Równocześnie z moim zalogowaniem się w Zielonej Górze pojawiło się kilka sukcesów, zmian i wydarzeń, które traktuję jako osobisty znak powodzenia. Lechia zdobyła szósty puchar i awansowała do drugiej ligi. Koszykarze Zastalu wyeliminowali ważnego rywala ze Szczecina i grają dalej. Falubaz i Stal znajdują się w pierwszej dziesiątce swoich rozgrywek. Kanadyjczycy weszli na giełdę zarówno w Kanadzie, jak i w Polsce. Miedź zwyżkuje. Deptak i amfiteatr czekają zmiany. Pojawiają się plany budowy nowego mostu. Mamy sukces rowerowego przetargu. Przede mną Dni Otwartych Piwnic Winiarskich, Bachanalia, Winobranie i podróże po całym regionie. I chyba co najważniejsze, poznałem kilkudziesięciu nowych ludzi, którzy są, mówiąc wprost i bez wazeliny (a i tak tego zapewne nie przeczytają), nadzwyczajni. Szmaragdowa przygoda jest piękna. Cały czas czuję się tutaj jak na wakacjach.
Najdziwniejsze jest jednak to, że coraz częściej mam wrażenie, iż przyjechałem tu dokładnie w momencie, gdy region zaczął budzić się do nowej opowieści. Jeszcze nie wie, kim chce być, ale właśnie dlatego wszystko wydaje się tu możliwe.