insan vücudunun yüzde kaçı acıdan oluşur?
Balım benim vücudumda acı yok. Annem şeker ve bal katmış sadece.
I'd rather be in outer space 🛸
Keni
One Nice Bug Per Day

tannertan36

roma★
Sweet Seals For You, Always
Fai_Ryy

No title available
YOU ARE THE REASON
Mike Driver
Color Me Curious

shark vs the universe
Game of Thrones Daily
taylor price
No title available

Kiana Khansmith
The Bright Sessions
Fieri Frames

gracie abrams

Discoholic 🪩
seen from United States
seen from Oman

seen from United States
seen from France
seen from United States

seen from Malaysia
seen from United States
seen from Ukraine
seen from Russia
seen from United Kingdom
seen from Pakistan

seen from United Kingdom

seen from South Africa

seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from Germany
seen from Malaysia

seen from France

seen from Mexico
@kafkasizkalanmilena
insan vücudunun yüzde kaçı acıdan oluşur?
Balım benim vücudumda acı yok. Annem şeker ve bal katmış sadece.
Büyük bir ağlamak var yine içimde
Güvercin gerdanlığı nedir bilir misiniz?
Evet Kambur kitabında ne demişti Şule Gürbüz: "İnsan ara sıra evini yakmalı ve çıkıp seyretmeli."
Aşk vermiştim ne yaptın?
Ben bana kıyamıyorsun sanıyordum. Gözlerimi dolduran aldanışım.
Bir türlü beni sevdiğine ikna olamıyorum. Kendimi de sürekli ona kanıtlama ihtiyacı hissediyorum. Kafamda hep aynı soru. Artık cevabını bulmak istiyorum. Yeter. Lütfen yeter.
Bize başkalarının mutluluğunu izlemek düşüyor bu ara..
Zamanı yönetme yetimi kaybettim
göğü tupturuncu görür görmez şükrü erbaştan şu satırlar geldi aklıma;
“oysa ben bir akşamüstü oturup turuncu bir yangının eteklerine, yüreği avuçlarımda atan bir can yoldaşıyla dünyayı ve kendimi tüketmek isterdim. öyle bir tüketmek ki, sonucu yepyeni bir “ben”e ulaştırırdı beni, kederli dalgınlığımdan her döndüğümde…”
Gökyüzü alabildiğince mavinin tonlarına bürünmüş. Eteklerinde oturuyorum. Yüreğini avuçlarıma bırakan bir can yoldaşıyla dünyayı ve kendimi tüketmeye başladım. Dünyanın arka bahçelerinde çiçekler açıyormuş. Mümkünmüş. Öğreniyorum.
Dünya aydınlıkmış.
EAH ta çalışan kadın doğum asistanları neden sürekli mükemmel bir aydı başlığıyla pasta kesip hikaye paylaşıyor. Bu sessiz bir imdat çığlığı mı? Çünkü çalışma şartları bakımından onları bağrıma basasım geliyor.
Allah’ını seven bugün kons atmaz
Hevesim ölmüş
Al sevgilim, kır kalbimi
Sınırlar nerede başlar nerede biter? Duygusallık bu sınırların neresinde? Bazı sorular hiç sorulmamalı belki de. Bilmiyorum. Bazı şeyleri gerçekten bilmiyorum.
Yüzük aşeriyorum. Parlak taşlı yüzük.
Etrafa gülücükler saçıyorum ama ayrılık vakti yaklaştıkça hüzün sarıyor içimi. Gözyaşlarım akmak için fırsat kolluyor.