Henüz büyümemiştin, biliyorum. Çünkü bir zamanlar ben de büyümemiştim. O dünya dedikleri yere düşünce ilk tokatın acısı gözündeki yaşa, içindeki umutsuzluğa neden oldu. Yoruldun. Çelik gibi, tunç gibi, gemi gibi, uçak gibi, haklıydın. Yoruldun bir kadın aradın, yoruldun bir adam aradın. Buldun başını yasladın. Alıştın, güçlendin. Terk ettin limanını. Terk ettin kadınını, adamını. Zannettin ki baş edebilirim bu dünya ile tek başıma. Olmadı. Yanıldın. İçindeki sen sana kırıldı. Sen de yüz çevirdin. Dünyaya daldın, oyaladın kendini. İş ile, gün ile. Terk ettin içindeki seni. O da gitti. Hem tek başına hem yalnız kaldın. Kitaplara, şiirlere sığındın, olmadı.Şimdi içindeki boşluğu dolduracak bir şeyler arıyorsun. Mesela bu yazıyı okuyorsun. Boğulacak gibisin. Boğulacak mısın bilmiyorum. Çünkü ben de ancak bu kadar büyüyebildim. Daha da büyürsem haber ederim.
















