klein mavisi

Unutma diyorum ama sen anla, Anlat bizim de yaşamak istediğimizi onlara.

[kleinmavisii]

Gök hâlâ mavi ve gülümser,

Yeşil yeşil dallar arasından.

[kleinmavisii]

Pencerede saksılarım var benim de

Kurulmuş asma bahçem göğün maviliğinde

...

Güzel şeyler düşünmeme rağmen

Durmadan ağlamak geliyor içimden

[kleinmavisii]

Ve ben bu sabah vaktinde iyice hissediyorum,

Bir kitap arasına bırakılmış çiçeklerin yasını.

[kleinmavisii]

Ve o an anlamış;

Aşkın bazen gitmek olduğunu,

Ama gitmenin yitirmek olmadığını.

[kleinmavisii]

Varsın bahçelerde rüzgâr gezinsin,

Yağmur ince ince toprağa sinsin,

Bir başka âlemden gelmiş gibisin,

Dalmış gözlerinle pencerelerde.

[kleinmavisii]

Anlamıyor musun?

Gökyüzü güneş olsa, 

Sensiz karanlıktayım.

[kleinmavisii]

“Mutsuzluğu tatmadan, hep mutlu olmak istersin. Oysa, nelerin seni mutsuz ettiğini bilmeden, nelerle mutlu olacağını bilemezsin.”

Sigmund Freud

[kleinmavisii]

Olay, meçhul bir tarihte İstanbul’da geçer

[kleinmavisii]

Gönlüm uçmak dilerken semavi ülkelere;

Ayağım takılıyor yerdeki gölgelere...

[kleinmavisii]

Can benim, düş benim,

Ellere nesi?

Hadi gel,

Ay karanlık...

[kleinmavisii]

İçimdeki çocuğun ellerini nasıl ısıtmalı?

[kleinmavisii]

Sevdiğim insanlara

Kızabilirdim,

Eğer sevmek bana

Mahzun durmayı

Ögretmeseydi.

[kleinmavisii]

Can garip, can suskun,

Can paramparça...

[kleinmavisii]

elimden tut yoksa düşeceğim

yoksa bir bir yıldızlar düşecek

[kleinmavisii]

Bir çiçek duruyordu, orda, bir yerde,

Bir yanlışı düzeltircesine açmış;

...

Aldım çiçeğimi şurama bastım,

Bastım ki yalnızlığımmış.

[kleinmavisii]

Nasıl etmeli de ağlayabilmeli

farkına bile varmadan?

Nasıl etmeli de ağlayabilmeli

ayıpsız,

aşikare,

yağmur misali?

[kleinmavisii]

Bir gidip bir gelerek durmadan

Ay ışığını soluyan ey deniz ey o denizin dibi

Sonra büyüten yalnızlığını kanayan yalnızlığına kalbim gibi.