Άφησε με να γευτώ
κάθε εκατοστό του καρμιού σου.
Λίγο, λίγο να σε πίνω, σαν τον απογευματινό καφέ μου
& ύστερα ησυχία να μην μπορώ να βρω.
Να στριφογυρίζω επί ώρες στο κρεβάτι μου, με τα μάτια μου κλειστά
& ύπνος να μην με βρίσκει
υπό την επήρεια της σκέψης σου.
Μα αν τα ζυγίσεις,
τι να σου κάνει ο καφές μπροστά στον έρωτα;
-Μενάνγκ


















