trapped in a concept

a blog of things i’ll never say to anyone

[errorr-404]

I can’t believe I have to live these days half sleepy and unkissed.

[monaxiki-petalouda-deactivated2]

《Οι άνθρωποι δεν αλλάζουν.. 》

Αλλάζουν. Αρκεί να το θέλουν πολύ..

(Ή) αρκεί να τους πληγώσεις πολύ..

(Ή) αρκεί να τους αγαπήσεις πολύ..

Αλλάζουν..Αλλά ποιο μονοπάτι θα διαλέξουν είναι άλλο ζήτημα..

Αλλάζουν όμως, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο..

ADYNAMIA_MOU || •EZFR• || INSTAGRAM

[xrwmopragmata]

Όταν ο Κάφκα είπε "μου λείπεις βαθιά, ανεξιχνίαστα,παράλογα,τρομερά " και η Σαπφώ είπε"ό,τι δεν ειπωθεί θα γίνει δάκρυα " και ο Σεφέρης είπε"η μνήμη όπου και να την αγγίξεις πονεί"

[mou-to-xrwstaw]

Αν νιώσω ανεπιθύμητη μπορώ να εξαφανιστώ τόσο εύκολα

[dslur]

life is painful but women are hot

[anthrwpodiwxthsgr-deactivated20]

Επόμενοι στόχοι:

1. Να διαβάσω όσα περισσότερα βιβλία μπορώ

2. Να με αγαπήσω ολοκληρωτικά

3. Να είμαι ευτυχισμένη

[389]

[000l]

[psychotiko-epeisodio]

Οι αποχαιρετισμοι που δεν έγιναν ποτέ,

Εκείνοι που δεν βρηκες ποτέ τον κατάλληλο χρόνο,χώρο,η κατάλληλα λόγια για να τους κάνεις,

Και αφήνουν μέσα σου την αίσθηση του ανεκπλήρωτου.

Είναι σαν να μην σας χώρισε ποτέ η ζωή μαυτους τους ανθρώπους,

Σαν να στέκονται ακόμη απέναντι σου στην άδεια αυτή γωνιά του καναπέ.

Αυτοί οι αποχαιρετισμοι λοιπόν πονάνε λίγο παραπάνω,

Γιατί κουβαλας μια ενοχή που λέει,

Πως αν τελικά έλεγες όσα δεν πρόλαβες,

Τώρα αυτή η γωνιά του καναπέ ίσως και να ήταν γεμάτη.

[fromdarzaitoleeza]

Sue zhao/Ryan O'Connell

[catchymemes]

[itsaraceagainsttheclock]

from @graceyspoems on tiktok

[billyswildheartneverdie]

Αντίο,λοιπόν,αντίο.

Για ναναι πάντοτε τα μάτια σου γελαστά

αντίο

για να μη χαθούν οι όμορφες στιγμές που ζήσαμε, αντίο

[ggggagggggggg]

Let’s book a flight and leave

[niwthw-kenh]

Και ποιος ξέρει;

Ίσως η πόλη τούτη να φτιάχτηκε μονάχα για να την δούμε από ψηλά,

Κάποιο βράδυ Σαββάτου στην πιο απόμερη κορφή

Και ίσως τελικά τα φώτα γιʼαυτό να τρέμουν.

Απʼτον φόβο μήπως δεν μας ανταμώσουν, αγάπη μου.

Και όταν στην κλίνη με καλείς, κάθε πληγή σου για να κλείσεις

Άσε τουλάχιστον το παράθυρο ανοιχτό

Να ʼχω να χαζεύω αυτό που φτιάχτηκε για ʼμας,

Μα εσύ όχι μόνο δεν το βλέπεις,

Τραβάς και την κουρτίνα

για να μη μας δουν.

-niwthw kenh

[monaxikhprigkipisaaa]

δεν θα γράψω πολλά, μόνο ότι σε θέλω πολύ.

παρά πολύ μάλιστα.

και ξέρω ότι με θες και εσύ.

αλλά είμαστε δειλοι.

και το χειρότερο πράγμα είναι να είσαι δειλός.

φοβόμαστε τι άραγε;

ποιος θα κάνει την πρώτη κίνηση άραγε.

κανένας.

θα περάσει ο καιρός και δεν θα θυμόμαστε ούτε το πρώτο μας φιλί.

γιατι διστάσαμε.

[itsaraceagainsttheclock]

πήγαινε με πίσω σε εκείνο το βράδυ που βρηκα σε εσενα όλα όσα έψαχνα κι εσυ σε εμένα ο,τι ποτε δεν είχες

ίσως ήταν λίγο το κρασί, λίγο η μουρμούρα του κόσμου γύρω μας, λίγο τα μάτια σου που τελείως απροσδόκητα είχαν καρφωθει επάνω μου

θα μπορούσα να προσθέσω εκατοντάδες «ισως ηταν» ακόμη όμως η ουσία είναι πως όλα αυτά συνέθεσαν την τελεια νυχτα

τη νυχτα που ακόμα επισκέπτομαι και βρίσκω καταφύγιο μέσα της

για λίγα λεπτά μόνο στο υπόσχομαι,

ψάχνω ακόμα αυτή τη ζεστασιά, τον ρομαντισμό, την αίσθηση πως η καρδιά μου πάει να φύγει από το σώμα μου

Δεν θα σε ξεπεράσω ποτε πλήρως, το έχω αποδεχτεί αυτό πλέον

Η καρδιά μου θα αναπηδά για πάντα στο άκουσμα η στο θέαμα σου

Δεν σε περιμένω όμως πια

και δεν οριοθετω την κατάσταση μας

ξέρω πως εμείς δεν θα χαθούμε γιατί άλλωστε εσύ είσαι εσυ και εγώ είμαι εγώ

θα ψάχνουμε η μια την άλλη στις στάσεις των λεωφορείων, σε τυχαία σοκάκια, σε ξένες ματιές

ώσπου μια μέρα να τα ξαναπούμε και ίσως τότε να είσαι έτοιμη κι εγώ να μην κομπλαρω τόσο όταν με κοιτάς