. @kafamilah - Tumblr Blog

Eskisi gibi değiliz artık. Yorulduk biraz. Sessiziz, düşünceliyiz. Dargınlık da var tabi bir yandan...

Bir mucizeye ihtiyacımiz yok aslinda, bir mucize oldugumuzu hatırlamaya ihtiyacımız var.

Kendimi seviyor muyum, yoksa olmak istediğim benliğe rol yapıp kendimi mi kandırıyorum sevebilmem icin beni.

Ölünce göğe yükselip yıldız oluyormuşuz.

Tanrı öldü; tanrı insanlara duyduğu merhametten öldü.

Tanrının da bir cehennemi vardır ve bu cehennem insanlara olan sevgisidir.

küçüklüğüm keşke elinden tutabiseydim

mezarlıklardan korkuyarsan, henüz en sevdiğini kaybetmemişsin demektir

Durmadan ölüyor içimdeki insanlar.

Hayalimde bekliyorum seni

Yüzümden kazıdım yüzüme çizdiğin o siyah derin yaraları

Buselenecek bilinç

Seni beklerim öptüğüm yerde.

Şeytan tanrısına kazansın diye bizler kaybediyoruz.

Ölü bir kalp iyileşemez ölü bir ruhla

Varoluşun sıkıcı rutininden tiksiniyorum.

Gittikçe ilgimi çekiyorsunuz. Başka bir noktaya geçelim. Geçit kapısı kapalı mı yoksa açık mıydı ?

.