იან ' ვარი

....და გაბმულა გარშემო იან'ვარის დუმილი.

[januarybboy]

ჰო გაგიგიათ ჩემი ნანინა გირჩევნოდეს სხვის ბაიათსო, ეს დილაც ეგრეა, იღვიძებ გარეთ იხედები, ხედავ კარგი ამინდია და ფიქრობ ნეტავ ვის ნანინა ურჩევნია და ვის ბაიათი….

[januarybboy]

No motivation anymore

[januarybboy]

შენ ხომ უძლებდი საკუთარ

ტკივილს,

მე კი, ძვირფასო, შენიც

მტკიოდა.

[januarybboy]

ღამეები

იყო თბილისის სხვადასხვა კლუბებსა და ბარებში, გაღვიძება  უცხო ადამიანების სახლებში და ის საშინლად უხერხული გრძნობა, როდესაც ადამიანს, რომელიც გვერდით გიწევს სახელს ეკითხები, თუმცა ბოლოს უხერხულიც აღარ იყო. ბევრი საინტერესო მოსაუბრე, უფრო საინტერესო გემოვნებით - სექსში. ერთმანეთს არავინ გავდა. ხარისხიანი ნარკოტიკები და ძვირიანი სასმელები ენაცვლებოდნენ და სიცარიელის გრძნობას ტოვებდნენ. 

[januarybboy]

[januarybboy]

Cry

Carlos Madrona მარტის ღამეები ზუსტად ისეთია, როგორც ამ თვეს შეეფერება.  ერთი ბარიდან მეორეში, მეორედან მესამეში და ასე სანამ ქალაქში ბოლო ბარი არ დაიკეტება. არაფერს და არავის ერიდები, ირწევი ნელა, სწრაფად, უხერხულად. სადღაც შეიძლება ისეთი ადამიანიც შეგხვდეს რომ ჯენისის ქრაი ერთი თქმისთანავე ჩაგირთოს და აი ამ დროს გინდა სიხარულისგან ახტე, იყვირო, ისე იყვირო, ისე ძლიერად იყვირო, რომ ყელში გაჩხერილი ბურთი დააბზრიალო, როგორც თავაწყვეტილი ქანქარა და გატეხო ყველა არითემტიკული წესი და სწავლება, სამი იყოს უფრო მეტი, ვიდრე ოცდაშვიდი, ცხრა უნაშთოდ გაიყოს სამზე და ამრიგად, მათემატიკის ყველა მასწავლებელი უმუშევარი დარჩეს მადონების მსგავსად, რომ ყველა უმუშევარი დარჩეს. დაე, დარჩეს ყველა უმუშევარი პრეზიდენტისა და პატრაიარქის გარდა. (ამინ!) მგონი ნაწერებიც მარტივით არეულია, საერთოდ რა შუაში იყო აქ შეუძლებელი რომანი. რაც არის არის, ვცდილობ ღამეებს დავუბრუნდე. ჰო ადამიანზე გამახსენდა, ამასწინათ შემხვდა, უფრო ზუსტად გუშინ, 12:15 ზე, თუმცა უფრო ადრე შევამჩნიე. რაღაცას კითხულობდა, რაღაც მომენტში ვიფიქრე სამეცადინო ჰომ არააქვსთქო, მაგრამ რანაირად?! ნუ ჰო, ამას რა მნიშვნელობა აქვს...  რამდენიმე ჭიქა დავლიეთ, ვისაუბრეთ, ამ ბოლოდროს კარგი მოსაუბრეები იშვიათად მხვდებიან, დღეს ღამე ამაშიც გამიმართლა. ჰოდა ჩემი თავი გამახსენა, 2-3 წლის წინ ენთუზიაზმით სავსე მე, რომელიც ყველას და ყველაფერს მიაღწევდა, მიზნებით აღსავსე, შეუჩერებელი. მიზნებზე ვკითხე, და საუბარი რომ დაიწყო თვალები ისე უბრწყინავდა, ჰო, შეუძლებელია არ მიაღწიოსთქო გავიფიქრე. ძალიან არმინდა ეს ადამიანი 2-3 წლის შემდეგ შემხვდეს და დღევანდელი ჩემი თავი გამახსენოს. 

[januarybboy]

თუ სისუსტეს გამოვამჟღავნებდი მთელი სამყარო გადამაბიჯებდა, თუ ძლიერი ვიქნებოდი ამას ვერავინ შეძლებდა. მას მერე სისუსტე არასოდეს გამომიჩენია. შევმცდარვარ, შემიცოდავს, მაგრამ სუსტი აღარასოდეს ვყოფილვარ.

[januarybboy]

7 საათზე იღვიძებ მთელი ღამე შავი წრეები გესიზმრებოდა მერე გახსენდება რომ სულ 3 საათი გეძინა კვადრატის კარებს აღებ და დილის სუსხს გრძნობ სხვას ვერაფერს ეწევი 2 კვირის წინ ნაყიდ გაშკას ემოციები და გრძნობები ტკივილად ფეთქავს აზრებს თავს ვერ უყრი და ცალცალკე აყალიბებ აზრზე მოდიხარ და უკვე 4 საათია სადღაც იმ აზრმაც გაგიელვა, როდემდე შეიძლება ასე გაგრძელდეს? ჰომ არ დავამთავრო?!

[januarybboy]

საყურე (ბარათაშვილის არა, ჩემი)

მოდიხარ შენთვის მშვიდად, წყნარად და ვიღაც ისეთი მზერით გიყურებს თითქოს წინადღეს მთელი საღამო დედამისს ხმარობდი... ამ დროს იბნევი, იხსენებ ყველას და ხვდები, რომ ღმერთია მოწმე დედამისი არ გიხმარია, შეიძლება მისი და იხმარე სადმე ბარში, მისი შეყვარებული სახლში, მაგრამ დედამისი ნამდვილად არა.

ბოლოს აანალიზებ, იმ არაადეკვატურ აზრს, რომ ეს მზერა მხოლოდ საყურის გამო იყო.

[januarybboy]

მესიზმრება - შავი წრეები

გამოკეტილი - მე ვქრები, ვიშლები, ვიცრიცები. რამდენ ადამიანსაც ვიცნობ იმდენი ადამიანი ვარ. მე აღარ ვარსებობ. ჩემი თავი სადღაც დაიკარგა. ვეღარ ვპოულობ. ვიღაც სხვა ვარ. ყველასთან სხვადასხვა ვარ. თუმცა ყველას აქვს რაღაც საერთო - მოსწონს ის აზრი, რომ იპოვის ვინმეს, რომელიც თავის თავის გარდა ყველა თავის თავს გააქრობს. და  იგისგან სწორედ ის დარჩება, რაც იგიში იგი იყო.

[januarybboy]

ცეკვა

შენ ცეკვავ ჩემთვის, სიჩუმისთვის, ქაოსისთვის...

დახურულ ბნელ კაბინეტში მხოლოდ ჩვენ ორნი, შენ - ცეკვა, მე - არავინ.

მე - გხედავ, შენ - არავის.

შენი ტანი, როგორც ოთახის უსასრულობაში გამოკეტილი, გაღწევას ცდილობს...

ირწევა - სწრაფად, ნელა, ნაზად, უხეშად, ჩვეულებრივ, უჩვეულოდ.

შენ არავისთვის არ იცეკვებ, დამსახურება არავის არ ეყოფა, ღირსება ცოტათი მაინც დააკლდება.

უღირსი კაცებისთვის კი უღირსი ქალები უღირს ცეკვებს ცეკვავენ, ღირსეულად მონათლულ ბორდელებში.

შენ ცეკვა

მე არავინ

მე გხედავ

შენ არავის

შენ ღელვა

მე კარავი -

სექსს ვიწყებთ.

[januarybboy]

ყველაფერი თხისრქული გაქვს. კაი ცივი ტიპი. მაგრამ ამავდროულად ყველაზე დიფი გავრითმე ხო?

კი იმდენად თესლობა თქვი ეკრანზე წებოვნება ვიგრძენი.

[januarybboy]

მე მხოლოდ ის მინდოდა მეთქვა, რომ ეს უდაბნო, რომელზეც ვოცნებობ, ჩემივე დახატულია და მე აქ ვცხოვრობ. ასეთი ღარიბია ჩემი ოცნება და ეს სიღარიბეც ასეთი ვერშესაძლებელი. მე ვებრძოდი მარტოობას მხდალი ოცნებით, ის კი არ ცნობდა, არც ამ გარიგებას, და საცხოვრებელი, რომლის სუნიც მიყვარდა, დაიკეტა ჩემთვის, ისევე როგორც მაღაზია, რომელშიც ვიმედოვნებდი პურის ყიდვას, ყველაფრის მიღმა მე ვხედავ ჩემს კიდევ უფრო დაბრებულ თავს, რაღაც ხნის შემდეგ. როცა ხმობისას თქვენსკენ მოვბრუნდები, სარკმელთან მდგარნო.

[januarybboy]

შენი სახე გულს კაწრავდეს, როგორც ვიყო, სადაც ვიყო თუ როდისმე არ მახსოვდე, თუ როდისმე დაგივიწყო!

[januarybboy]

შენ ხარ იმაზე მეტი, ვიდრე ფიქრები მიყვებოდა ამას, შენ ხარ უფრო ტკბილი, ვიდრე სურვილებში გეხებოდი შენ, გეხებოდი შენ...

[januarybboy]

რომელიმე ვარსკვლავს თუ ჰქვია ჩემი სახელი , უთხარი მანამ ანათოს სანამ მე არ გავქრები.

[januarybboy]