http://www.ludduvuddu.nl/blogs/lezen-over-liefdesverdriet/10128481-blog-lovebird-liat#.U-i6nsY0vgJ
Twee kunstenaars hadden een heftige relatie in de jaren '70. Ze waren zelfs zo gek op elkaar dat ze het samen uithielden in een camper en daar samen kunst maakten. En je weet dat je tafel dan ook je bed is en andersom, dus dan moet je wel heel erg gek zijn op elkaar. Maar zoals dat helaas vaker gaat bij Grote Liefdes, kwam er een moment waarop het simpelweg niet meer ging. Maar in plaats van een pakje sigaretten halen, of het uitmaken via een post it, besloten ze om samen een laatste reis te maken. Naar de Chinese muur. Ze begonnen ieder aan een andere kant van de muur en liepen naar elkaar toe. In het midden, waar ze elkaar troffen, gaven ze elkaar de laatste dikke knuffel om vervolgens voor altijd uit elkaars leven weg te lopen.
Nou, bij het lezen van dit verhaal voelde ik het al prikken. Maar toen kwam dit nog:
Marina (de vrouw) ontwikkelde zich tot een van de grootste kunstenaressen van deze tijd. (zie je, er komen meer goede dingen voort uit liefdesverdriet dan je denkt) Een van haar grootste en bekendste kunstwerken was ‘The Artist is Present’. Wat ze deed was in het MoMa op een stoeltje zitten en wildvreemde mensen een minuut lang aankijken. Verder niks. Maar moet je je voorstellen dat je dat de hele dag doet. Alleen maar elkaar aankijken. Het was een van de grootste 'life performance acts' van de wereld en duizenden mensen schoven aan en keken Marina recht in de ogen aan.
Totdat op een dag, bijna 40 jaar later en totaal onverwacht, haar ex grote liefde aanschoof. Marina ziet het pas als ze haar ogen opent.
Zie hier hoe prachtig een gebroken hart kan zijn. En hoeveel je kunt zeggen door helemaal niks te zeggen