Kankerbob

Bob is een hond. En Bob heeft kanker. Kankerbob.

[kankerbob]

Bon blijft zich nog steeds heel erg ontwikkelen, ondanks dat hij ziek is. Toen Bob bij ons kwam (links is de eerste keer dat we Bob zagen bij het asiel) was het een ontzettend onzekere hond. Hij was letterlijk overal bang voor. De auto, de stoep, de straat, de huizen, alle geluiden, etc etc. Het heeft maanden geduurd voordat hij begon te ontspannen, en nu 1,5 jaar later groeit hij nog steeds naar een hond met meer en meer zelfvertrouwen. Rechts is een foto gemaakt tijdens een boswandeling, en hij was zó happy en gelukkig. En hij heeft als een malle vrolijk rond gerend. Prachtig om te zien wat tijd en liefde voor een hond kunnen betekenen (:

[kankerbob]

De tumoren zijn aan het krimpen! En dat is natuurlijk geweldig goed nieuws. Gisteren zijn we bij de oncoloog geweest, die we 3 weken niet hadden gezien. In die tussentijd zijn we gestopt met de zitac (maagbeschermers), en Bob voelt zich alsnog super goed. We hebben ook in maanden/weken niet zo'n vrolijke en zelfverzekerde hond gezien ^_^ De oncoloog was dan ook super blij dit te horen. Omdat het zo goed gaat met Bob, en omdat hij zo gevoelig is voor ook de al proclamatie is besloten om helemaal niet te proberen om met prednison te herstarten. Don't fix it if it ain't broken, zullen we dan maar zeggen. Maar, het allerbeste nieuws is wel dat zijn tumoren zijn aan het krimpen! Bij de kleinste is de meeste afname te voelen, maar ook de grote tumor is aan het krimpen. Plus, de tumoren voelen wat zachter aan, allemaal super positief! Zijn bloedwaarden waren ook perfect. Dus we hoeven pas over 2 maanden terug te komen (: -Sanne

[kankerbob]

Bob is bang voor vuurwerk. Bob is zelfs zo bang, dat we vorig jaar al onze plannen hebben moeten afzeggen om naar een rustige plek te gaan, omdat hij hem helemaal de pan uit stresste.

Dit jaar had onze eigen dierenarts aangeraden om hem een kalmeringsmiddel te geven, Alprazolam, een broertje van Diazepam (Valium). Hij schreef een standaard dosis voor, maar vertelde er al bij dat het heel afhankelijk is van de hond welke dosis nodig is. Dus als het nodig was, mochten we meer of minder tabletten geven.

Dus, toen we thuis kwamen gaven we Bob meteen de doorgeschreven dosis. 3 Pillen van 0,5 mg. Maar Bob, gevoelig als hij is, leek 20 bier op te hebben en kon absoluut niet meer in een rechte lijn lopen of bochtjes maken zonder te vallen. Overduidelijke reageerde Bob dus super gevoelig op de (standaard) dosis, maar gelukkig sliep hij ook als een roosje door al het vuurwerk heen.

Nu geven we hem een veel lagere dosis. 1 Pil van 0,5 mg. En alhoewel Bob nog steeds een beetje week is in zijn knieen, gaat dit veel beter, en is Bob alsnog een stuk minder bang voor vuurwerk op deze dosis.

Wel ga ik in de gaten houden of Bob op meerdere soorten medicatie sterk reageert. Dit is namelijk wel het tweede medicijn in korte tijd waar hij heftiger op reageert dan verwacht, dus wellicht is Bob gewoon een hele gevoelige hond :) Gelukkig gaat het met de Leukeran (chemo) nu heel goed! Het enige wat wij merken is dat hij ietsjes meer honger heeft dan normaal, wat overigens nu enorm versterkt wordt door de alprazolam. Hij heeft een enorme vreetkick met die dingen ;)

Wij wensen iedereen een heel voorspoedige nieuwjaarsnacht, en hopen dat iedereen met dieren thuis er goed doorheen komt! :)

-Sanne

[kankerbob]

Het is kerst, en met Bob gaat het helemaal geweldig!

Hij is vrolijk, energiek, enthousiast en vooral erg gelukkig. Een maand geleden wisten we nog niet of hij er met kerst zou zijn, maar hij is bij ons, en hij is blij <3

Fijne kerst iedereen!

-Sanne en Jorr

[kankerbob]

Bob lijkt vooral misselijk te zijn en geen last te hebben van zijn darmen, want sinds wij hem weer antimisselijkheidstabletten geven (Cerenia), is hij weer vrolijk en eet hij redelijk goed. Dit betekent dat wij niet zijn begonnen aan de darmkuur, waar wij erg blij mee zijn :)

Gisteren waren we weer voor een check-up bij de oncoloog. Ze heeft Bob weer helemaal van top tot teen onderzocht, en Bob ziet er goed uit, is levendig, en eigenlijk lijkt alles weer goed te gaan. Zijn tumoren lijken voor dit moment stabiel, en niet te groeien. Afname van tumoren is meestal, bij dit type behandeling, pas vanaf een week of 6 zichtbaar, dus het is helemaal niet vreemd dat ze nog niet geslonken zijn. Wel is het fijn dat ze in ieder geval niet groeien, wat op zichzelf al positief nieuws is.

Ook is zijn witte bloedcelwaarde deze week beter. Schijnbaar zat Bob de vorige keren rond de 34, terwijl de bovengrens van de normaalwaarde 17 is. Wat betekent dat Bob echt een goede verhoging had, wat kan duiden op allerlei dingen. Nu heeft Bob ook koorts gehad, dus heel vreemd was het niet, tenzij het hoog zou blijven. Gelukkig is zijn waarde deze week naar 24 gezakt, wat betekent dat alles terug gaat naar normaal :)

Daarnaast zijn we gestopt met de antimisselijkheidstabeltten, maar gaan we nog wel 1,5 week door met de maagbeschermingstabletten. Op deze manieren stoppen we niet met beide medicijnen tegelijk, en is het iets makkelijker uit te vogelen wat er mis gaat, mocht Bob weer last krijgen met eten. Wel hebben we voor de zekerheid nog wat tabletjes meegekregen, zodat we de Cerenia meteen kunnen geven op het moment dat Bob misselijk wordt.

Maar omdat Bob nu eigenlijk best stabiel is, worden we niet terug verwacht tot in het nieuwe jaar. Wel worden we vrijdag nog even gebeld om te kijken hoe het met Bob zijn misselijkheid gaat, maar in principe kan Bob de komende 3 weken lekker ontspannen.

Factuur

controle consult oncologie incl bloedcelbeeld €49

Leukeran, 25 tabletten (2mg) €25

Cerenia, half doosje (24mg) €11

Zitac, 42 tabletten (100mg) €30

Totaal inclusief BTW €116.05

(Opmerkelijk is dat wij voor Cerenia bij onze eigen dierenarts minder dan de helft betalen, dan precies dezelfde pillen bij de oncoloog. Bij onze eigen dierenarts betalen we €2,60 per pil, terwijl we bij onze oncoloog €5,40 per pil betalen!)

[kankerbob]

Natuurlijk heb ik weer voor mijn beurt gepraat.

Bob voelde zich donderdag prima. Maar vrijdag kreeg ik tijdens werk te horen dat Bob zich toch niet goed voelde. Wederom geen zin om te eten, geen zin om te knuffelen, geen zin om te wandelen, en algehele lamlendigheid.

Uiteraard is er meteen contact geweest met de oncoloog. De prednison is nu uit Bob zijn lichaam, maar dat betekent niet dat de weefsels in zijn lichaam die geirriteerd zijn door de Prednison zich wel weer goed hersteld hebben. De oncoloog vermoed nog steeds dat Bob waarschijnlijk erg misselijk is, dus hebben we nieuwe anti-misselijkheidstabletten gekregen (Cerenia). Ook hebben we voor de zekerheid een speciale kuur tegen ontstoken darmen gekregen. Want als Bob niet beter wordt na het krijgen van de Cerenia, dan is er nog een kans dat Bob een ontstoken darm heeft. Bob poept namelijk ook niet goed, en heeft hier ontzettend veel last van. Nu is dit sowieso wel iets wat we voorheen ook af en toe zagen bij hem, vandaar dat we het eerst proberen met Cerenia, en daarna pas de darmkuur gaan proberen. Maar mocht Bob zich zondag niet beter voelen, dan mogen we de oncoloog bellen, en dan starten we de darmkuur.

Factuur

9 tabletten Cerenia (24mg) €24

10 tabletten finidiar forte €14

Totaal incl BTW €41,72

-Sanne

[kankerbob]

We zijn 1 dag gestopt met de Prednison, en gisteren was Bob meteen al meer Bob dan dat hij in de afgelopen week is geweest. Hij was vrolijk, wilde dolgraag aandacht, kwam knuffelen en was gewoon enthousiast. Het lijkt erop dat de maagbeschermers ook goed hun werk doen, want hij wilt weer ontzettend graag eten. Bovendien hebben we de hele nacht door kunnen slapen, want Bob heeft maar 2x extra geplast ten opzichte van normaal, en had helemaal geen behoefte om vaker naar buiten te gaan. Dus dat is nu al bijna terug naar normaal!

Dit lucht zo enorm op, want het lijkt erop dat het echt echt echt alleen Prednison bijwerkingen waren, en niet nog allerhande andere dingen. Zo fijn!

-Sanne

[kankerbob]

Prednison overgevoeligheid

Vlak voordat we naar de oncoloog gingen, heeft Bob weer ontzettend veel geplast. Ik was zelfs een hele tijd bij de oncoloog bang dat het daar ook fout zou gaan, maar dat is gelukkig goed gegaan. Toch kenmerkt het nu hoe het met Bob gaat, want hij heeft op weg van de auto naar de oncoloog maar liefst 3x een grote plas gedaan, en zelfs daarna vertrouwde ik niet dat het genoeg was. Gelukkig was de oncoloog het meteen met ons eens, dat dit echt absurde getallen zijn.

De oncoloog heeft Bob goed bekeken en uitwendig van alles onderzocht, maar eigenlijk kon ze niks vinden wat vreemd was. Ook heeft ze geduldig naar al onze verhalen en onzekerheden geluisterd, maar zij denkt dat Bob op dit moment eigenlijk puur alleen bijwerkingen heeft van de Prednoral. Het ziet er naar uit dat Bob overgevoelig is voor Prednison, en hier vele malen heftiger op reageert dan normaal is. Bob heeft hierdoor ook de bijwerkingen die eigenlijk zelden bij honden worden gezien, maar die nog steeds eigenlijk allemaal toegeschreven kunnen worden aan de Prednoral. Zij heeft dan ook besloten om acuut met de Prednoral te stoppen, en de behandeling voort te zetten zonder Prednoral. Voorlopig gaan we alleen Leukeran geven, en geven we Bob de tijd om te herstellen van de heftige reactie op de Prednoral. En mocht het dan over enkele weken weer helemaal goed gaan, dan kunnen we er eventueel over denken om opnieuw met Prednison te beginnen, maar dan met echt maar een fractie van de dosis.

De oncoloog was zelfs eigenlijk best positief gestemd, en zij denkt niet dat Bob last heeft van de gezwellen an sich, en zij denkt ook dat het niet zo slecht gaat met Bob als wij nu denken. Ze snapt wel helemaal dat wij ons goed zorgen maken, en dat als wij binnen een week geen verandering zien in Bob, en hij zich nog steeds niet goed valt, dat we dan helemaal niet meer willen verder behandelen. Maar als zij gelijk heeft, en Bob heeft puur alleen last van de Prednoral, dan zouden we eigenlijk volgende week weer een happy en energieke hond moeten hebben.

We hebben voor nu dan ook besloten om alleen te stoppen met de Prednoral, en de komende week nog Leukeran te geven. Wij kijken het dus nog precies 1 week aan voordat we een beslissing gaan maken. Jorr is wat positiever gestemd, Sanne is ietsjes negatiever gestemd. Maar 1 week, dat durven we beiden nog aan om Bob de kans te geven, en vooral de behandeling (zonder Prednoral) nog een kans te geven.

Het enige wat haar een beetje zorgen baalt, is dat Bob's witte bloedcellen verhoogd zijn. In principe is dit beter dan wanneer zijn bloedcellen al gedaald zouden zijn, maar omdat Bob vorige week ookal verhoogde witte bloedcellen had, kan dit wijzen op onderliggende problemen. Bob heeft verder geen koorts, en bovendien pas geleden nog een antibiotica duur gehad, dus ze kan haar vinger er niet precies op leggen. Ze heeft heel kort genoemd dat er een hele kleine (minimale) kans is op een tumor in het beenmerg, maar dit komt sowieso al zelden voor, en eigenlijk ook alleen bij de agressieve variant, de variant die Bob niet heeft. Voor nu heeft ze het idee dan ook even "geparkeerd", maar ze maakt wel een notitie. Maar voor de rest is ze dus eigenlijk heel erg positief, dus we zijn ontzettend benieuwd of Bob (enorm) gaat opknappen volgende week.

Factuur

Controle consult oncologie incl bloedcelbeeld €50 (incl BTW)

-Sanne

[kankerbob]

Door behandelen of niet?

Gisteren leek het iets beter te gaan met Bob na zijn anti-misselijkheidstabletten. Maar Bob voelt zich overduidelijk nog steeds helemaal niet lekker. Hij kijkt ons aan, en piept en bromt aan 1 stuk. Ik heb sterk het gevoel dat hij ons iets duidelijk probeert te maken, maar ik weet gewoon niet precies was. Maar dat hij zich niet lekker voelt, dat is overduidelijk.

En dan slaan de twijfels toe. Onze hond is binnen 1 week van vrolijke, levendige hond veranderd in een zielig hoopje dat niks meer wilt. Niet knuffelen, niet eten, niet wandelen. En ondertussen blijft het doorpiepen.

Vanavond hebben we een afspraak bij de oncoloog. Dit is precies 1 week na de start van de behandeling. En de dosis van de prednoral is al aangepast, en Bob heeft 2 extra medicijnen erbij tegen de bijwerkingen. En Bob voelt zich alleen maar ellendiger. Dit is precies wat onze worst case scenario was, en het is waar. En het pakt precies uit op de manier die we het meest vreesden.

Vanavond moeten wij goed met de oncoloog gaan praten, want momenteel denken wij er sterk aan om Bob niet verder te behandelen met de prednison en chemo. Wij weten niet of alle klachten voortkomen uit alleen de medicijnen, of ook door de kanker komen. Maar wij hebben het gevoel alsof de tijd ons door de vingers glipt. En wij willen Bob. Zoals Bob hoort te zijn. En niet een slap aftreksel ervan. En ik kies liever voor enkele goede dagen/weken (wellicht weer met pijnstilling) dan door behandelen. En als we de behandeling mochten stoppen en Bob knapt niet op, dan blijft er nog maar 1 optie over. Ik bereid mij er alvast op voor. Want het is hoe dan ook te snel, maar ik kan eigenlijk niet nog meer dagen Bob zo zien lijden.

-Sanne

[kankerbob]

Misselijkheid

Vandaag hebben we wederom contact gehad met de oncoloog. Bob had behoorlijk veel diarree en weigerde weer te eten. Hiernaast was hij nog steeds erg stil. De oncoloog raadde aan om anti-misselijkheid tabletten en maagbeschermers te halen bij onze eigen dierenarts. Het klonk namelijk of Bob erg misselijk was, en dat klopte ook wel met ons gevoel dat hij zich echt niet lekker voelt.

Op dit moment valt de behandeling ons beide ontzettend zwaar. We slapen weinig, en we hebben Bob binnen een week zien veranderen van vrolijke energieke hond naar een lusteloze hond die overal last van lijkt te hebben. We zijn daarom extra benieuwd naar het oncologisch consult morgen, want wij hadden niet verwacht dat de eerste week zo zwaar zou zijn en dat Bob zich zo slecht zou voelen. Daarnaast blijven we hopen dat Bob snel opknapt, want als Bob pillen moet slikken tegen allerlei bijwerkingen, dan weten wij niet of we door willen behandelen.

Factuur

4x Cerenia (24mg) €13

30x Zitac (100mg) €20

Totaal incl BTW €35,96

-Sanne

[kankerbob]

Bijwerkingen

Zoals al gezegd plast Bob veel. Maar daarnaast is Bob ook heel stil geworden. Hij wilt eigenlijk alleen nog maar opgerold in zijn mandje liggen, en zucht en steunt veel. Hij komt eigenlijk nooit meer knuffels halen, en wilt zelfs niet bij ons op de bank liggen. Eerst was dit zijn favoriete deel van de dag, maar momenteel geeft hij er niets om. Op dit moment herken ik Bob eigenlijk helemaal niet, en ik maak mij zorgen.

Vandaag hebben we contact gehad met de oncoloog, en we mogen de dosering van de prednison halveren. Dit zouden wij heel snel moeten merken, omdat Bob dan minder gaat plassen en dan ook weer actiever moet worden. Want ja, ik word ook chagrijnig als ik telkens moet plassen maar dit niet mag.

Nu is het de komende dagen afwachten of Bob zich beter gaan voelen. Woensdag gaan wij sowieso weer langs de oncoloog, maar op dit moment vind ik het gewoon zo ontzettend rot voor Bob, dat wij ons echt oprecht afvragen of het verstandig was om met deze behandeling te beginnen en of we moeten doorzetten. Maar nu eerst maar een paar dagen aankijken en dan weer verder denken..

-Sanne

[kankerbob]

Plassen, plassen en plassen

Het is wel duidelijk dat Bob bijeffecten heeft van de Prednison. Hij moet ontzettend veel plassen. En niet alleen vaak, maar ook veel en lang.

Zoals al eerder genoemd hebben we een gewoonte om te tellen hoe lang Bob telt. En ik heb nooit gedacht dat dat handig zou zijn, maar ik ben er nu wel echt blij mee. We hebben ook een schriftje waarin we allerlei bijzonderheden bijhouden, waaronder de tijdstippen waarop Bob eten en medicijnen krijgt, maar ook hoe vaak en hoe veel hij plast. En we hebben er even een simpel grafiekje van gemaakt, maar vrolijk word ik er niet van.

Zoals je kan zien, stijgt de tijd die Bob aan het plassen is enorm. Voorheen kwam het neer op ongeveer 3 plasjes van 10 sec per dag. Maar we zitten nu al ruim over de 100 sec heen,  een verdrievoudiging! We hopen heel hard dat dit heel veel minder wordt als de dosis prednison gehalveerd wordt, maar op dit moment durven we er gewoon bijna niet op te hopen.

Als Bob niet minder gaat plassen, ook niet als de dosis lager is, dan komen we voor een lastige beslissing te staan, want wij kunnen simpelweg niet ons werk combineren met een hond die om de 2 uur uitgelaten moet worden. Maar voor nu proberen we er niet te veel aan te denken, want misschien gaat Bob weer een stuk minder plassen bij de lagere dosis.

Verder lijkt Bob niet veel bijwerkingen te hebben van de Leukeran. Wel is duidelijk dat hij wat minder energiek is dan de week ervoor, maar wij weten niet of dit is omdat hij last heeft van bijwerkingen, of omdat hij geen pijnstilling meer kreeg. Want voordat Bob pijnstilling kreeg, was hij ook veel stiller. Hij was zelfs zo enorm opgeleefd toen hij pijnstilling kreeg, dat we opeens een hond zagen die veel energieker was dan normaal. Nu is hij dus weer een stuk rustiger, en wij hopen gewoon heel hard dat hij niet misselijk is, of zich niet lekker voelt. Maar nog 4 dagen, en dan zien we weer de dierenarts. En laten we hopen dat zij ons wat meer duidelijkheid kan geven :)

-Sanne

[kankerbob]

De eerste dag

Gisteren zijn we begonnen met de medicijnen. Bob kreeg 's ochtends twee tabletjes Leukeran en 1 tabletje Prednison. 's Avonds kreeg hij zijn tweede tabletje Prednison. De eerste uren was er weinig te werken aan Bob. 's Ochtends was hij rond 7u gaan wandelen, en pas hierna kreeg hij zijn medicijnen. Rond 14u, zo'n 7 uur laten zijn we weer gaan wandelen. Bob moest toen iets meer plassen dan normaal.

(Als je niet zo geinteresseerd bent in Bob zijn plasgewoonten kan je dit overslaan. Ik ga nu namelijk alleen nog maar praten over hoe veel Bob plast)

We hebben namelijk al een tijdje de gewoonte ervan gemaakt om te tellen hoe lang Bob plast, omdat dit namelijk een vrije goede indicatie geeft van hoe hoog zijn drang was en hoe vol zijn blaas zat. Bob plaste normaal ergens tussen de 3 tot 10 sec, en als hij te lang niet had kunnen plassen langer dan 13 sec. Dan zat zijn blaas namelijk ook erg vol. Toen ik gistermiddag gaan wandelen, iets eerder dan normaal, moest hij al langer plassen. Zo'n 13 sec. Dit was echter op 1 tabletjes Prednison, dus nog niet de dubbele dosis.

In de namiddag kreeg Bob zijn tweede tablet Prednison, en 's avonds om 21u werd hij weer uitgelaten. Weer dus met een pauze van 7u. Echter had Bob toen meteen al een ongelukje. Zodra we de woonkamer uitliepen en de gang inliepen begon hij te plassen. Gelukkig hebben we hem nog net zo ver kunnen krijgen dat hij buiten verder ging, maar dit was een plasje van 18 sec! Ontzettend lang dus, en zijn blaas zal wel echt op knappen hebben gestaan. Hier schrokken we natuurlijk best van, want onder normale omstandigheden gebeurde dit echt maar heel af en toe, want vaak zat er meer dan 7u tussen twee wandelingen. Omdat we dus het vermoeden hadden dat Bob meer plaste door de Prednison, is hij rond 01u nog een keertje uitgeweest. 's Ochtends om 6u werd hij weer uitgelaten, en was het weer een plasje van 12sec. Normaal plast Bob nooit in onze tuin, omdat we hem dit nooit geleerd hebben. Wij hebben namelijk zo'n kleine tuin, en Bob heeft zo'n grote blaas, dat ons dat niet handig leek. Maar als Bob nu vaak grote drang heeft, wilden we toch gaan proberen of Bob misschien toch in de tuin wilde plassen, die we daarna dan maar goed schoon moeten maken ivm de Leukeran. Bob snapte het echte niet zo goed toen ik het om 12u probeerde. Maar toen ik zijn riem aandeed (alsof we gingen wandelen) en toen de tuin inliep ipv naar de straat toeging, toen maakte Bob er wel meteen gebruik van. Meteen weer een plasje van 16 sec, en dat na 6u wachten!! De rest van de dag ga ik proberen om Bob wat vaker in de tuin te krijgen, om in de gaten te houden hoe vaak Bob uit moet om zijn plasje weer onder de 10 sec te krijgen. Het is niet het leukste klusje, maar om deze reden had ik al speciaal vrij genomen :)

Verder lijkt Bob zich redelijk normaal te voelen. Het is soms een beetje lastig in te schatten omdat hij van nature al een rustige hond is, maar ik hoop gewoon zo hard dat hij zich nu niet ellendig voelt van de medicijnen.

-Sanne

[kankerbob]

Chemo

Vandaag was een enorm spannende dag. We hadden in de avond een consult gepland bij de oncoloog, waarbij we alle medicatie en informatie omtrent Bob's behandeling zouden ontvangen.

We hadden afgelopen vrijdag de uitslag gehad van zijn biopt, waarop we meteen besloten om met de chemo te gaan beginnen. Echter hadden we nog maar weinig informatie ontvangen over hoe de chemo zou verlopen, hoe vaak we langs moeten komen, en welke medicatie Bob eigenlijk zou gaan ontvangen. Gelukkig hebben we die informatie vandaag wel allemaal ontvangen, en eerlijk gezegd valt het ons eigenlijk allemaal relatief nog wel mee.

Zoals al eerder genoemd heeft Bob de laaggradige lymfoom. Dit houdt in dat de kankercellen eigenlijk heel langzaam groeien. Dit is in tegenstelling tot andere varianten, die soms zo enorm snel kunnen groeien dat je hond binnen 3 dagen een enorme tennisbal in zijn keel heeft hangen. Bij de supersnel delende cellen zijn de cellen eigenlijk zo anders dan de normale cellen uit je lichaam, dat ze ook enorm goed opvallen voor de chemo. Meestal wordt de chemo dan ook in een hoge(re) dosis gegeven, waardoor de kankercellen eigenlijk een soort mokerslag krijgen. Echter zijn de cellen vaak al zo anders, en is het DNA in de cellen zo beschadigd en anders, dat de tumorcellen zich ook snel kunnen aanpassen, en minder goed reageren op de chemo verder in de behandeling, waardoor ze steeds minder goed te behandelen zijn. Echter heeft Bob de langzame cellen. Deze cellen delen zich veel minder snel, maar lijken ook veel meer op de normale gezonde cellen, dan de tumorcellen van de snel delende-variant. Dit maakt het voor de chemo veel lastiger om de juiste cellen te herkennen. Omdat de chemo ook sneller de lichaamseigen cellen kan aanvallen wordt de chemo in een extra lage dosis gegeven. Dit betekent dat de lichaamseigen cellen wat meer worden ontzien. En omdat de kanker zo langzaam groeit, krijgen de tumorcellen over tijd alsnog veel chemo binnen. Je geeft dus eigenlijk continue een hele lage dosis. De hond zou er eigenlijk 0 bijeffecten van moeten ondervinden, terwijl de tumor wel krimpt. Dit is natuurlijk ook waar wij enorm hard op hopen.

Vanaf woensdag beginnen we met de behandeling. Bob ontvangt gedurende de eerste week een dubbele dosis van alle medicatie. Dit zijn de chemo-medicijnen en prednison. Na 1 week wordt de dosis gehalveerd, en dit is de dosis die Bob daarna zal blijven ontvangen. Dit is om in het begin een hele kleine "kickstart" te geven, en de kankercellen een klein beetje in een hoekje te drijven. Maar daarna ontvangen ze gewoon de hele lage dosis chemo, zoals hierboven uitgelegd. Omdat de eerste week ook een dubbele dosis prednison wordt gegeven, is de kans op bijwerkingen gedurende de eerste week wel wat hoger. Er is vooral kans op een hogere eetlust en een hogere plasdrang, wat weer leidt tot meer drinken. Ook kan Bob een beetje misselijk worden, maar dit zou echt niet te heftig mogen worden. Mocht Bob wel enorm sterk reageren op de hoge dosis, dan moeten we meteen bellen en wordt de dosis aangepast.

Om het ziekteproces te volgen is vandaag bij Bob bloed afgenomen, om zijn bloedbeeld pre-chemo te bepalen. Ze kijken hierin vooral naar witte bloedcellen, omdat het aantal witte bloedcellen kan dalen tijdens de chemo. Over 1 week kijken ze opnieuw naar zijn bloed, om te bepalen hoe gevoelig Bob is voor de medicatie. Want als zijn witte bloedcellen sterk gedaald zijn, heeft Bob misschien minder medicatie nodig. Maar over 1 week gaan we sowieso de dosis halveren, dus het is eigenlijk gewoon een check om te kijken hoe het intern met Bob gaat. Op dit moment heeft hij in ieder geval een prachtig bloedbeeld, en gaat het eigenlijk relatief goed met Bob, afgezien van de kanker. Na de eerste week komen we in het begin nog een paar keer met regelmaat terug, maar het is de bedoeling dat de dierenarts bezoeken aan de oncoloog terug gaan naar 1x per 2-3 maanden waarin zijn gezondheid en bloedbeeld wordt gecontroleerd.

Omdat Bob vandaag nog Metacam, een pijnstiller, heeft ontvangen werd ons aangeraden om woensdag pas met de chemo te gaan beginnen, en niet morgen al. Dit omdat de Metacam anders een beetje "in de weg" kon gaan zitten van de prednison. We gaan vervolgens precies een week later weer terug naar de oncoloog, om te kijken hoe Bob op de medicijnen reageert.

Verder moeten we de komende dagen vooral goed in de gaten houden of Bob bijwerkingen heeft, en zo ja welke en in welke mate. In principe zou Bob nog steeds niet ziek moeten worden, maar dit kan wel. Het doel van de oncoloog is, is dat Bob een dosis chemo en prednison gaat ontvangen waar hij eigenlijk 0 last van heeft. Want als Bob last heeft van bijwerkingen, zelfs als ze heel licht zijn, dan is er grote kans dat de behandeling al heel vroeg wordt gestaakt. Vooral omdat Bob elke dag zijn chemo ontvangt, en geen periodes tussendoor heeft waarin hij niks ontvangt, betekenen bijwerkingen dat hij elke dag last heeft van die bijwerkingen. En een hond die elke dag misselijk is, dat is niet het doel. Dus de komende dagen nemen wij allebei afwisselend vrij, zodat er elke dag iemand bij Bob is om hem in de gaten te houden. Vanaf de week erop is het in principe niet meer nodig, want alles zou dan gewoon goed moeten gaan. (Overigens is dit hele verhaal uit het hoofd getypt, terwijl we veel informatie hebben ontvangen. Ik hoop dan ook dat ik het helemaal goed heb onthouden :-) )

Kosten

Vandaag waren we nog kosten kwijt voor een duur consult, omdat we ruim een half uur in gesprek zijn geweest met de dierenarts. De opvolgconsulten zouden niet meer dan 15 minuten moeten duren, en die kosten dan ook (inclusief bloedbeeld bepalen) maar €50. Verder kost de chemo (Leukeran, 2 mg) €1 per tablet en kost de prednison (Prednoral, 20 mg) €0,51 per tablet. De eerste week krijgt Bob van beiden 2 tabletten per dag, maar daarna krijgt hij van beide nog maar 1 tablet per dag. In principe kosten de medicijnen dus maar €1,51 per dag, nog minder dan een cappuccino. Tot nu toe, valt het kostenplaatje ons dan ook nog erg mee, vooral omdat er maar weinig additionele bepalingen of behandelingen nodig zouden moeten zijn. En dat is maar goed ook, want vanaf dit punt krijgen wij helemaal niks meer vergoed van de verzekering.

Factuur

Intake consult €75

Bloedbeeld oncologie €35

Leukeran, 2 mg, 25 tabletten €25

Prednoral, 20 mg, 50 tabletten €25

Totaal inclusief BTW €161,01

[kankerbob]

Kankerfoto’s

Om een beetje een beeld te geven van hoe de gezwellen bij Bob uit zien heb ik wat foto’s gemaakt. Bob zijn keel is bijna geheel geschoren, waardoor de tumoren beter zichtbaar zijn. Bob heeft zowel links als rechts tumoren in zijn klieren, en zijn tumoren zijn een soort bolletjes die achter elkaar zitten. Een soort druiventrossen, maar dan achter elkaar. Als Bob gewoon zit, dan zie je eigenlijk bijna niks. Vanaf de zijkant zie je het wel wat beter, maar nog steeds zijn ze dan soms moeilijk zichtbaar. Maar als je Bob zijn vel wat strakker trekt, of als hij zijn hoofd naar achteren strekt, dan zie je ze steeds beter. Je kan de tumoren ook makkelijk “beet pakken”. Bob reageert hier totaal niet op, dus ik gok dat de tumoren zelf geen pijn doen. Bob heeft waarschijnlijk ook nog een gezwel in zijn nek, vlak bij zijn schouder, maar die kan je niet zien. Alleen voelen, als je precies weet waar je moet voelen en hoe.

Deze foto’s zijn niet van geweldige kwaliteit, ze zijn ook snel met een telefoon gemaakt. We gaan proberen om nog betere kwaliteit foto’s te nemen.

-Sanne

[kankerbob]

De uitslag

's Ochtends belde Jorr meteen de dierenarts om te vragen of de uitslag van het biopt al binnen was. Erg vroeg, maar later terug bellen kan nog altijd. Gelukkig was de uitslag al binnen, maar we moesten wachten tot onze oncoloog de tijd had om terug te bellen.

Niet heel veel later worden we terug gebeld. De oncoloog heeft "goed" nieuws! Bob heeft inderdaad de laaggradige lymfoom. Dit is de best behandelbare variant die hij kan hebben, en de oncoloog raadt van ook aan om te behandelen en is zelfs tegen niet behandelen. Schijnbaar heeft Bob kans op jaren als we deze behandeling aangaan. En als Bob niet ziek wordt van de chemo, en alleen maar langer leeft, tsjah, dan komt het alleen maar geld. Ook krijgt Bob de chemo in pilvorm, wat ideaal voor ons en Bob is. We besluiten daarom ook om te gaan behandelen, en komende maandag om 18:45u gaan we naar de oncoloog om zijn medicijnen te halen, en de rest van het traject te bespreken. Spannend!

-Sanne

[kankerbob]

Boswandeling

Vandaag hebben we beiden vrij genomen om lekker met Bob te gaan wandelen. We twijfelen nog steeds erg veel over wel of niet behandelen, alhoewel we steeds meer neigen naar behandelen met chemo. Maar omdat het nog afwachten is of Bob de laaggradige variant heeft of niet, en of we wel of niet willen behandelen, besluiten we om gewoon een dagje te gaan genieten.

We kiezen een wandelgebied in de buurt uit waar weinig andere honden komen, en gaan een heerlijk stuk wandelen. Bob is energiek en heeft er enorm veel zin in. Hij mag bijna het hele stuk los wandelen en hij rent veel. Het is bizar om te beseffen dat Bob ziek is. Want Bob ziet niet ziek uit. Bob ziet er zelf heel gezond uit, met een prachtige vacht en veel energie. Maar toch is hij ziek. En niet zo'n beetje ook. Sinds hij de pijnstilling krijgt eet hij ook weer goed, dus we merken nu nergens aan dat hij zich niet goed voelt.

Het is fijn om spontaan met Bob zo'n stuk te wandelen, en vooral om helemaal alleen te zijn. Gedurende de hele wandeling zijn we niemand tegen gekomen. We hebben het hele bos voor onszelf, en daar genieten we ook van.

Bob komt hartstikke moe thuis, en ligt de rest van de avond heerlijk op de bank te luieren en komt soms met ons knuffelen. Nu nog even genieten, en morgen bellen voor de uitslag.

-Sanne