Geleceğimizi, geçmişimizin büyüsünden kurtaracak ve hayallerimizin en tepesinde yaşayacaktık.

pixel skylines
No title available

No title available
Cosimo Galluzzi

⁂
will byers stan first human second
🩵 avery cochrane 🩵
he wasn't even looking at me and he found me

@theartofmadeline
taylor price

PR's Tumblrdome
Misplaced Lens Cap
Keni

Product Placement
Cosmic Funnies
TVSTRANGERTHINGS
untitled
$LAYYYTER
Game of Thrones Daily

izzy's playlists!

seen from Peru

seen from United Kingdom

seen from Türkiye
seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from Brazil
seen from Egypt
seen from Tunisia
@karanlik1dunya
Geleceğimizi, geçmişimizin büyüsünden kurtaracak ve hayallerimizin en tepesinde yaşayacaktık.
Ben çok yorgunmuşum. Hani yatağıma falan girdim bu gün. Video izliyorum içime bir hüzün çöktü, gözlerim doldu. Sonra birkaç kere kırptım gözlerimi "ne oluyor sana, kendine gel" dedim. Sonra yavaş yavaş izlediğim videolar zevksizleşti, kulağımda duyulan sesler yok olmaya başladı. Beynim yaşadığım her anı teker teker acı çektirircesine koydu önüme. "Bak" dedi "Bak ne kadar değersiz olduğunu gör." Dedim ya çok yorgunmuşum diye ben artık kendimi tanıyamayacağım kadar yorulmuşum. Kendime vakit ayırıp "hadi sen şunu yapmaktan hoşlanırsın yapalım" diyemeyecek kadar yorgunmuşum. Ben kendimi tanımıyormuşum bu da beni yoruyormuş.
Bu gün babam bana yine küfür etti.
Ben "niye yaşıyorum" dedirttiğiniz için hepinizden nefret ediyorum! ~Sinem
Ve kız sonunda intihar eder.
Sensizlik, dayanılmaz.
Kalbim sıkışıyor, nefes alamıyorum. Kulaklarım şarkı da bedenim anı yaşıyor. Ruhum ise çoktan ölmüş. Çürümüş bir cesetten farkı yok. Ruhum ve bedenim o kadar ters düşmüş ki birbirine; bana acı veriyor. Doğru ya ben hayatımda acıdan başka ne tattım? Sessizlik bile insana nasıl bu kadar acı verir çözemiyorum.
Gözlerim tavanda izliyorum sessiz sessiz. Kalbim, yorgun ruhumu yaşamaya zorluyor. Kendime acıyorum, bu kadar çaresiz ne zaman oldum ben? Kim itti beni bu tükenmişliğe? Omuzlarıma koyulmuş binlerce yük, kaldırmaya gücüm yok. Altında ezildiğim, nefes alamadığım şeyler var. Uzatsa elini biri bana şimdi onu bile geri çeviririm. Kimseye güvenim kalmadı. Tükenmişliğin son demlerini yaşıyorum galiba. Kalbim bunlara dayanamayacak gibi.
Ağlamaktan bile korkan bir insan güçlü olamazdı.
O kadar doluyum ki ne yapacağımı kime ne diyeceğimi bilemiyorum. Rehbere giriyorum kimler var bakıyorum. Sadece dört kişi... Hayatımın içine eden dört kişi var. Arkadaşım, kankam, dostum diyebileceğim kimsem yok. Gidip derdimi bir ölüye anlatacak kadar çaresiz ve yalnızım.
Ruhum, karanlık bir mahzen içinde kısılı kalmıştı.
Bir gün mutlu olur muyum, bilmem. Yaşamak için hevesim kalmış mı, bilmem. Ben intihar etmek günah olduğu için yaşıyorum. Yaşadıkça Allah'a al canımı diye yalvarıyorum. Bir gün ölürsem iki gün ağlayacaklar üçüncü gün hiç olmamışım gibi devam edecekler. Utanıyorum; kendimden değil, çevrem dediğim tanımadığım insanlardan.
Belki bu gece bir rüya görürüm
Ve sen gülersin orda
Biliyorum güzel kızım yorgunsun
Sana neler neler yaptı bu adam
Ruhsuz biriymişim öyle diyorlar. Biraz da ketummuşum. Sürekli bir şeylerden şikayetçi olurmuşum, mutlu olmayı bilmiyormuşum. Keşke hayatımda mutlu olacağım bir şey olsa da ben ruhsuz, ketum, isyankar biri olsaydım.
...Dahası içimde yaşayanlar var. Hatta hayattan çekilmelerine rağmen onlarla yaşamaya zorlanıyorum. Bir başıma, kalabalıklarca bir köşeye kıstırıldım. Kendimden kaçmadıkça, kaçacak hiç-bir yerim yok...
Ne hissetmem gerektiğini anlayamıyorum artık.