Κλαυθμυρίζοντας

[klau8murizontas]

Μου έλειψε που δεν έκανες λαικ στο ποστ μου. Μπαίνω και κοιτάζω τα ονόματα στην λίστα λες και θα δω το δικό σου εκεί μέσα!

Ξεχνάω ότι δεν είμαστε "φίλοι" πια...

[klau8murizontas]

Ένα καρπούζι δε φάγαμε μαζί...

Καημό το έχω!

[klau8murizontas]

Μου λείπεις. Πότε θα σταματήσεις να μου λείπεις;!

Έχουν περάσει χρόνια, έχω αλλάξει τόσο πολύ από τότε, άλλους στόχους, καινούριες προτεραιότητες...αλλά εσύ εκεί! Σαν αγκάθι πάντα.

Δεν θα το καταλάβω! Έχω δουλέψει τόσο πολύ με τον εαυτό μου...γιατί δεν μπορώ να σε αφήσω;! Δεν εκτιμώ καν τον τρόπο που μου φέρεσαι!!

Σε θεωρώ τοξικό και δεν θέλω επαφές! Αλλά, πάντα θα θυμάμαι και θα αποζητώ τον πιο υγιή εαυτό σου.

Αυτός μου λείπει! Μακάρι να τον έβλεπα ξανά...

[klau8murizontas]

Ωραία θα ήταν να ξαναμιλούσαμε σαν δύο άγνωστοι...

Χωρίς σκοπούς και προηγούμενα από πίσω. Όπως τότε!

Είμαι σίγουρη πως θα με αγαπούσες και θα σε αγαπούσα ξανά.

[klau8murizontas]

Δεν θα με ξαναπλησιάσεις αν δεν είναι για καλό. Μόνο για καλό! Ούτε από περιέργεια, ούτε επειδή νομίζεις ότι είναι χρέος σου να με μειώνεις επειδή "πήραν τα μυαλά μου αέρα",

λες και είσαι κανένας βιτζιλάντης της κακιάς ώρας.

Αν δεν μπορείς να είσαι ευγενικός απέναντι μου, κάνε σα να πέθανα.

[klau8murizontas]

Μακάρι να σε έπειθα...μακάρι να σε ενέπνεα να αλλάξεις την ζωή σου...μακάρι να είχα καταλάβει κάποια πράγματα νωρίτερα και να σε είχα βοηθήσει...μακάρι να μην ήμουν τόσο αναλώσιμη...μακάρι οι δικοί σου να σε φρόντιζαν λίγο παραπάνω...

μακάρι να καταλάβαινες την αξία σου...μακάρι να καταλάβαινες και την δική μου...

μακάρι να μην επιβεβαιωθώ στο ότι κάποια στιγμή θα ξυπνήσεις και θα γυρίσεις.

[klau8murizontas]

Δεν θα καταλάβω ποτέ γιατί θέλησες να κοροϊδέψεις τα όνειρα μου.

Λες και δεν ήμουν ο μεγαλύτερος υποστηρικτής των δικών σου έκανες.

Γιατί να σε νοιάζει τόσο πολύ να με πληγώσεις; Να μου κόψεις τα φτερά. Γιατί; Τι σου έκανα;

Δεν καταλαβαίνω τι είχες να κερδίσεις ύστερα από όλα. Δεν σε ενόχλησα! Με πλησίασες εσύ για να δεις τι κάνω, όσο ζούσα ήρεμα κι ωραία την ζωή μου, σου είπα ΣΕ ΦΟΒΑΜΑΙ, μέσα σε όλα...και αποφάσισες να μου επιβεβαιώσεις την φοβία μου και να με κάνεις σκουπίδι, επειδή τι; Επειδή αποφάσισα να παλέψω για κάτι που μου αρέσει;

Ξέρεις πολλούς που παλεύουν κατά αυτόν τον τρόπο και το κοροϊδεύεις;! Αντί να νιώσεις υπερήφανος που είχες στην ζωή σου τέτοιο άτομο κάποτε...

[klau8murizontas]

Ήθελα να σε ρωτήσω τι κάνει και η πρώην σου, αλλά δεν τόλμησα...

θα το έκρινες από τον εαυτό σου λάθος και θα μου απαντούσες με ψυχρότητα και κακία.

Όμως εγώ σε αγάπησα τόσο αγνά ανθρώπινα που θέλω να είσαι πραγματικά καλά! Δεν θέλω να σου λείπουν άνθρωποι.

Πολλές φορές θεωρώ ότι αξίζεις περισσότερα από το να σου λείπει κάποιος.

Και μακάρι εκείνη να σε ήθελε πίσω, να τα βρίσκατε και να ήσουν κι εσύ πιο ήρεμος και καλός με τους υπόλοιπους ανθρώπους.

Και να χαιρόσουν την ζωή λίγο παραπάνω.

Άλλες φορές θυμάμαι πως μου φέρθηκες και σκύβω το κεφάλι σιωπηλή.

"Έχουν δίκιο όλοι όσοι σε κρίνουν ανάξιο της προσοχής και της αγάπης μου", σκέφτομαι

και ντρέπομαι.

[klau8murizontas]

Δεν ντράπηκες....δεν ντράπηκες να πεις "Fuck sex. Can you deal with me when my anxiety kicks in & my depression takes over?"...

σαν να μην ήμουν εκεί 1 χρόνο...

σαν να μην πάλευα με όλα...

πόση υπομονή χριστέμου...

πόσους αιώνες πάνω από τα τηλέφωνα, να περιμένω να "νιώσεις καλύτερα", να ξυπνήσεις λίγο πιο νωρίς, να θελήσεις να κάνουμε κάτι μαζί, να αντλήσεις απ'την όποια ζωντάνια μου...αυτή που συντηρούσα για να είμαι δυνατή για σενα...για να μην σε βαραίνω...

δεν ντράπηκες.

Με χώρισες επειδή δεν σε καύλωνα και ξαφνικά δεν μετράει το σεξ για σενα (!), αλλά όλα όσα σου έδινα ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΑΛΛΙΩΣ, τα οποία θέλησες να παραμερίσεις;!

Όλα όσα με ξεχώριζαν από άλλες...η αφοσίωση μου, η πίστη μου σε σενα, η υπομονή μου. Είμαι έξαλλη μαζί σου! Θα έπρεπε ΕΣΤΩ να έχεις την ενσυναίσθηση και διακριτικότητα! Να μην είσαι ένα σακί με σκατά. Έστω αυτό. Έστω τύψεις, ρε παιδί μου.....έστω ανθρωπινότητα.

ΕΣΤΩ!

[klau8murizontas]

Και πιο πολύ με έχει πληγώσει που πρέπει να αποδεχτώ ότι δεν είσαι ένας καλός άνθρωπος, τελικά...

Οι καλοί άνθρωποι έχουν βάθος. Κρίνουν βάσει αυτού και όχι βάσει χαζών, επιφανειακών γεγονότων.

Θα σε ένοιαζε η γνώμη μου. Θα ήμουν σημαντική! Γιατί, ως καλός άνθρωπος, θα αναγνώριζες έναν άλλο καλό άνθρωπο και δεν θα τον άφηνες να χαθεί από τη ζωή σου.

Σίγουρα όχι για το τι ποστάρω στα σόσιαλ...πιο σημαντικό λόγο δεν είχες να μου προσάψεις.;! Έστω, για να μην φαίνεται παντελώς γελοίο ύστερα από όλα όσα περάσαμε μαζί...στο πάτωμα του μπάνιου του σπιτιού σου...

[klau8murizontas]

Δεν καταλαβαίνω γιατί. Δεν καταλαβαίνω γιατί δεν σε άγγιξα καθόλου! Δεν καταλαβαίνω πως ήμουν τόσο αναλώσιμη...

Πως γίνεται να το βίωσα όλο τόσο μόνη μου;

[klau8murizontas]

Δεν σε ενδιαφέρει να μάθεις την αλήθεια από εμένα την ίδια...βάζεις τα λάθος συμπεράσματα που έχεις βγάλει ΠΑΝΩ από το ποια είμαι!

Σάμπως έμαθες και ποτέ ΠΟΙΑ ΕΙΜΑΙ...;! Δεν σε ενδιέφερε. Δεν με σεβάστηκες αρκετά για κάτι τέτοιο...

Θεωρείς ότι είσαι ανώτερος από όλους, άρα γιατί να ακούσεις και να σεβαστείς κάποιον άλλον...;!

0 συσχέτιση!

Πόσο κρίμα...

[klau8murizontas]

Με βαραίνει το γεγονός ότι δεν σε άγγιξα αρκετά σαν άτομο για να κάνεις κάποιες κινήσεις. Προφανώς, δεν εννοώ να σε άγγιξα ερωτικά, αλλά σαν προσωπικότητα! Τόσα ευαίσθητα κομμάτια μας μοιραστήκαμε.

Με ενδιέφερε πάντα να ξέρω με κάποιο τρόπο ότι είσαι καλά και δεν έχει γίνει κάτι τραγικό στη ζωή σου.

Με λυπεί που δεν αισθάνεσαι την ίδια "ανάγκη". Όλα όσα έχεις δείξει μέχρι σήμερα απέναντι μου είναι σαν να μου λένε ότι οτιδήποτε μοιραστήκαμε...αυτό το "σ'αγαπάω" που είπες...ήταν στην φαντασία μου ή ψεύτικο. Έχω κουραστεί να αμφισβητώ μονίμως το εαυτό μου και να προσπαθώ να τον πείσω για το ότι είσαι κάποιος ωφελιμιστής, με στεγνή ψυχή. 

Αυτός που εγώ νόμιζα ότι γνώρισα δεν θα φερόταν έτσι. Δεν θα φερόταν έτσι ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ! Όχι μόνο σε γκόμενες που γουστάρει.

Είναι πολύ δύσκολο να αποδεχτώ ότι έχω κάνει τόσο τραγικό λάθος για το τι άνθρωπος είσαι...

[klau8murizontas]

Δεν ήμουν ποτέ έτοιμη να σε κάνω ξένο...

[klau8murizontas]

Σε είδα στον ύπνο μου.

Είχα μήνες να σε δω! Ήμασταν, λέει, φυσιολογικοί! Εσύ ήρεμος...εγώ παραπονιάρα...με πήρες αγκαλιά για να με ηρεμήσεις γιατί κάτι με είχε πειράξει. Αμέσως ένιωσα καλύτερα! Ήμασταν κανονικό ζευγάρι! Με καθημερινότητα, με δικά μας αστεία, με μπλεγμένες ζωές. Μου μιλούσες για την αδερφή σου...προσπαθούσες να μου αποσπάσεις την προσοχή από το παράπονο. Πέτυχε!! Είχες υπομονή. Δεν με μισούσες πια. Με αγαπούσες! Με αποδεχόσουν.

Ύστερα ξύπνησα...

[klau8murizontas]

Δεν με πόνεσε που με πλήγωσες. Με πόνεσε το ότι σε αγάπησα ΠΕΡΑ από αυτό κι εσύ το βρήκες αδύναμο και λόγο για να πάψεις να με ποθείς. Ενώ θα έπρεπε να τρέξεις κατά πάνω μου γιατί δεν θα βρεις εκεί έξω εύκολα κάποια να σε αγαπάει ΜΑΖΙ με τις πληγές σου.

[klau8murizontas]

Δεν είμαι πια το κορίτσι που θα δεχτεί να με ψαλιδίζεις με διορθώσεις. Αν θέλεις διάλογο, θα έρθεις ισότιμα.