my world, my thoughts. me

jestem sobie zwykłym człowiekiem, pracuję jako coach, konsultant; moją obsesją jest efektywność zespołowa i indywidualna; jestem ambiwalentnie obecny, niepoprawnie uparty, zuchwały transporter myśli; tutaj piszę prywatnie, tzn. wyrażam tutaj nie tylko swoje zawodowe opinie... from Łódź & Zielona Góra Poland

[kiwazaru]

Autystycznie o pretensjach

Zuzia lubiła patrzeć na Patryka. Obojgu można pozazdrościć głębi. Choć różnili się w tym. Zuzia tchnęła zmysłowością. Była wysycona sensualnością jak nocne niebo gwiazdami. Najmniejszy jej gest skupiał wzrok nawet przypadkowych przechodniów i wypełniał ich źrenice ciekawością. Niektórzy nie wytrzymywali milczenia. Jej brązowe oczy skryte między starannie niedbałymi kosmykami włosów hipnotyzowały spokojem i mówiły głośniej niż słowa. Widziała więcej, mocniej, wyraźniej bo zaglądała pod powierzchnię. Czerpiąc z różnych źródeł kipiała przestrzenią, która pochłaniała uwagę. Patryk był wojownikiem. Choć nie tylko. Skrywał w zbroi ciała serce czujące drgnienia otoczenia. Rozkoszował się definiowaniem smug emocji, które go dotykały. Zamykał w słowach myśli, ukrywając w nich swoje pragnienia. Pożądał świadomości siebie niczym strzelecka strzała świstu powietrza w drodze do celu. Filozoficzne pojęcia sklejał z codziennością i dzięki temu wzbierał w nim potok obrazów, które były pokarmem dla kolejnych wyobraźni. Miejscem ich spotkań były emocje. Ich interakcje wypełniała energia elektryzująca zmysłowością i intelektem. Wchłaniali się wzajemnie, a mimo to rozrastali się. Oczekiwali siebie, bo uzależniająca symbioza wypełniała kubki smakowe ich dusz. Najmniejsze nienasycenie budziło w nich niepokój. Pretensje to obumarłe lub chore od niezaspokojenia oczekiwanie. Nadzieja oczekiwania wyprzedza smak pożywienia, który przychodzi gdy oczekiwanie dopełnia się. To budzi apetyt kolejnych oczekiwań i uzależniający głód. Niezaspokojone oczekiwania mają 3 ujścia: 1) rodzące frustracje stłumienie przynoszące kompensacje w konfliktach i coraz większych nieporozumieniach 2) świadome i szczere artykułowanie, które buduje dojrzałość 3) emocjonalna ipsacja, czyli samodzielne spełnienie będące niczym innym jak bierną agresją przeplataną stęchłą obojętnością, która zamyka się w słowach sam sobie poradzę - jest to w gruncie rzeczy hodowla emocjonalnego nowotwora, który jak pleśń porasta duszę i zaciemnia ją odbierając swobodę oddechu. Niespełnione oczekiwania rodzą niebezpieczeństwo tylko dlatego, że nie zostały wypowiedziane i przepoczwarzyły się w pretensję. To, co dzieje się później, nie mieści się w żadnych opisach, do jakich jestem zdolny.

Być może urodzę dalszy ciąg...

[kiwazaru]

Niepełnosprawność od urodzenia

Nie umiem przestać być radykalny. I nie umiem zrozumieć pobłażliwości. Tak ogólnie. Ona jest szkodliwa. Blisko pobłażliwości stoi opiekuńczość, ale ta źle zrozumiana. Taka, która ma chronić, zastępować, wyręczać, a w efekcie ubezwłasnowalniać, odzierać ze zdolności, z samodzielności, z zaradności. W dorosłym życiu uniemożliwiać lub przynajmniej utrudniać bycie przedsiębiorczym, przewidującym i w końcu zdolnym do stania na własnych nogach. 

Dziecko (mniejsza o płeć), które jest wyręczane, któremu pozwala się nie odnosić naczyń po własnym posiłku, nie ścielić własnego łóżka, nie zanosić brudnej odzieży we właściwe miejsce, które jest wszędzie wożone, nie nauczy się tego CO NALEŻY, bo skąd ma to niby wiedzieć? Żyje w nieświadomości, ale to jeszcze nie jest istotne. Przyzwyczaja się! Posiadamy dzisiaj wiedzę nt. okresu jaki jest potrzebny ludzkiemu mózgowi i całemu układowi nerwowemu, aby powstał w nas nawyk (nieuświadomione przyzwyczajeniowe zachowanie - w skrócie). 

Rodzimy dzieci i trzymając je w radosnych objęciach, śpiewamy mu do ucha: będę się tobą opiekować skarbie, zrobię dla Ciebie wszystko, ale przy okazji okaleczę cię i pozbawię zdolności do radzenia sobie samemu. Nasze dzieci są niepełnosprawne nie z własnej winy, ale od własnego urodzenia. 

Unikaj sytuacji trudnych, a zapewnisz sobie niedorozwój.

[kiwazaru]

My favourite company at creative work

[kiwazaru]

Zielona Góra | Poland Deptak #zielonagora #deptak #holidays #evening

[kiwazaru]

Myślenie należy do grupy kilku czynności, którym oddaję się namiętnie... Najbardziej smakuje mi wtedy, gdy po intensywnym gromadzeniu nowych wiadomości, spowalniam wszystko i pozwalam głowie robić swoje... Nowe rzeczy, które wtedy się rodzą są najlepszą nagrodą za wysiłek... A potem wszystko zaczyna sie od nowa:) #knowledge #memories #meditation #ideas #work #brain #creativity #consciousness #soul #health #growingup #lazy photo by @sylwiabomba

[kiwazaru]

Zaczyna się na dobre... Naukowcy potrafią już usunąć z pamięci ssaka i przywrócić wspomnienia... Nie wiem czy to dobre #lazy #holidays #wasting #time #memories #brain #science #freestyle #zielonagora #deptak #mkempis (w: Zielonogórski Deptak)

[kiwazaru]

Z marzeniami jest jak z planowani... Obie te aktywności nagromadziły wielu cyników... Marzenia dla duszy są tym, czym tlen dla układu krwionośnego... Tak właśnie myślę. I jeszcze jedno - wyraźnie odróżnij marzenie od knucia... To drugie zakwasza:) #dreaming #desire #overthetop #infinity #zielonagora #mkempis #hope #oxygene #soul (w: Jędrzychów, Zielona Góra, Poland)

[kiwazaru]

Maciej Bennewicz

[kiwazaru]

Szybkie czytanie nie jest możliwe bez strat na jakości

[kiwazaru]

sztuka

[kiwazaru]

Skupienie

Najbardziej deficytowa umiejętność naszych czasów

http://bit.ly/1fsU3RM

[kiwazaru]

[kiwazaru]

[kiwazaru]

w krainie Tarzana

Pamiętam z dzieciństwa opowieści o Tarzanie i jego rodzinie. Bardzo lubiłem oglądać i poznawać ich codzienne przygody, a największe wrażenie robiły na mnie akrobacje na lianach - płynność ruchów, długie loty, szybkie przemieszczanie się. Szczerze pragnąłem umieć tak samo. Potem o tym zapomniałem. Teraz wracam do tych myśli.

Nie czepiam się. Opisuję zjawiska tylko, choć liczę się, że istnieją osoby, które moje słowa mogą urazić... no cóż... w sumie o nich właśnie będzie mowa. Okazuje się, że ludzie potrafią taką samo. Nie w dosłownym sensie. Nie puszczą liany dopóki nie chwycą się nowej. W taki sposób rozbija się związki, w taki sposób ludzie szukają sobie nowych partnerów, bo rzekomo boją się samotności, albo czegoś tam jeszcze się boją. Ludzka sprawa bać się - ale coś nieludzkiego jest w tchórzostwie. Pomijam fakt, że nie jest fizycznie możliwe aby trzymając się starej liany bujać się jednocześnie na nowej. Dynamika i ruch są wtedy skrępowane. Najlepiej widać to w parku linowym - spróbuj. Albo przypomnij sobie... widzisz to?

Krzywdzące jest dla liany (obecnej i nowej) trzymanie w dłoni obu jednocześnie. To klasyczny przykład mentalnego trójkąta, w którym przecież żadne z uczestników nie chce brać udziału. Ani trzymający się - bo gdyby był zadowolony z obecnej - nie szukałby nowej, ani stara liana, bo w taki sposób obcina się jej "jaja", ani nowa liana, bo ta sytuacja jest zapowiedzią a co najmniej zagrożeniem, że podzieli los starej liany kiedyś tam...

jak z tego wybrnąć? aby nikt nie został skrzywdzony, jest tylko jedna droga - puścić się starej liany, zanim chwyci się nowej...

nie zapomniałem że... będzie bolało skoczka... bo nie wiadomo jaka będzie nowa liana...

no pewnie - ryzyko potrafią podejmować nieliczni, a tchórze są jak bluszcz porastają i pną się coraz wyżej, aż dech zapiera...

czy jest jakiś ratunek... wg K. Lewina opór przed zmianą (jakiś rodzaj obawy) jest objawem zdrowia, ale tylko ktoś odważny umie przetrzymać lęk, a potem przychodzi akceptacja, dostosowania i na końcu nagroda - nowa jakość; smak sukcesu, zapach zadowolenia i feromony w powietrzu.

Nikt nigdy nie udowodnił, że to jest prawda, ale jak się czyta, to jakoś kłuje, albo przynajmniej łaskocze w mózg. Przyznasz się do tego?

foto: http://bit.ly/P8ZO0l

[kiwazaru]

masło

Wyobraź sobie, że budzisz się po cudownej nocy. W ustach pamięci masz jeszcze szczegóły jej smaku i woni. Była ciepła, rozluźniająca, energetyzująca. Wreszcie się wyspałeś/aś tak jak lubisz...

Czas na śniadanie... świeżutkie bułeczki. Zaczynasz od masełka. Masz do wyboru dwa - jedno bardzo roztopione i nie wygląda apetycznie bo stoi już sporo w ciepłej kuchni, w której dużo się przecież dzieje. Drugie masło jest równie świeże jak bułeczki.

Które wybierzesz? 

No właśnie...

Co prawda ciepłe masło o wiele łatwiej jest rozsmarować, ale smak tego drugiego jest cudowny aż nie można go opisać.

Prawie wszystko co ważne w życiu występuje w parach - korzyść - koszt, albo pozytyw - negatyw. Napisałem prawie wszystko, bo być może nie przewidziałem czegoś, ale to nie ma znaczenia teraz. Nie chodzi, żeby mieć rację, tylko ukazać pewną prawdę...

Jeśli masz małe mieszkanko - masz mało sprzątania, ale jeśli jesteś zbieraczem, masz za małą przestrzeń.

Jeśli chcesz faceta, który będzie kipiał czułością i na nic innego nie poświęci czasu - licz się, że dobrodziejstwo jego inwentarza jest nieco większe i może zawierać w sobie niską odporność na stres, ograniczoną zaradność życiową i kilka jeszcze niekoniecznie zapewniających bezpieczeństwo. Wogóle kto wymyślił, że prawdziwy mężczyzna to mężczyzna czuły dla kobiety? Co definiuje prawdziwego mężczyznę naprawdę?

Z drugiej strony jeśli chcesz dosiadać imponującego ogiera, musisz się liczyć z jego niespożytą i nieokiełznaną energią oraz samodzielnością, której nie odda za nic w świecie. Jego potrzeba samotności to jest sposób na coś, co niekoniecznie będzie chciał komukolwiek opowiedzieć.

Najgorsze co możesz zrobić, to uciąć jaja ogierowi poprzez ciągłe narzekanie, niezadowoloną minę, albo bierną agresję wyrażaną na różne sposoby. 

Każdy ma taki diament jaki sobie oszlifuje... szkoda czasu w pewnym wieku szukać nowych diamentów, trzeba szlifować ten obecny... przynajmniej wiadomo czego się można spodziewać. z nowym nigdy nic nie wiadomo.

foto: http://bit.ly/1hp81aW 

[noigit]

[kiwazaru]

Kiedyś ludziom byli potrzebni bogowie, potem herosi- człowieki o nadzwyczajnych cechach osobowych, a dzisiaj wyewoluowalismy i mamy nowe potrzeby - chcemy wzorować się na tych co odnieśli sukces ciężką pracą i rzetelnym wypełnianiem obowiązków. Tak twierdzi Tomasz Szlendak. Jego teksty i wywiady warto czytać nawet w Wyborczej. Napisał kilka arcyciekawych dzieł, np. Architektonika romansu, albo Leniwe maskotki, rekiny na smyczy. Polecam artykul. Dobrej soboty:) #zielonagora #mkempis #newspaper