Kaç lisan bilirsen bil, terk edilmeyi yüreğine tercüme edemeyeceksin.
Xuebing Du
Cosimo Galluzzi
Keni
Aqua Utopia|海の底で記憶を紡ぐ

Love Begins
🪼
"I'm Dorothy Gale from Kansas"
taylor price
TVSTRANGERTHINGS
No title available
$LAYYYTER
PUT YOUR BEARD IN MY MOUTH
will byers stan first human second

oozey mess

Origami Around
Game of Thrones Daily
Lint Roller? I Barely Know Her
Today's Document

No title available
occasionally subtle
seen from Japan
seen from Spain
seen from Russia

seen from Iraq

seen from Algeria
seen from Colombia
seen from Bangladesh
seen from Colombia
seen from Colombia

seen from United States
seen from Bangladesh
seen from United States

seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
@kanlimasal
Kaç lisan bilirsen bil, terk edilmeyi yüreğine tercüme edemeyeceksin.
dostoyevski "insanı en çok acıtan şey hayal kırıkları değil, yaşaması mümkünken yaşayamadığı mutluluklardır." diyerek en iyi tespitini yapmış zaten.
yoğun geçen günlerin ardından yine ben. bu arada zaman algımı yitirdiğimi hissediyorum, cuma gününe girmişiz inanılmaz
Zaman çok hızlı geçiyorr.
ve bazı geceler vardır baba, eğer ölmezsen sabah olduğunda inanılmaz bir kin ile uyanırsın
Kırk cümle var kurmak istediğim, kırkı birbirinden eksik. Üstelik dilimde kan tadı. Neresinden tutayım ben bu yaşamın?
Çünkü ben ne zaman bir şey istesem bana verilen koca bir saçmalık.
Nasıl olduğumu merak etmediğin bir gün vardı. Sen bilmezsin, ben hiç unutmuyorum.
bazen bu kadar çok ve şiddetli hissetmek beni öldürecek sanıyorum
zor zamanlar geçiyor da zor zamanlardan kalanlar geçmiyor.
bazı parçalar olmadan da tam olunabiliyormuş.o kayıp parçayı ararken öğrendim
yedi kat yabancıya anlattığım şeyleri sana anlatamayınca anladım ki dünyanın iki ucunda birbirlerinin varlığından habersiz iki insandan farkımız olmadığını
Bir kabulleniş kırk kemiğimi kırdı.
ne zor, yazarak anlatmaya çalışmak sustuklarını.
hiçbir şey olmamış gibi davranmaya çalışırken öylesine çürüdüm ki.
Aile sıcaklığını hissedemeyen birinin en büyük hayali yuva kurmakmış.
Birinin duvarlarımı yıkıp gelmesini çok isterdim.
Bir kez bile düzlük olmadı bana, bir kez bile rahatla demedi hayat. Hep bir koşturma, hep bir telaş, hep bir iç acısı. Bitmeyen sorularla örülmüş duvarların içinde, cevapsız kaldıkça daha da daralan bir ömür.