihlemişti. Oysa ne bilsin gariban, ben kavga etmekle kalmıyor canlarını alıyordum onların. Pişman mısın diye sorarsan değilim hâkim bey. Kötülerin bu dünyada yaşamasına siz tahammül edebilirsiniz ama ben edemem. Gözümü kapatıp yatağımda rahat uyuyamam. Nerede bir şerefsiz görsem gırtlağını oracıkta keserim. Ama anam iki elim yakanda demişti. Yüzüme şefkatle dokunarak. Söz verdim ben de ona. Söz bir Allah bir hâkim bey. Biz Allah'tan korkan adamız.” (Allah'tan ve annesinden bahsederken o gür sesi daha kısık çıkıyordu.) “Artık birilerini vurmayacağım madem birilerini seveyim dedim kendi kendime. İkisi başta aynı şey olmasa da sonda aynı şeydir. O an karşıma kim çıksa severdim yani hâkim bey. O çıktı…” “Gencecik kız, beyaz bir bluz, çiçekli yeşil bir etek giymişti. Saçlarını salmış kıvır kıvır. Gözleri zeytin gibi kocaman. Sanki gözbebeklerine kaçak elektrik bağlamışlar, bol keseden ışıl ışıl. Elinde iki kuruş, ekmek almaya gelmiş. Ben de oturuyorum bakkalın önünde. Kafamı çevirdim hemen. Başkasının manitasıdır, karısıdır yakışmaz bize. Biz delikanlı adamız hâkim bey. Ekmeği alıp çıktı bakkaldan. Poşeti tutayım derken elindeki parayı düşürdü. Para yuvarlanıp benim kunduramın dibine kondu. talihsizlik işte dedim ya. Eğildi aldı parayı, saçlarının kokusuyla karışık sıcak ekmek kokusu doldu ciğerime. Eğildiği için terlemiş, henüz yeni büyümeye başlayan diri göğüsleri gözüme çarptı. Mahpusta kadına aç kalmışız hâkim bey. Siz fosforlu ağabeylerimiz gibi kadına doydum ayaklarına yatmayız biz. Hem Kim kadına, sevdaya doymuş. O sırada bana gülümsediğini fark ettim. Gülümsemek dediysem bu senin bildiklerine benim bildiklerime de benzemiyordu. O an karşımda soyunsa gülüşünden başka şeyine bakamazdım inan. Ayak parmağının ucundan bütün bedenine yayılırcasına gülümsedi. İnsanın neresiyle gülmesi gerekiyorsa orasıyla gülüyordu işte.” (Hakim beşikte masal dinleyen bir çocuk gibi kocaman açmıştı gözlerini. Bu benim ilk davamdı ve sanık arasan bulunmayacak cinsten bir adamdı.) “Ben gülümsemedim ona hâkim bey çevirdim yüzümü. Başkasının sevdiğidir, karısıdır. Delikanlı adamız biz. Doğrulmak için elini dizime koydu. Küçücüktü elleri. Döndüm yüzüne biraz kızgın baktım. Saçlarını yüzüme savurup kırıta kırıta yürüdü sokakta. Köşeye gelince döndü, ben bakakalmışım tabi ardından. Tekrar aynı bayık gülümsemeyi savurup kayboldu gözümün önünden.” (Adam gülümsüyordu bu son cümleyi söylerken. Hem de en az kız kadar güzel bir şekilde. Gömleğimin üst düğmesini açtım, göğüslerimi biraz daha öne çıkararak dinlemeye devam ettim.) “Bu böyle devam etti, aynı mahallenin insanıydık. Her karşılaştığımız yerde gözlerime bakıp güldü. Bana güldü diyorum hakim bey anlıyor musun?” (Hâkim olayın akışına o kadar kaptırmıştı ki kendini neredeyse anlayacaktı adamı. Bense adamdan baya bir etkilenmiştim. Beni fark etmesi için saçlarımı açıp savurdum ama o cigarasından bir nefes daha alıp konuşmasına devam etti saçlarım omuzlarımda öylece kaldılar.) “…” “Köpekleri bilir misin hâkim bey?” “…” (Hâkim köpekleri elbette biliyordu.) “Köpeklerin gözlerine bakmayacaksın. Köpeklerin gözlerine uzun süre bakarsan eğer, seni ısırırlar. Neden biliyor musun? Çünkü onların gözlerine bakmak onlara savaş açmak demektir. Yürüyüp gideceksin yanlarından. onlara saygı falan da duymana gerek yok, yanlarından geçip gideceksin öylece. O benim gözlerime baktı. Uzun uzun. Aralıksız. O bol keseden ışıklı gözleriyle benim gibi bir sokak köpeğine açık açık savaş açtı. Gittim adını öğrendim mahallenin çocuklarından. Müzeyyen demişler adına. Annesi o çok küçükken ölmüş. Babası uzun yol şoförü ayda yılda bir gelir. Halasının yanına vermiş müzeyyeni. Ben mahpustayken taşınmışlar buraya. Mahallenin oğlanları erkekliğe adım atmak için ilk başta sünnet olur, sonra Müzeyyen'e aşık olur, diyor çocuklar.” (Hakim ne Müzeyyen'miş be dedi içinden muhtemelen. Ben başka bir düğmemi açarken öyle demiştim çünkü.) “Ama müzeyyen sevmezmiş kimsecikleri, kendini sevdirirmiş sadece. Müzeyyen el kadar kız hâkim bey. Anasının kendisine veremediği sevgiyi mahallenin sokaklarından toplar durur. El kadar Müzeyyen kız doymak bilmez ama hâkim bey. Ne yapar onca sevgiyle bilmem.” (Müzeyyen'e bir an için merhamet edecekti ama sigarasından bir nefes alınca kendine geldi. Göğüslerimi geri çektim, bir düğmemi ilikledim. Artık soyunsam bile beni görmeyeceğinden emindim.) “Ben sevgisini belli edebile adam değilim hâkim bey. Anam için, mezarlığın kapısında ağlar, öyle giderim mezarının başına. Görmesin ağladığımı, serde erkeklik var. Müzeyyen de bilmedi onu sevdiğimi başlarda. Oysa o köşeden çıkar çıkmaz sevmiştim ben onu. Böyle işler fosforlu camialardaki gibi zamanla olmaz bizim burada hâkim bey, biz bizzat ve çabucak severiz. Çünkü insan hemencecik sevmeyip bir saniye bile düşünürse işin içine akıl karışır. İşin içine akıl karışırsa insan sevemez hakim bey. Neden mi? çünkü bir insanı sevmenin akla mantığa uygun bir yanı yoktur. Sevmek bir andır hâkim bey. Sizin gibi ağabeylerimiz uzun zaman içinde sevmeye çabalar, bizse görür görmez hatta görmeden önce sevmeye başlarız kadınlarımızı.” (Salonda inanılmaz bir sessizlik vardı. Ağlamak için duruşmaya 5 dakika ara verildi.) (5 dakika aradan sonra yüzünde garip bir kararlılıkla yerine döndü. Hakimin merakı gözlerinden okunuyordu. Bense ağlamış, gözlerimi herkesten kaçırmaya çalışıyordum.) “Devam et oğlum, kızın ağzını neden kestin?” “Çünkü onun ağzı gözleriyle aynı dili konuşmuyordu hakim bey. Gözlerin tek bir dili vardır ve o dili herkes bilir. Ama ağızlar öylemi, çeşit çeşit dilleri var. Ben onun ağzının dilini bilmiyordum hâkim bey. Ben bilmediği şeylerden korkan adamım. O bana büyük bir muallak sundu. Bir insana yapılabilecek en büyük vicdansızlıktır bu. Yetim hakkı gibidir hâkim bey. Çünkü bilinmezlik içinde sonsuz şeyler barındırır. Milyonlarca eşit ihtimal. Su kafamın içinde ne yapacağını bilmeyen aklımı karıştırmaya ne hakkı var el kadar Müzeyyen'in. Bana gülmeyecekti hakim bey. Bir gün önümden geçti, görmedi beni. Takip etmeye başladım yavaşça. İsmail'in tuhafiye dükkanının önünden geçti. İsmail kart zampara hakim bey. Allahsız herifin teki. Sorsanız herkes sever onu. Ama herkesin sevdiği insanlarda bir yanlıkşık mutlaka vardır. İsmail yanlış adamdı hakim bey. İsmail'e döndü saçını savurup güldü ona da. İsmail durur mu Allahsız, başıyla gel dedi ve göz kırptı el kadar Müzeyyen'e. Yürüdü Müzeyyen, girmedi içeri. Kırıta kırıta yürüdü. Peşinden gittim boş bir sokakta kıstırdım. Yine öyle gülüyordu ben saçından tutarken. Gözündeki ışık hiç mi eksilmez bir insanın hâkim bey. Unutturmadı ama ışıklar yaptıklarını. Çıkardım çakıyı cebimden. Saçlarını şafkatle seviyordum bir yandan. Dudaklarını aralayıp beni öpmek için uzattı. O anda iki dudağının arasına geçirdim çakımı. Bir çırpıda çektim. Çakı da ki kanı ellerimle temizleyip gittim. Kimsenin kalbine yalan yere gülmesin diye çektim, bütün kandırılmışlar için çektim, el kadar Müzeyyen İsmail'in kapısından içeri girmesin diye çektim. O daha çocuk öğreneceği çok şey var. Yoksa kalbine saplardım o çakıyı. Ama ben insaflı adamım hâkim bey.” (Hâkim adama hak vermemek için önündeki kitaba bakıyordu durmadan.) “Ben duygusal adamım hâkim bey, ismim Tahar. Babamı, annemin parmağını kırdı diye 13 yaşımda şah damarından bıçakladım. Bunu kimseye anlatmadım. Yasalar hâkim bey benim kadar duygusal değil. Borsalar ve Müzeyyenler, hiç biri değil.” (Sustu, konuşacak hiçbir şey kalmamıştı sanki dünyasında. Çok fazla sigara içmişti belki de. Birden elinde sakladığı muhtemelen aynı çakıyı gözlerimin içine bakarak boynuna sapladı. Yere yığıldı. Gülümserken kanla beraber ağzında son bir cümle daha çıktı.) “Rüyalarım kendini gerçek sanıyor hâkim bey bir şeyler yapamaz mısınız?”

Kader Büyükbingöl

-Peyniraltı Edebiyatı, 10. Sayı

(via a-hamdi)

[iremaliqwe-blog]

Huysuz kral tarafından asılan çingene kadın misali...

[iremaliqwe-blog]

Senin yüzün denize inen sokaklar...

[iremaliqwe-blog]

“Şiirden anlayan insanları şairler sevsin”

[evrenidinle-deactivated20210823]

Babasız Kızlar Balosu “bu davette topuğunuzun ya da kanadınızın biri kırık olmalı bu şartı yerine getirmeyenler kırık ön dişler ya da deşik ciğerlerle de katılabilirler” uzun hazırlıklardan geçtik biz uzakdiyarlara uçtuk: başka çaremiz yoktu babasız kızlar korosu: babamız bizi sevmedi çirkiniz! çirkiniz! zır deliyiz. güzeller güzeli şüphe kır kalbimi, alışığım ben yeşil gözleri babamın: gözleri zehirli yosunlardandır ince ince proje dokur, gürcü soğuk ve mağrur babamı hiç görmedim - ki onca yıldır “bu baloya davetli kızlar babalarının cenazesinde bulunmayacaklar” niye seveyim seni babalarının terk ettiği kızlar, kötülüklerinde cömert aşklarında hazin ve güvenilmezdirler babasız kızlar korosu: babamız bizi sevmedi öyle birşey koptu ki içimizde bütün kötü kadınlar bizden sorulur kaçmayı biliriz biz en iyi ey cesur! ey sevgili! sıkıysa bak gözlerime taşa çeviririm seni, mum gibi eritirim çocukluk acıları pazılarımdır benim ah ben ne güçlü ne unutkanım bilemezsin. “balomuz gece yarısını geçe başlayıp canımız isteyince biter” kandırdur arabalarıyla dolanmayız biz cam kırıklarında dans etmek varken babasız kızlar korosu: küfredip kavga çıkarırız çirkiniz! çirkiniz! çirkiniz babamız bizi sevmedi cümlenizin hakkından geliriz yaralarımıza şap dökerek büyüttük kendimizi göçebeyiz; talan eder tüyeriz hayat, baskınımıza mazur bir davet yeridir arka kapıları tekmeler içeri gireriz yaklaşma yakarım, dumanını üflediğim gibi keyfime bakarım ön kapıdan ve sırayla buyrun kibar hanımlar beyler babanız sizi sevdi de ne oldu? korkak, kör ve bok gibisiniz.

 Perihan Mağden

[siyahdileksigarasi]

en umutsuz olduğun yerdesin. kafanı bir yerlere dayamış bir şeyleri dinliyorsun. kendinden başka her şeyi dinliyorsun. herkesi de dinledin. tekrar şaşırdın, tekrar ağladın, tekrar yenildin. geçer dediler geçmedi. geçer dedin, biliyorum dedin. yine de geçmedi. yemedin, yedin, sigara içtin, çok sigara içtin ama unutamadın. yalnız kaldın, kalabalıkla taştın, çok konuştun, çok sustun. çok gezdin, çok uyudun, hiç uyumadın, sadece pencereden baktın. oyalandın, umutlandın, birazcık bayatladı numaraların. az okudun, sonra çok okudun. çok yazdın, çok fazla yazdın. hem ona, hem kendine, hem insanlara yazdın. insanlara anlattın, insanları dinlettin, onları susturdun. sonra dinlemediler, onlara kızdın. ağladın, yalnız kaldın, dövündün. bağırdın, kavga ettin, durmadın, yılmadın. en yakınını, en uzağını, en tehlikeli olduğunu, en tehlikeli bulduğunu seçtin. umutlandın, umutsuzluğa kapıldın. “beni yalnız bırakır mısınız?” da dedin, “müsaitsen arayabilir miyim?” de. geçti sandın geçmedi. ağlamadığını sandın ama gözlerin doldu. özlemediğini sandın ama içinde acıyan bir şeyler vardı. anlamlandıramadın, anlamlandırdın ama konduramadın, kondurdun ama yakıştıramadın kendine. unuttum dedin unutamadın. unuttum dedin, yalanladın. unuttum deyince hatırladın. hatırladıkça kanattın kendini. anılara sığındın, milyonlarca kez hatırladın, sonsuz kere ağladın. anıları sevdin, anıları kokladın, onları öptün. kokuları unuttun, sesleri unuttun, fotoğraflardan yoruldun. çok dinledin, dinlediklerine ağladın, ağladıklarına kızdın. kızınca bağırdın, bağırırken sesini beğenmediğinden midir nedir, konuşmak istemedin sonra. baktın, umutlandın, dayanamadın ama eve gidince yine ağladın. öğrendin, gördün, geçirdin, kaçırdın, kaçındın, tekrardan yapmadın. tekrardan kanmadın. tekrardan kanamadın, hala dirisin. dinlemedin, okumadın, izlemedin. fotoğrafları sevmedin, anıları unuttun. anıları unutunca korktun. hatırlayamadığın şeyleri özledin. kokuları, sesleri, mimikleri, jestleri, ellerini unuttun. kirpiklerini ve göz kapaklarını akıttın önce. saçları silindi. sözleri gitti. elleri yok. soyutladın, soyutlandın, soyutlattın kendini. geçti mi? geçmedi. geçer dediler, onlarınki geçmiş, hepsi geçer. tarihleri unuttun, saatlerden bihabersin, şarkıların yok oldu. omuzlar yok. hava sisliydi, o yoktu. varmış gibi yaptı. sonra şarkılar geri geldi, sözleri hiç yoktu. müziğe küstün, edebiyata küstün. çok ayıp ettin. birisi gelsin de sana sevdirsin diye bekliyorsun. çok beklersin.

(via siyahdileksigarasi)

[sigaradumaniyladans]

Güven… Bana güvenden bahsediyorsun değil mi? Ben hayatıma fazla insan sokmam, değerlim yapmam. Çünkü bir insan eğer ki bende değerliyse, özelse onun mutluluğu, sevgisi ve güveni benim için çok önemlidir. Belki de arkadaşlıklarım da, sevgilerim de bu kadar yoruluyor olmam bundandır. Ben çok çabalarım ilişkilerimde; hayatımda ki her özel insan için çok çabalarım. Onlara sevgimi veririm. Belki de bazen çok kırılıyor oluşum bundandır. O kadar çok çabalarım ki bir de bakarım karşımda ki insanda aynı çabayı göremem. Sevgiler benim için önemlidir. Bir insan tarafından değer görüyorsam, seviliyorsam ve içten duygularla sarıp sarmalanıyorsam; o insan bende tarifsiz bir değere sahip olur. Her insanın ben de yeri farklıdır. Şimdi sen bana güvenden, güvenmekten bahsediyorsun ya hani. Sen benim küçücük kalbimi koca on üç harfle kapladın. Oraya başka birini nasıl sığdırabilirim. Zaten böyle bir düşüncem de olamaz. Ben duygularımdan ve düşüncelerimden emin birisiyim ve sen ben de bu kadar değerliyken senin canını nasıl yakabilirim. Güvenden bahsediyorsak eğer; ben sana sonsuz bir güven besliyorum içimde; bir çok insanın saçma sapan laflarına rağmen. Belki haklılar belki haksızlar; belki söyledikleri gerçek belki de abartı ya da yalan. Bunu bilemem. Ama şunu bil ki ben sana güvenmeyi seçiyorum. Herkesi karşıma almayı seçiyorum. Bir çok insana inanmaktansa sana güveniyorum. Bazen insanlarla mücadele etmek çok zor oluyor ama gene de pes etmiyorum. Sadece beni o insanlara haksız çıkartmamanı umuyorum. Ben sana güvenmeyi, sana inanmayı seçtim; lütfen güvenimi boşa çıkartma. Benim için bir insan değerliyse ben ona güvenirim ve onun da güvenini asla sarsacak bir şey yapmam. Benim için değerli bir insana nasıl hayal kırıklığı yaşatırım? Benim için değerli bir insan varsa karşımda ben onun için çok çabalarım. Gerekirse bazen kendi canımı bile yakarım. Hatta bazı şeylere rest çekmesini de bilirim, sırtımı dönmesini de bilirim. Yeter ki karşımda ki insan da biraz değerim varsa o zedelenmesin. Güvensizlik, güvenmiyorum kelimelerinin ağırlığını biliyor musun sen? Ne kadar çabaladığımı ya da nelere sırtımı döndüğümü farketmiyor musun? Sen ki yaptıklarınla beni ezen sen karşıma geçip güvensizlikten bahsediyorsun. Bana güveni sorgulatma çünkü bundan ağır yaralı sen çıkarsın. Bir bana bak bir de kendine. Güven sorgulanacaksa eğer bu sorgulamanın altında ezilirsin. Ben seni böyle kabul ettim. Ne değişmeni isterim ne de farklı biri olmanı. Ben seni içindekilerle sevdim, düşüncelerinle. İnsanların söyledikleri umurumda değil ve hiç bir zamanda olmayacak. Sadece tek isteğim ben sana nasıl güveniyorsam sen de bana güven. Çünkü ben bunu hakediyorum. Sevgim, güvenim, duygularım, bedenim ve kalbimi kaplayan on üç harfimle bunu hakediyoruz. Senden öncede sen hayatımda olduğun dönemde de bir çok insan, bir çok erkek hayatıma girmeye çalıştı. Yakışıklısı da vardı, kültürlüsü de ama hiç birinde kalbim sende ki gibi atmadı; hiç birinde sende ki heyecanı yaşamadım. Hiç birinin gülüşüyle başım dönmedi. Konuşmak ya da öylece sessizce oturmak sende ki mutluluğu vermedi bana. Senin yerini almak isteyen her erkek seni farketti; kalbimin nasıl da on üç harfle dolu olduğunu gördü. Bazıları gitmeyi tercih etti bazıları sadece bir arkadaş kalabileceğini anladı. Sen kalbimde olduğun sürece yani kalbimde on üç harfe el veriyorsan eğer şunu bil ki seni asla hayal kırıklığına uğratmam, üzmem, kırmam. Öncekiler sana ne yaşattılar bilemem. Bana anlattıkların bir de anlatmadıkların var. Neler yaşadın bilemem. Biliyorum kalbin bir zamanlar yara almış, kanamış ama ben asla üzmem seni. Ben mazoşist bir insan değilim. Senin gözünde ki küçük bir acı fısıltısı bile beni binbir parçaya ayırır, canımı yakar. Güven bana. Sana asla ihanet edemem. Senin kokunla sarhoş olmuşken başkasının kokusunu nasıl içime çekebilirim ki. Ben duygularından emin bir insanım ve ne olursa olsun anlık bir öfkeyle duygularımı kaybetmem. Sen ne dersen de, ne yaparsan yap; insanlar senin için ne derse desinler; umurumda değil, ben sana güveniyorum. Çünkü içine sakladığın o hassas insanı da tanıyorum; dışarıda büründüğün güçlü insanı da tanıyorum. Sana güveniyorum. Sen de bana güven ve bir daha da güvensizlikten bahsetme bana. Çünkü ben burada böylesine çabalarken, sevgi denilen duyguyla büyülenmişken, on üç harfte kaybolmuşken ve duygularımdan eminken güven denilen şeyi bende sorgulayamazsın. Ben ikimiz için her şeyi yapmaya hazırım, elimden gelen her şeyi yapıyorum. Güven bana…

[iremaliqwe-blog]

İzlenmesi gereken en iyi psikolojik filmler

1- Yağmur Adam (Otizm)

2- Benim Adım Sam (Zeka geriliği olan bir baba ve kızı)

3- Sol ayağım (Fiziksel engeli olan bir adam)

4- Guguk Kuşu (Psikiyatri kliniğinde geçen olaylar)

5- Aklım Karıştı (Psikiyatri kliniğinde geçen olaylar)

6- Akıl Oyunları (Şizofreni)

7- Wilber Ölmek istiyor (İntihar ve Depresyon)

8- İçimdeki Deniz (Ötenazi isteyen bir adam)

9- Kimlik (Çoklu kişilik bozukluğu)

10- Şanslı (Ensest)

11- Atlı Karınca (Ensest)

12- Zenne (Eşcinsel eğilim ve aile tutumları)

13- Siyah Kuğu (Mükemmliyetçilikpsikolojik gerilim)

14- Gözlerimi de Al (Karı koca ilişkisi)

15- Karanlıktakiler (Sosyofobi- cinsel taciz)

16- Otomatik Portakal (Vicdan deneyi- vicdan var mıdır? var edilebilir mi?)

17- Sineklerin tanrısı (İnsanların medeniyetten uzaklaştıklarında “id” lerinin nasıl devreye giridğini anlatıyor)

18- Babam Büfe (Fakir bir aile yapısı)

19- Benny’nin Videosu (Psikolojik gerilim – Aile ilişkileri)

20- Funny Games (Psikolojik gerilim – Aile ilişkileri)

21- Hayat güzeldir (Nazi Almanyası, baba oğul ilişkisi)

22-İnsomnia (Polisiye , gerilim uyuyamayan bir polisin maceraları)

23- Akıl defteri (Hafıza Kaybı)

24- Tehlikeli ilişki (Freud- jung)

25- Dövüş kulübü (Şizofreni)

26- Ceket (Psikolojik gerilim)

27- Truman şov (Kurgu bir yaşamda insan psikolojisi)

28- Makinist (Uykusuzluk problemi- insomnia)

29- Gizli pencere (Paranoya)

30- Nietzsche Ağladığında

31- Sen ne dilersen (İki kız kardeşin ilişkisi)

32- Dönüş (Aile içi ilişkiler)

33- Yirmi Üç (Takıntılı kişilik)

34- Sil Baştan (İki farklı kişiliğin beraberliği- bilinçte yolculuk)

35- Piyano öğretmeni (Aşırı tutucu bir kişilik ve beraberinde getirdiği cinsel sapkınlığı anlatan bir film)

36- Takva

37- Büyük balık (Baba- oğul ilişkisi)

38-Abim evin tek çocuğu (Aile ilişkileri- özellikle kardeş ilişkisi üzerinde durulmuş)

39- Beyza’nın kadınları (Çoklu kişilik bozukluğu)

40- Max ve Mary (Asperger sendromu)

41- Yerdeki Yıldızlar / Taare Zameen Par (Disleksi)

42- Benim Adım Khan / Konusu: Rizwan Khan Otizm türü rahatsızlığı olan sperger sendromu hastasıdır..

43- Beşir´le Vals

44- İnception

45- 3 İdiot

46- Her Çocuk Özeldir

47-Erkek Severse (Alkolizm)

48- 28 Gün (Bağımlılık ve Alkol)

49-Yukarıya Bak (Animasyon)

50- Saklambaç (şizofren bir psikiyatristin hayatı)

51- Benden Bu Kadar (Onsesif Kompülsif)

52- Kevin Hakkında Konuşmalıyız

53- Tehlikeli Oyun (Wawe, Dalga)

54- Benim Küçük Gün Işığım

55- İçinde Yaşadığım Deri

56- Amedeus

57- Beethowen’ı Anlamak

58- Experiment

59- Sybil

60- Oğul Odası

61- Gen

62- Ölü Ozanlar Derneği

63- The Game

64- Black (Kör bir kız çocuğunun hayatı)

65- Billy Elliot

66- Forrest Gump

67- Atlıkarınca

68- Tavşan Deliği

69- Herkes Mi Aldatır?

70- Mozart ve Balina

71- Good Will Hunting (Can Dostum)

72- American Psycho

73- 12 Angry Man

74- İn Treatment (Dizi Film, her bölüm bir danışma seansıdır)

75- Lie To Me (Beden Dilini Anlatmaktadır)

76- Sherlock Holmes (Psikolojik analizler ve vaka çözümlemeleri)

77- Umudunu Kaybetme

78- Zindan Adası

79- Zoraki Kral

80- Öğretmenim Mori

81- Özgürlük Yazarları (Varoş bir okulda bir idealist öğretmenin verdiği mücadele)

82- The Mentalist (Dizi)

83- Uçurtmayı Vurmasınlar

84- Kelebek Etkisi

85- Çıldırış

86- Ghajini

87- Kuzuların Sessizliği

88- Kır Zincirlerini

89- Aile Babası

90- Başkalarının Hayatları

[iremaliqwe-blog]

Kimseye kendinizden daha fazla değer vermeyin

Yine aynı hatayı yaptım...

Milyonlarca kez içimden bir daha yapmayacağımı söylesem de davranışlarım aynı doğrultuda olamıyor maalesef...

Alışmış kudurmuştan beterdir derler ya işte benim sorunum da bu. İnsanlara ederinden fazla değer vermeye alışmışım. Kalbim defalarca örselense de her güçlü insan gibi yüzüme bir sırıtma yerleştirip hiçbir şey olmamış gibi yaşamaya çalışıyorum. Ama olmuyor, sanırım düşündüğüm kadar güçlü biri değilim...Hep kendimden taviz verdiğim halde insanlara yaranamıyorum. Orta yolu bulmaya çalıştıkça daha da dibe battığımı hissedebiliyorum

Arkadaşlarım, can dostlarım... dediğime bakmayın zira onlar canımı ezmekte sakınca görmüyorlar. Hiç ayrılmayacağız, hep görüşeceğiz lafları dillerine pelesenk olmuş.

Şu zamanlarda en büyük dayanağım... ailem. İyi bir insan olsam da affedilmeyecek hatalar yapsam da yargılamadan affedecek beni koşulsuz seven insanlara sığınıyorum. İyi ki varlar...

[gunesindogusundakimavilik]

Herkes gibi günlük sevinçlerin, heyecanların akışına kapılıp gidemez miyim? Neden olaylar benim üzerimde silinmez izler bırakıyor..

Oğuz Atay

(via gunesindogusundakimavilik)

[icimizdekiyalnizlik]

Ben güzel şeyler duymak istiyorum demedim ki, sesini duymak istiyorum o kadar.

Tomris Uyar (via icimizdekiyalnizlik)

[tugbakarademir]

sonra biri gider, kolyeler kopar, yüzükler atılır, yüzler yastığa yorgana gömülür, şansınız varsa saatlerce ağlanır, rahatlanılmaz ama, bi duş alınır sonra, belki yine ağlaya ağlaya, bir kahve içilir sonra, yeni bir bardakla. bir şeyler yazasınız gelir, yanlış deftere gider eliniz sonra. bir şarkı açmak istenir, şarkı listenizde onun armağan ettiği şarkılara denk gelir, küfredebilirsiniz de sonra. sigaranız da bitmiştir mesela, saat de çok geçtir, sabaha karşıdır hatta. boş sigara pakedine bakıp bir küfür daha da savurabilirsiniz belki. ağzınız bozulur, hayalleriniz, hayatınız ve tüm düzeninizle birlikte. çünkü böyle şeyler zincirleme olur. uyumaya çalışırsınız sonra. uyuyamayacağınızdan adım gibi olmanıza rağmen. uykusuzluk ve stres ölümüne tepinir başınızın içinde, başınız da dayanamaz elbet, içiniz gibi ağrır. uykusuzluktan göz kapaklarınız ağırlaşır, gözlerinizin içi yanar, uyuyamazsınız. dostlarınıza daha birkaç saat önce neşeyle anlattığınız ismi, birkaç saat sonra nasıl ağlayarak anlatacağınızı düşünürsünüz. ve dahi hayatın tuhaflığını. “beni suçlama” demiştir giderken biri, mesela yani, bu cümleyi de tekrar tekrar düşünürsünüz. “suçlu ben de değilim, o zaman kim” dersiniz. boynunuz kaşınır, aldığı kolyeyi koparırken biraz sert çekmişsinizdir mesela, kızarmıştır teniniz, orada dolaşan kan, kaşındırır. boynunuza gitmez eliniz, kendinizi tutarsınız bir şekilde. ince düşünmek incitir, bilirsiniz. sabah olmuştur çoktan ama siz uyumaya zorlarsınız kendinizi. evin en karanlık odasına, en karanlık güne uzanırsınız. yatakta öyle kıpırdamadan dururken, kalp atışınızın hızını fark edersiniz. kalbiniz öyle hızlı ve öyle öfkeli atıyordur ki, yattığınız yerde bütün vücudunuz sarsılıyordur. kalbinizin kuvvetine hayret edersiniz ama bir yandan gülümsersiniz. sanki kalbiniz kuvvetini ispatlarken sizi kendinize getirmek için sarsıyordur, eskimeyen bir dost gibi. “kendine gel, gücümü gör, bizden koparıp aldıkları şeyler bizi eksiltmiyor, farkına var artık.” diyordur sanki. içinize dönüp bakarsınız sonra. kalbinize bakarsınız. yaralarla doludur; dikiş izleriyle, yara bantlarıyla, parmak izleri ve lekelerle, henüz kapatmadığınız ve kanayan yaralarla, kabuk bağlayan yaralarla, kabuk bağlamayan yaralarla, çiziklerle, darbe izleriyle, kesiklerle doludur. ne ara bu hale geldi, hangi yara kime ait, hangisi daha büyük, kapatamadıklarınız neden kapanmıyor, hepsini düşünürsünüz. ilk yaranıza bakıp onun bile hala orada olduğunu görmekten ayrı bir acı duyarsınız. ama kalbiniz hala hızla ve öfkeyle, sanki içeriden sizi yumruklayan birisi gibi atmaya başlar. göğsünüze vurup durur. bunca yaraya, darbeye rağmen bu kadar güçlü olup hala sizi kendinize getirmeye çalışına hayran olursunuz. kendinizden utanırsınız. uyuyamadığınız yatakta doğrulur, ellerinizin arasına alırsınız başınızı. şakaklarınızı ovarsınız bi süre. çektiğiniz kalın perdeleri aralar, gözünüzü yoran ve baş ağrınızı pekiştiren aydınlığa bakarsınız. yeni bir savaşa daha hazır değilsinizdir belki ama düşman silahlarını kuşanmıştır karşınızda. hayat, rahat durmaz. çok can almıştır. efsane savaşçılar bile ölmüştür, bilirsiniz. yine de her savaş öncesi, mücadele etmek için göğsünüzü yumruklamaya devam eder kalbiniz. ya onunla savaşacak, ya da ittifak kurup yine hayata karşı duracaksınızdır. seçim, sizin(!) mavi tuğba karademir (üçeylülikibinondört)

[aylakmadammmm]

Kendime sözüm olmasa vallahi kimseye bahsetmem bu kitaptan.Öyküleri yokmuş gibi davrandıkları insanların öyküleri var bu kitapta…Ne okusam diyenlere.

Bir kaç alıntı;

“Neden uyuyup da uyanamıyorum ? Her sabah aynı şey, kalkamıyorum kolay kolay. Sanki kemiklerimden çıkan, görünmeyen sarmaşıklarla bağlanmışım yattığım divanın demirden ayaklarına. İstesem de kalkamıyor, buz gibi soğuyorum.Bu şehrin sabahlarına uyanmak istemiyorum.”

“Kimseye, kendine bile tüm hayatını anlatmamalı insan. Çünkü bu kötülüğü hiç kimse hak etmiyor.”

“Biz kadınlar böyleyizdir işte, emekli mimar falan anlamaz kadın olmak. Hep bir koca ister başında. Koca olmasa bile en azından bir kedi ya da köpek ister etrafında dolaşacak. Bir şey ister mutlaka, dayanamaz yalnızlığa.”

[masumcetin]

Hem ayrıldık hemi de öldük Kimimiz haritanın bir ucunda; kimimiz öbür Kimimizin gözlerinde jandarma mavisi Kimimizin bayrağı naftalin içinde. Ah! İnanmadık bir türlü inanmadık Gökyüzü acıyım demedi bize. Kaç turna sürüsü süzülüp gitti Buğdaylar kaçıncı sarardı üstümüze. Ah! Umutsuz türküler yaktık, ağladık Biz dayanamaz olduk gayri …

Cemal Süreya, Sevda Sözleri s.280 ‘Di Gel’