...So done with plottwists...
“Patapos na yung taon, 2017 pahingi naman ng plot twist”
“My 2017 is so boring. My gosh”
Yun yung mga tweets or posts na lagi kong nababasa sa social media. My gosh no? Hahaha kainggit. Bakit? Kasi Im so done with 2017. Puro plot twist lang ang nangyari and nothing was stable.
I was very optimistic nung Jan. 1, 2017. Kasi hello, new year new me. Hahaha I was so determined to reach tons of goals. Hindi lang para sakin, kundi para sa Acads ko, at sa community kung san ako nagsimulang mag appreciate ng buhay.
Before I continue, gusto ko lang sabihin na do not ever blame life for anything. Kasi life is so damn beautiful. Not because I have amazing family and friends, pero kasi its wonderfully unknown. And you can mold your life. Kaya ang wonderful nya.
Okay to continue. The year started of great! That was my second sem in my university and not to brag pero grabe ako mag focus non. Legit hahahahaha Sobrang tutok din ako mga members ko. Kaya I know the year started pf great.
Pero sabi nga nila, minsan ang life parang wheel. Minsan nasa taas ka, minsan nasa baba ka.
Well, tama nga naman HAHA minsan nasa taas ka nga naman.
After second sem, I became a University Scholar! Grabe bes yung talon ko nun kasi I know I worked my ass off at my gosh HAHAHAH hirap na hirap ako non kasi may mga class ako na lagi akong pinapag recite hahahaha
then, summer came. Our youth camp was successful! Ang galing kaya ng teamleads at camp servants nun. Hahaha
then, our discovery camp was also a complete success! :) same month yun mga mamsh at isa ako sa mga camp servants. Tbh, gapang na gapang ako non hahaha pero all of it was worth it.
I had a wonderful sem and an awesome summer so I was really hyped nung mag first sem na. Hahaha
Pero... tama rin naman na minsan nasa baba ka.
First sem came. And woah sobrang naculture shock ako. First week palang may mga quizzes na jusko i kennet hahaha tbh sa first week na yon, I managed to fail 3 quizzes from different subjects ata. Kasi hello first week? Nagbabakasyon pa utak ko 😂
The sem went on at unti unti na kong kinakain ng sarili kong insecurities. I was not confident. Umabot sa point na bobong bobo ako sa sarili ko. Legit. Minsan pumapasok ako, lalabas akong walang natutunan. Humina yung tiwala ko sa sarili ko.
Hindi lang yun. I was not a good example to my members and not a productive leader/ partner. I want to reach out. Sino ba kasing ayaw. Pero hindi ako productive. Tbh din, If I were to be given a chance to say sorry to all of them, I would. They dont deserve an Ate na hindi nag aattend sa needs nila. I love my members, and I love my responsibility. Kaya minsan kahit sobrang walang wala na ko, I always try my best na maging ate pa rin sakanila.
At syempre hindi pa dyan nagtatapos. I was involved sa issue na hindi ko naman ginusto. Dumagdag yan sa stress ko sa totoo lang. I usually do not care if I am emotionally stable or not, pero dahil dyan sa issue na yan I know that I AM NOT STABLE. Kaya sobrang nagpadala ako sa issue na yan.
At eto pinaka matinde hahahaha this is the year na iniwan na kami ng lolo ko na super idol ko at talagang nilolook up ko. Siya at si Miriam Defensor lang IDOL ko hahahaha hello captain kaya lolo ko sa coastguard dati. I flew from Manila to Bacolod para lang makilamay. At alam nyo masakit? I only got to stay there for 24 hours. Gusto ko umiyak sa airplane non pero I was not gonna cry sa public haha
To sum it all up, I was not in my best condition. Nilamon ako ng pagod, insecurities, takot na baka malaglag ako sa Accountancy, pressure not just sa acads but to perform well as a person, sakit and I gained weight hahahaha ang lakas ko kumain like legit kasi ganun ako kastress hahaha
Akala ko that was my downfall
Pero teaser lang pala yun 😂
After that sem, I cried my eyes out. I know na di ko ginalingan. Hinanda ko na nga sarili ko eh.
At alam nyo ba guys, sinimulan na ang palabas.
• Tanggal ako sa Accountancy program
• Tanggal ako sa scholarship
• ang layo ko na sa community
• wala na kong bilib sa sarili ko
• I was not at my best health condition (junk food pa teh)
Alam nyo, I was not completely SAD nung nalaman kong nalaglag ako sa BSA dahil sa isang subject.
Pero HAHAHA I was sooooo DEVASTATED nung nalaman ko na HINDI PALA DAPAT AKO LAGLAG.
Mali lang pala yung napost na grade nung prof ko. Pasok sa quota yung totoo kong grade mga mamsh. At putek ang sakit sakit malaman non lalo na pag pinag shift ka na ng mga tao sa university nyo. Sa isang bula lang, lumabo yung daan ko papunta sa CPA title. DAHIL LANG SA PAGKAKAMALI NG IBA, at hindi dahil sakin.
Sakit no? Hahaha alam nyo mas masakit pa dyan?
Di na ako scholar. Potek, laglag na nga tanggal pa sa scholarship. Sakin yan masakit. Kasi I was thinking about my parents. Sobrang ayaw ko na isipin nila ako masyado. Sobrang nasaktan ako non kasi kaya ko gusto maging scholar para sakanila.
Nagsimula ang sem sobrang ang gulo ng buhay ko. Lagapak ang lola mo eh. Tapos yung crush ko bading pa :( hahaha charot. Sobrang lungkot ko. AS IN LEGIT SOBRA.
I started to question things pa nga eh.
Ano ba kasi pinaglalaban ko?
Kilala ko pa ba sarili ko?
Pero I was firm pa nun. Di ako papatibag sabi ko hahaha nakakangiti pa nga ako eh nakakapag joke pa
Pero I know di ko na kinakaya yung nangyayari sakin. Too much is going on. Sobra na. Hahahaha
Until ngayon na naramdaman ko na nasa edge na ko ng cliff.
I was starting to recover. Ngayon pa lang hahaha. Sinasabi ko sa sarili ko, babawi ako kayla mama, babawi ako sa community, babawi ako sa mga friends ko, babawi ako sa sarili ko, babawi ako kay Lord.
Pero ang hirap pala. Kasi hindi ko pa rin pala kaya. School is eating me alive. I cannot contain how shitty I feel everytime people will ask me “Oh, BSAct ka na?” Like parang kasalanan non yon.
Nawalan ako ng vision. Sa sarili ko. Sa community. Hindi ako nawalan ng gana ha? Pero alam kong minsan parang tama na. Hindi na ko productive leader sakanila at napapafeel ko pa ng pain yung ibang tao sa paligid ko.
To this day, I dont know how to recover. When to recover. Where to recover from. Its too much eh. Marami na kong nasaktan. LEGIT. Nasirang friendship, relationship. Kahit di ko yon fault talaga. I am still involved.
Nilalamon pa rin ako ng insecurities ko. Ng takot ko. Ng pagkawalang hope ko. Ng worries ko. Ng pain ko. So tama na, 2017. Hahaha tama naplot twist kasi pagod na ko. Tama na yung plot twist kasi hindi naman na ako lalaban. Let me end strong. Tama na. Thanks lol
