“henüz tetikleyecek şartlar oluşmadığı için sende meydana çıkmayan huylar hususunda kendine güvenme.”

No title available

Discoholic 🪩

@theartofmadeline
𓃗
Misplaced Lens Cap
Stranger Things

tannertan36
PUT YOUR BEARD IN MY MOUTH

oozey mess

blake kathryn
official daine visual archive
art blog(derogatory)
Sweet Seals For You, Always
No title available

Love Begins
d e v o n
Game of Thrones Daily
will byers stan first human second
noise dept.

❣ Chile in a Photography ❣

seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from Canada

seen from United States

seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from Germany

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from Brazil

seen from Germany
seen from United States
@kelebekletakas
“henüz tetikleyecek şartlar oluşmadığı için sende meydana çıkmayan huylar hususunda kendine güvenme.”
Eve dönmek gibi tekrar burda olmak
Kabuk tutamamış taze yaram,
beş ay oldu..
Bazen ne yaparsan yap vedalaşamazsın…
Hep bir görebilme umudu,
Hep bir sarılabilme arzusu..
İçten içe yanan kavuşabilme özlemi, duası…
“23.04.2022 11.45”#canımıniçiAnnem sensiz bir yıl,üç bayram,sonsuz geceler …
"yerini yitiren, yeniden yerleşemez."
Annemden sonra üçyüz yirmi gün.
Nasıl geçti hala anlamadım. Bazen çok iyiyim bazen yataktan kalkacak gücü bulamıyorum kendimde. Sadece günü bitirme odaklı yaşıyorum. Uzun vadede bir planım yok ve bu çok korkutucu geliyor düşündüğümde. İçimde kocaman açılan deliği bazen hiç fark etmiyorum bazense hemen her saniye acıdığını hissediyorum; yürürken ,konuşurken ,gülerken ,ağlarken ,uyurken ,nefes alırken ... Nasıl devam edeceğim ? Nasıl tutunabileceğim bu hayata ? O kocaman delik son haftalarda o kadar çok içine çekiyor ki beni hislerim yok oluyor . Beynim acıyı öğreneli çok oldu ama kalbim her saniye sanki ilk defa tanıyormuş gibi. Ben , ben değilim. Neden varım diye sorguluyorum. Neden burdayım , neden çalışıyorum , neden gülüyorum neden ağlıyorum neden neden neden neden ? Geri kalan ailemden o kadar uzağım ki ailem yok gibi . Benim ailem annem miydi sadece , o gidince herkes mi gitti ayırt edemiyorum . Varlığı yokluğu. Aklım kalbim fikrim almıyor. Bedenen hayatıma devam ediyorum cümlelerimde bakışımda davranışımda “hayat devam ediyor” ama içim tarif edilemez şekilde çürüyor . O kadar çürüyor ki hergün o dayanılmaz çürük kokusuna tahammülüm azalıyor . Ya vazgeçersem her şeyden diye korkuyorum. Ne geçmişteyim ne gelecekteyim . Anda değilim. Annemdeyim sadece .Bitmeyecek bir misafirlik.
Kimse kimsenin içinde kopan fırtınayı neyle sınandığını hangi köşeyi döndüğünü bilemez.
Annem gideli tam 4 ay oldu . Hergün daha da artan özlem..
Gecenin bi saatinde kapının önüne sigara içmeye çıktığın hayattan ne beklentim olabilir ki?
Daha kötüsü olamaz dediğim şeylerin daha kötüsü oluyor.
Annemin kaderini yaşamak istemiyorum dedikçe günbegün buna sürükleniyorum.
Balıklarımın da annesi öldü.
Önceden kapanmaz geçmez yaralarım olduğunu sanardım ta ki annemi kaybedene kadar , iyileşmeyen kapanmayan geçmeyen tek yaram şimdi annem . Yara çünkü her şey için hem çok erken hem çok geç.
Neden böyle oldu?
Nasıl dayandın ?
Zor, çok zor . Çok, çok zor.
......
Nasıl dayandın ?
İçim vs dışım
Herkesin ne çok pişmanlığı varmış meğerse.