Aniden gelip kucağıma zıplayıp sonra hemencik kaçmalar artık kucakta keyfi istediği kadar kalıp baygın baygın bakışlara bıraktı yerini. Uzun uzun sevdiriyor kendini sonra tabii bi anda hooop zıplayıp kaçıyor yine.
En başta üstümde kalın bir şey olmadan sevemiyordum, tırnakları çizer diye. Fotoyu çektiğim anda ise tırnaklarını kolumda hissediyordum ve gayet okaydim buna. Ellerimin üstü birkaç oyun kazası çizikleriyle dolu, halbuki ilk kez bacağımı çizdiğinde olay olmuştu, sabun.sabunsabun antiseptik bi şeyler, ayy ne olacaklar :)
Ve yeni özellik; her gece ama istisnasız her gece (1 haftadır) oyuncağını getirip yatağımın yanına bırakıyor ben uyurken; sabah kalkınca buluyorum ve off güne öyle başlamak o kadar güzel ki.. Fare yakalayabilseymiş fare getiriyorlarmış sevdiklerine(!), ben oyuncaktan razıyım 😅
Ama tabii birbirimize bakarken seneler önce okuduğum bir haber gelip duruyor aklıma. Ev sahibi ölünce kedileri onu yemiş, köpekler en son çare olarak yiyormuş sahiplerini, kedilerin umurunda değilmiş.
Evet Batmancim o güzel gözlerine bakarken "yine de ben kendimi çok kaptırmayayım, beni hapurhupur yer bu sonuçta" diyorum, çaktırmıyorumdur inşallah.
#BatmantheCat
---
Bazı şeyler söze dökülünce büyüsü mü bitiyor bilmiyorum, bu sabah uyandığımda yatağın yanında oyuncak yoktu 🥹 Ve bu beni üzdü :[ BatmantheCat, sen beni çiğ çiğ bile yersinn, vicdansız eril birey seni.
---
15 dk sonra gelen edit: Yiaa BatmantheCat sanırım blogumu okuyor hahahaaha, gitti getirdi oyuncağını, sonra da gelip göğsüme yattı, her eve bir kedi projesii aciillll, bunun ne kadar güzel bi şey olduğunu niye kimse anlatmadı yaa 🫠
