Slangenkuil @krisslangenkuil - Tumblr Blog

Mijn buren zijn moslims

Ik kwam er laatst achter dat mijn buurvrouw een moslima is. “Kon je dat niet aan haar zien dan?” zullen sommigen zich afvragen. Nou nee, want ze heeft het niet op haar voorhoofd getatoeëerd. Ze is weliswaar Marokkaanse, maar verder had ik geen enkele indicatie dat ze moslim was. Ze draagt geen hoofddoek, behalve als ze aan het koken of schoonmaken is. Ze draait niet de hele dag religieuze muziek of preken. Ze heeft nooit bidkralen bij zich en er ligt ook geen bidmatje onder de trap in de portiek.

Hoe kwam ik er dan achter? Heel eenvoudig, door met haar te praten. Ze vertelde tijdens een van onze burenpraatjes in de portiek dat ze zulke lange dagen had vanwege de ramadan. Ik was verbaasd dat te horen, omdat ik dus niet wist dat ze de Islam belijdt. Zo kwamen we op het onderwerp van haar geloof.

Ze vertelde dat ze heel trouw volgens de teksten van de Koran leeft, die ze van buiten kent, zoals een gelovige betaamt. Een Imam hoeft haar echter niet te vertellen wat ze moet doen, daar heeft ze geen boodschap aan.

Doordat ze met een Nederlandse man is getrouwd, is het contact met de moskee verwaterd. Dat neemt echter niet weg dat ze 5 keer per dag bid, vast en het Suikerfeest en het Offerfeest viert.

Toen ik vroeg of de buurman ook moslim was, verraste ze me met een bevestigend antwoord. “Maar hij vast niet, want hij wordt er ziek van” zei ze.

Ons gesprek ging natuurlijk ook nog over de islamitische kledingvoorschriften en de verschrikkelijke gebeurtenissen in het Midden-Oosten. Maar daar zal ik u verder niet mee vermoeien. Dat laat ik aan anderen over.

Aan het einde van ons gesprek zei ze, dat ze even wat water ging drinken. Het was 32 graden Celsius die dag. De profeet heeft immers gezegd dat je moet vasten, niet dat je hoeft uit te drogen.

Kijk ik nu anders tegen mijn buren aan? Nee en ja. Nee, want het zijn nog steeds dezelfde vriendelijke behulpzame mensen. Ja, want als ik nu vragen heb over de Islam, weet ik dat ik bij mijn buurvrouw terecht kan en dat vind ik een verrijking van mijn leven.

foto via www.trends-shop.nl

#ramadan #suikerfeest #islam

“Leuk hè?” Ouwehoeren over niets

Als ik gepensioneerd ben ga ik studeren, bungy-jumpen en actie voeren voor Greenpeace. De reden? Dat ik maar niet van die vreselijke AOW-gesprekken ga voeren met mijn man, want als ik iets erg vind, is het dat wel. AOW-gesprekken zijn gesprekken die nergens over gaan. Ze gaan zo nergens over dat ze niet eens leuk zijn om te voeren. Het enige doel dat ze dienen is stiltes opvullen.

Af en toe kom je wel eens gepensioneerd stellen tegen, die elkaar niets meer te vertellen hebben. En omdat je in dezelfde ruimte bent, ben je min of meer gedwongen om het gewauwel aan te horen. Tenenkrommend werkelijk. Aan alles merk je dat het stel elkaar veel te veel ziet en veel te weinig meemaakt. Om dan toch maar een gesprek te voeren, gaan ze benoemen wat ze zien.

Ik kwam laatst zo’n stel tegen in een trein museum. Dat gesprek ging ongeveer zo:

Hij: “Verbanddoos in de kast.” (leest bordje voor) “Kijk een vlag.”

Zij: “Leuk hè?”

Hij: “Dat is de conducteur.”

Zij: ”Ik ga binnen zitten. Ik vind het koud.”

Hij: “Ja?”

Zij: “Kijk hier zit je uit de wind.” “Kijk ganzen, daar in de verte.”

Hij: “O ja.” “Lampies.”

Zij: “Leuk hè?” “Schaapies.”

Hij: “Vroeger kon je hier fietsen. Oh het kan nog steeds. Kijk het fietspad.” “Je kunt hier mooi wandelen.”

Zij: “Ja. Leuk hè?’

Oh heer, laat mij dit toch nooit overkomen.Laat mij toch nooit zo seniel worden dat, ik mijn schat ga melden dat ik klaprozen en balen hooi zie. Ik heb nog liever elke dag ruzie. Als je aan mij vraagt is dit de allerergste manier van oud worden. Dat je nog zo weinig achter de geraniums vandaan komt, dat je niets meer meemaakt. Dat de enige programma’s die je nog op de televisie ziet ‘Nederland in beweging’ en ‘De geheugentrainer’ zijn. En vooral dat je geen doelen, idealen of interesses meer hebt. Dat je alleen nog maar kan praten over hoe het vroeger was en dat het tijd wordt om de bollen in de tuin te zetten, die je niet meer hebt.

Ik bid eigenlijk nooit, maar Jezus als ik zo ver kom dat ik de schaapjes in de wei een belangrijker gespreksonderwerp ga vinden dan wereldvrede, laat me dan alstublieft dood neervallen.

Franciscus 4 President

In mijn korte leven heb ik al weer drie pausen meegemaakt. De eerste herinner ik me vooral als een stokoude man. De tweede was een weinig verheffende, zeer conservatieve man die voornamelijk bekend was door zijn lidmaatschap bij de Hitler-Jugend. De derde, de huidige paus, vind ik toch wel de meest kleurrijke van de drie. Ik dacht dat ik het nooit zou zeggen, maar van deze paus word ik blij. Eindelijk een kerkelijk leider die zich niet enkel met vroom geprevel en eeuwenoude dogma’s bezig houdt. Deze man is van de wereld en heeft wat te melden.

Zo neemt hij stelling in het debat over het milieu. Sterker nog, hij heeft er een encycliek over geschreven. Daarin zegt hij dat de mens de wereld kapot maakt en dat dat zijnsinziens rigoureus moet veranderen. Daarbij trekt hij zich geen moer aan van economische belangen. Hij heeft nog gelijk ook. Als de wereld naar de verdoemenis gaat, heb je immers niets aan je centen en je economie.

Een andere stelling van deze paus waar ik volledig achter sta, gaat over de wapenhandel. Hij zegt rond uit dat de wapenproducenten en -handelaren onchristelijk en crimineel zijn.

Ook zijn aanpak van het seksueel misbruik binnen de katholieke kerk mag revolutionair genoemd worden. Niet alleen de daders maar ook de kardinalen die het oogluikend toe stonden worden aangepakt.

En preken kan gewoon in verstaanbare Bob-de-Bouwer-taal: “Kunnen wij het maken? Nou en of!”

Hoewel ik me niet kan vinden in dogma’s als het celibaat en standpunten ten aanzien van geboortebeperking, homoseksualiteit en euthanasie, zou ik me haast tot het katholicisme bekeren door deze man. Als hij politicus was, zou ik op hem stemmen.

Franciscus 4 President

foto via www.zininwijkbijduurstede.nl. Paus Franciscus tijdens het Witte Donderdag ritueel

Ouderenmishandeling of mantelzorgstress

Zielig hè, Die oude man met zijn kapotte boot? Hoe kan zo’n vreselijke dochter nou zo iets doen?

Heb je je wel eens afgevraagd hoe het is om die dochter te zijn? Hoe je als mantelzorg-kind iedere keer weer bij je oude vader moet komen om te merken dat hij zijn medicijnen niet neemt of dat hij nog steeds de dokter niet gebeld heeft voor dat open been. Hoe hij iedere keer weer onder de blauwe plekken zit, omdat hij steeds van de trap afvalt, maar weigert te verhuizen of een traplift aan te schaffen.

Ouderdom komt met gebreken. Je brozer en kwetsbaarder. Je moet constateren dat er dingen zijn die je niet meer kan. Dit heeft ook zijn weerslag op de familie, die vaak de eerste is die te hulp schiet.

Zorgen voor iemand is zwaar werk. Zorgen voor je ouders is nog zwaarder, omdat de verzorgende rollen dan worden omgedraaid. De verhoudingen komen dan dikwijls onder druk te staan.

Het allerzwaarste is toe te moeten zien hoe je ouders hulp nodig hebben en dit weigeren te vragen. Met je handen in je haar kijk je naar het gestuntel en hoor je het gejammer aan. Je kunt niets doen, want ze willen niet geholpen worden. Bang om hun autonomie kwijt te raken, blijven ze hopeloos aanmodderen. Ondertussen mag jij als kind wel iedere keer alles komen oplossen, als het weer eens mis gaat. En dat doe je ook. Want het zijn je ouders. Je houdt van ze en het is je plicht.

Maar waarom gaan ze in godsnaam zonder die rollator op stap? Waarom gaan ze nog fietsen als dat niet meer gaat. Waarom bellen ze de dokter niet als dat nodig is? Waarom vragen ze geen thuiszorg aan als ze dat nodig hebben? Waarom zijn ze toch zo godvergeten eigenwijs? En waarom moet jij als kind altijd de onvermijdelijke puinhoop weer opruimen?

Geheel tegen je eigen moraal in, wens je dat ze hun poten een keer breken door hun eigen stomme fratsen. Dan worden ze opgenomen en krijgen ze eindelijk zorg. En dan krijg jij eindelijk wat rust.

Het houdt niet op, niet vanzelf.

Wij dragen wit tegen de zon.

Een paar jaar geleden was ik met mijn geliefde op Curaçao. Mijn beste vriendin trouwde daar en ik was getuige.

Het was die week verzengend heet. Zelfs de lokale bevolking klaagde over de warmte. 33 graden in de schaduw vinden ze daar ook niet leuk.

Het beste kon je overdag binnen blijven. Maar ja, je moet wel af en toe naar buiten als je wat wilt eten en drinken. Onze Nederlandse blanke huidjes konden natuurlijk niet tegen die felle zon.

Gelukkig konden we bij het hotel beschermende kleding krijgen. We waren er erg blij mee en berichtten opgelucht naar huis: “Wij dragen wit tegen de zon.”

Deze foto toont twee tunieken van de Ku Klux Klan in het Kura Hulanda Museum in Otrobanda Willemstad, Curaçao. Een deel van de collectie van dit museum is gewijd aan de Afrikaanse slavenhandel, Amerikaanse slavenarbeid en het daarbij behorende racisme en de terreur van de Ku Klux Klan.

Wat nou Sorry?!!

Wat is dat toch met veel te rijke verwende VVD-stemmende publieke figuren, die de meest vreselijke uitspraken doen, om dan vervolgens te zeggen dat het ze zo vreselijk spijt?

Afgelopen week vond VNO-NCW-voorman Hans de Boer dat hij weer aan de beurt was. Hij vond het nodig om mensen met een bijstandsuitkering te schofferen, met een zelfbedacht woord. Hij wilde ook graag zijn eigen hashtag op Twitter. Echter werd het Meneer de Boer binnen 24 uur al te heet onder de voeten en kwam hij met de te verwachten excuses.

De excuses waren weinig origineel van aard. Het zijn altijd dezelfde soort spijtbetuigingen die we krijgen van dit soort zichzelf-belangrijk-vindende hoge heren. Ze hadden niet verwacht dat hun uitspraken zo veel commotie zouden veroorzaken en ze wilden niemand kwetsen.

Nou dat soort onzin maakt u uw grootmoeder maar wijs. Ik trap er niet in. Als u werkelijk mensen niet wilt kwetsen, denkt u na over wat u zegt in een interview.

Het spijt u helemaal niet. Weet u wat u spijt? Dat dit soort ondoordachte discriminerende laag-bij-de-grondse opmerkingen uw baantje wel eens zouden kunnen kosten en dat uw luxe leventje in gevaar komt.

U bent veel te bang dat u zelf straks zelf asperges moet steken. Lekker in de brandende zon, met ‘Het Foute Uur’ op de radio.

Van dit soort sorry’s ben ik absoluut niet gediend. Ze betekenen namelijk helemaal niets.

Geef maar geld, want van sorry heb ik al genoeg op zolder!

Het ware gezicht van Tyra Banks

“Tyra Banks onthult gezicht zonder make-up” kopte nu.nl op 18 juni 2015.

‘Oh fijn, en dat is nieuws?’ dacht ik sarcastisch. Het gebeurt namelijk wel vaker dat er foto’s van beroemdheden zonder make-up gepubliceerd worden. Deze foto’s zijn alleen maar interessant voor mensen die zo onzeker zijn over hun uiterlijk, dat ze troost vinden in het feit dan beroemdheden ook lelijk zijn zonder make-up.

Toch heb ik het artikel geopend, want natuurlijk wil ik die foto’s wel zien. Niets menselijks is mijn vreemd. Helaas het artikel bevatte de foto niet Er stond wel in waar ik de foto kon vinden, op Tyra’s instagram-account. Er was geen roddelfotograaf aan te pas gekomen. Ze had zelf een ‘s ochtends-voor-de-spiegel-selfie gemaakt. Dat vond ik eigenlijk wel erg dapper.

Hoewel bijna elk top-model de nodige kritiek ontvangt, is Tyra Banks wel één van de meest bekritiseerde top-modellen van haar generatie. Dat komt omdat ze zich niet altijd aan de schoonheidsidealen van de tijd heeft gehouden en omdat ze een zeer uitgesproken mening heeft. Dat past een model niet. Een model moet mooi zijn en haar mond houden. Miss Banks heeft deze memo echter nooit gekregen.

Verder draait ze ook al weer 25 jaar mee in het mode-wereldje. Dus zijn er de onvermijdelijke boze tongen die opmerkingen maken over de hoeveelheid make-up en Photoshop. Het kan immers toch niet waar zijn dat je zo lang mooi blijft.

Helaas voor alle mensen die op een lelijke heks hadden gehoopt, is Tyra zonder make-up een gewoon meisje. Wel laat deze foto zien, dat elke vrouw met een beetje mooi aangebrachte make-up er ook heel mooi en glamoureus uit kan zien.

Ik hoop de deze actie van Tyra Banks positief wordt opgepakt en dat vrouwen eens wat positiever naar zichzelf gaan kijken.

foto’s via https://instagram.com/tyrabanks

Quote: “Stop saying these negative things about yourself. Look in the mirror and find something about yourself that's positive and celebrate that!” Tyra Banks

via: http://www.brainyquote.com

Een typisch burgerlijk vrouwtje

Als ik de typeringen die menig cabaretier gebruikt om de moderne vrouw af te katten, schiet ik altijd in de lach. Ik voldoe namelijk nogal aan wat eigenschappen van hun ideale pispaal. Toch kan ik me niet beledigd voelen. Ik voel me namelijk niet persoonlijk aangevallen en dat scheelt een hoop.

Ook kan ik de humor wel inzien van dat rare burgerlijke gedrag van mij en mijn medemens. Bovendien kan je alleen maar belachelijk maken, wat je goed kent.

Ik trek me dus niet zo veel aan van alles waar ik me eventueel beledigd door zou kunnen voelen. Ik doe gewoon wat ik leuk vind en wat voor mij werkt.

Dus ik loop doorgaans op platte makkelijke schoenen, rijd ik op een elektrische bakfiets en eet sla uit eigen tuin.

Om er nog een beetje uit te zien als ik uit ga, schilder ik mijn gezicht en doe hakken aan waar ik net aan niet op kan lopen.

Op feestjes dans ik wild, klets ik hard en drink ik ietsje te veel.

Voor iedereen die daar kritiek op wil hebben of dat belachelijk wil maken, zeg ik: “Nou en...... Ik vind dat leuk. Wat is jouw excuus eigenlijk?

foto via http://www.funnydaffodils.nl/

Ignorance

In de column Foute Goedheid http://www.dedagelijksespiegel.nl/foute-goedheid/ , bespreekt Sandra S, de goedbedoelde reacties die zij kreeg via Facebook op haar stellingname ten opzichte van racisme. Als je deze goedbedoelde reacties goed las, bleken ze enorm racistisch, afgemaakt met een sausje van ‘het valt wel mee’.

Het stomme is dat de persoon die de goedbedoelde reactie had geplaatst, zich waarschijnlijk niet bewust was van de racistische ondertoon van zijn uitspraken. “Dom” zou je kunnen zeggen. Toch word ik zelf ook steeds geconfronteerd met uitspraken en grappen die in de kern heel discriminerend zijn en dan heb ik het niet alleen over racisme.

Als je dan zegt dat je een uitspraak discriminerend vindt of dat je een grap om een zelfde reden niet kan waarderen, ben je een zeikerd.

Laatst had ik een discussie met iemand over de grap: “Wat is het verschil tussen de NS en de SS” Ik vond deze grap zo grof en onder de gordel, dat het van mij geen humor mocht heten. De persoon waar mee ik de discussie had, vond dat ik te veel achter de grap zocht. Hij zei dat, het alleen maar grof was door de betekenis die ik er zelf aan gaf. De grap op zichzelf zei helemaal niets, vond hij. Ik zei op mijn beurt. dat je het historisch besef van een aardbei moest hebben om de grap niet als grof op te vatten.

Toch vinden veel mensen, dat het allemaal wel meevalt. Ik heb maar één woord voor deze opstelling: Ignorance. Ik kan er geen passend Nederlands woord voor vinden. ‘Ignorance’ betekent onwetendheid en is afgeleid van het werkwoord ‘to ignore’, wat negeren betekent. Het is dus onwetendheid door feiten te negeren. Ignorance is misschien nog wel gevaarlijker dan discriminatie zelf. Het heeft iets van: “Wir haben es nicht gewusst”.

Onze samenleving is helaas vergeven van Ignorance. Een goed voorbeeld is Zwarte Piet. Zwarte Piet is een symbool van discriminatie en koloniale slavernij. Daarom heeft Coca Cola de Kerstman ook elven gegeven.

Als kind leer je dat Zwarte Piet de knecht is van Sinterklaas. Hij is een beetje dommig draagt een fel gekleurd apenpak, dat de slaven in de koloniale gebieden ook aan hadden. Ze zijn lenig en reuze sterk. Zwarte Piet is precies zo als de Nederlandse handelslieden de zwarte slaven zagen: dom werkvolk, geschikt voor het zware landbouw werk.

Wij Nederlanders zijn echter zo gewend aan Zwarte Piet, dat we de achtergrond niet meer zien of willen zien.

Andere voorbeelden van Ignorance zijn bijvoorbeeld het gebruik van de term “meisjesnaam”, “eruit zien als een Turk” of “van de verkeerde kant zijn” We gebruiken dit soort uitspraken allemaal, zonder dat we het idee hebben, dat we racistisch, seksistisch of discriminerend bezig zijn.

Nu hoef je van mij echt niet elk woord op een goudschaaltje te wegen. Maar mocht iemand zich gekwetst voelen, kom dan niet met het argument dat het allemaal wel meevalt en dat die ander zich aanstelt. Dat bevestigt alleen maar hoe ignorant je werkelijk bent. Bovendien zet je de deur open voor ergere dingen.

Zonder oordeel

Ik ben op vakantie in een Nederlands vakantiepark en zit bij het zwembad. Ik kijk naar een gezin in het zwembad, moeder, zoon, dochter en haar verkering. De drie bloedverwanten hebben duidelijk de strijd met de kilo’s verloren. Toch hebben ze hun zwemkleding aan en iedereen kan nu hun overtollige vetrollen zien.

Ze zijn aan het lummelen. Je weet wel, dat spelletje waarbij er een bal word overgegooid met een lummel in het midden. Het is leuk om naar te kijken. Ze lachen, spetteren elkaar nat en laten elkaar schrikken.

Ik ben zelf al jaren in gevecht met mezelf en mijn gewicht. Ik vind mezelf namelijk te dik en kan van anderen dus niet begrijpen dat ze zich zo kunnen laten gaan. Ik vind dik niet mooi en als mensen met overgewicht een welvaartsziekte hebben, is mijn oordeel keihard.

Ik kijk naar het gezin en moet lachen om hun spel. Ineens is mijn oordeel weg en vind ik ze mooi.

De idealen van een linkse wegkijker

Binnen twee tweets besloot één of andere onbenul met enigszins racistische insla, dat ik een linkse wegkijker ben. Toen ik hem vroeg hou hij dat wist en waar hij dan voor stond, werd ik beloond met een block. Had ik hier te maken met een heuse rechtse racist of gewoon een boerenlul met de intelligentie van een aardappel? Ik zal het nooit weten.

Toch zette hij me wel aan het denken. Niet over mijn eigen prioriteiten of idealen hoor. Mijn prioriteiten heb ik redelijk op orde en voor idealen heb ik geen geld. Ook het categoriseren in hokjes, prikkelt mijn gedachten niet zo. Iemand in een hokje duwen, vooral dat dat niet het jouwe is, is namelijk heel makkelijk. Dan hoef je niet naar die ander te luisteren. Maar de hokjes links en rechts vind in wonderlijk en vooral de eigenschappen die daar kennelijk bij horen.

Ik ben zo gezegd links. Dat betekent dat ik een marokanenknuffelaar ben en dat ik linkse hobby’s heb (wat dat dan ook mogen wezen). Verder schijn ik voor een enorme staatsschuld te zijn en voor zo veel mogelijk geld uitgeven voor zinloze dingen als zorg, sociale zekerheid en onderwijs.

De persoon die ik dan tegen me over had, is daar dan natuurlijk tegen. Net als dat hij tegen buitenlanders, kunst en cultuur en criminaliteit is. Hoe die dat laatste dan gaat bestrijden met bezuinigingen, weet hij zelf waarschijnlijk ook niet.

Zou het echt zo zijn? Ik denk het niet. Hoe langer je over de typeringen van Links en Rechts hoe belachelijker ze blijken te zijn. Ik denk dat niemand zich 100 procent in één van twee typeringen kan vinden.

De persoon die mij voor linkse wegkijker uitmaakte is naar aller waarschijnlijkheid een gedesillusioneerde man, die hoopt dat er voor hem wel een uitkering is als hij werkloos of ziek wordt en dat zijn oude moeder of vader gewoon goede zorg krijgt. Ook hij heeft dus linkse hobby’s. Hij vindt alleen dat zijn zwarte buurman daar geen recht op hoeft te hebben.

Dat heeft volgens mij geen moer met links of rechts te maken, maar meer met angst voor armoede, oorlog en radicale islam.

Die angst is tegenwoordig best reeel. Maar om dan iedereen die een beetje anders lijkt meteen een een schop te verkopen, is een beetje kort door de bocht.

Als dat mij een linkse wegkijker maakt? Nou best dan ben ik een linkse wegkijker. Ik weet in ieder geval wel waar ik voor sta. Ik sta voor een gelijke verdeling in een rechtvaardige wereld, zonder geweld.

Dus eigenlijk heb ik toch wel idealen

De blote reet van Dylan

Deze week dacht backpacker Dylan lollig te zijn door zijn blote reet te laten zien op een heilige berg in Maleisië, of all places. Waarom deze onbenul zonder begeleiding naar het buitenland mocht reizen is mij een raadsel.

In de Telegraaf van zaterdag las ik dat hij toch zo’n lieve jongen was volgens zijn vader. Die zei ook dat Dylan het nooit zou hebben gedaan als hij had geweten dat het een heilige berg was. Deze uitlating geeft mij de indruk dat intelligentie niet in Dylan’s genen zit. Ik zou bijna gaan denken dat hij niets aan zijn domme gedrag kan doen.

Iedereen weet dat je hier in Nederland ook van de straat wordt geplukt als je loopt te potloodventen. Dus dan kun je verwachten dat men elders in de wereld, dit soort geintjes ook niet kan waarderen, laat staan in Maleisië.

Maleisië is een streng gelovig land, waar geloof en wetgeving nauw met elkaar zijn verweven. Als Dylan de moeite had genomen om een reisgids te lezen of zich even in te lezen op Wikipedia, had hij dat geweten. Net als dat hij had geweten dat de meeste toeristische attracties tevens heiligdommen zijn, want daarom zijn het ook toeristische attracties. Bovendien staan dat soort dingen altijd in 35 talen aangegeven op bordjes bij zo’n attractie. Dat is dan ook meteen mijn argument, waarom ik er geen donder van geloof dat hij niet wist dat hij op een heilige berg stond.

Wat hij werkelijk niet wist, is dat de Maleisiërs hun geloof echt serieus nemen. Hij dacht waarschijnlijk ook, dat hij als westerse toerist boven die domme gelovigen stond en tevens boven de wet met zijn geintjes. Dat betekent dus dat hij niet alleen dom is maar ook arrogant.

Daar hebben trouwens meer Europese toeristen last van. Ze denken dat, ze als ze op vakantie zijn, de wereld om hen draait. Dat voor hen de wetten van hun eigen land gelden of misschien zelfs een afgezwakte vorm daarvan.

Ik hoop dat niet alleen Dylan is wakker geschrokken uit zijn de-wereld-draait-om-mij-droom. Als je op vakantie gaat ben je te gast, ook in het buitenland en dan dien je je ook zo te gedragen

Alvast een fijne vakantie toegewenst

foto: privéfoto via ad.nl

Doe dat nou niet!!

Soms zijn er van die dingen, waarvan ik denk: “Doe dat nou niet!”

Laatst zag ik een GroenLinks politica op televisie aan het einde van een Kamerdebat, waarbij ik dat precies dacht.

De dame in kwestie was gekleed in een zwarte overslag-blouse, die haar boezem iets accentueerde. Mijn aandacht vestigde zich daar dan ook op en vanaf dat moment heb ik geen woord meer van haar betoog gehoord.

Het enige wat nog door mijn gedachte speelde was: “Fout, fout, fout! Niet doen! Fout, fout fout!” Ze had namelijk geen BH aan. Ook al maakt dit enkele vrouwen aantrekkelijker, omdat ze nog niet zo’n last van de zwaartekracht. Bij de meesten is dat echt niet het geval, ook bij deze politica niet. De aan veerkrachtverliezende c-cups probeerden nog angstvallig steun te zoeken bij de materie van de voorgevormde blouse, maar tevergeefs. Het was in twee woorden echt: geen gezicht. Maar op één of andere manier, durft niemand daar dan iets van te zeggen. En daarom ga ik dat nu dan maar doen:

“Dames in de politiek en eigenlijk overal buiten de slaapkamer en op het strand, als jullie willen dat de wereld naar jullie luistert, zorg dan dat je een beetje representatief voor de dag komt. Zorg dat je er niet uitziet als een lustobject of erger nog een zielige vertoning daarvan. Trek kleding aan met wat meer klasse en die wat meer bedekt. Je aantrekkingskracht en vrouwelijkheid zal echt niet inboeten. Door wat meer aan de fantasie over te laten, worden die zelfs groter. EN IN GODSNAAM, TREK EEN BH AAN!!!”

En voor mannen die zich nu rot lachen: Gympen onder een pantalon zijn ook geen gezicht. Je overhemd zo ver open als René van der Gijp maakt je eerder slordig dan sexy. Een rode broek is leuk als je 6 jaar oud bent, niet als je 46 bent. En een kam is niet alleen bedoeld voor vrouwen.

Voetbal en de FIFA

Wees niet bang heren, ik ga het niet over jullie geliefde spelletje hebben. Ik heb er, zoals een goed vrouw betaamt, veel te weinig verstand van om er een mening over te hebben en dat wil ik graag zou houden.

Waar ik wel een mening over heb, is die poeha er omheen. Daarmee bedoel ik de corruptie, matchfixing en moderne mensenhandel. Met name de corrupte praktijken en machtsspelletjes van de FIFA, onder leiding van de heer Blatter vind ik misselijkmakend.

De hoge heren binnen de FIFA hebben nu zelfs de aandacht van de FBI weten te trekken met hun zwendelpraktijken. Dat is best knap, aangezien in Amerika soccer toch vooral als een weinig verheffende damessport wordt gezien.

Het grote verwijt van de Amerikanen is dat Europa niet tegen de corruptie optreedt en machteloos lijkt toe te kijken. Ik zeg bewust ‘lijkt’. Want de dingen zijn niet wat ze lijken, in tegendeel. De Europese landen hebben namelijk een aanmerkelijk belang in deze naar smeergeld en steekpenningen stinkende koehandel. Elk land heeft wel een te hooggewaardeerde bestuurder of een vriendje daarvan in de FIFA zitten. Europa kijkt niet machteloos toe, ze is onderdeel van de corruptie. Sterker nog, de Europeanen hebben het uitgevonden.

Vriendjespolitiek, handjeklap en corruptie zitten diep verweven in onze cultuur. Wat nu in de voetballerij gebeurt, gaat al eeuwen zo in onze politiek van monarchieën en aristocratie. De adel is niet voor niets zo’n ingeteelde bende. De adellijke jeugd werd aan elkaar uitgehuwelijkt, om in goede tijden meer geld en macht te vergaren en in slechte tijden het niet te verliezen. In gildes en stadsbesturen was het heel normaal om de rentmeesters wat toe te stoppen om ze gunstig te stemmen. En vriendjespolitiek is van alle rangen en standen.

Als je denkt dat Europa nu veel democratischer is dan 200 jaar geleden? Think again. Kijk maar eens wie de topfuncties bekleden en op wie u stemmen mag. Het zijn de nazaten van de vroegere aristocratie. Corruptie en witteboordencriminaliteit zit in hun DNA. Het komt ze maar wat goed uit, dat de Amerikanen denken dat ze machteloos zijn.

De American Dream bestaat in het overgrote deel van de wereld niet, zeker niet in Europa. Als je voor een duppie geboren bent, word je nooit een kwartje.

Bovendien hebben de Amerikanen ook boter op hun hoofd. De enige reden dat deze zwendel nu een prioriteit heeft, is omdat multinationals als CocaCola bang zijn dat het klootjesvolk hun producten niet meer willen kopen. Verder business as usual.

#FIFA

Geld maakt gelukkig

Als je zen-bladen als Happinezz moet geloven, moet je mediteren en op zen-retraite naar Nepal om gelukkig te worden. Vaak kom je ook interviews teen met zen-goeroes die vroeger carrière-yup zijn geweest en die het roer radicaal hebben omgegooid. Strekking van hun verhaal is steevast dat ze vroeger allen focusten op geld verdienen en nu zijn ze eindelijk gelukkig. Ze zeggen alleen nog te leven met wat ze echt nodig hebben.

Ik wil er altijd graag een bakje bij, als ik zo’n artikel lees. Dan kan ik mijn anti-peristaltische productie opvangen. Ik lees dit soort artikelen ook alleen in de wachtkamer bij de dokter en enkel als inspiratie voor dit soort blogs. Ik lees ook zelden het hele artikel.

Deze zen-goeroe-yuppen, die vaak sta-in-je-kracht-coaching geven hebben nog nooit armoe en een sober leven van dichtbij gezien, maar oh oh wat zijn ze gelukkig zonder al dat geld. Ze vergeten er wel bij te vertellen, dat ze in de zuid-as van Amsterdam wonen, tussen allemaal andere arme sloebers. Die stakkers kunnen met moeite vijf keer per jaar op vakantie, omdat ze ook nog een boot moeten bekostigen. Ook vertellen ze niet dat ze voor hun zoek-je-zelf-groepscursussen 35 euro per uur rekenen. Een zwefi-zwefi-coach moet natuurlijk ook eten.......en naar de massage, de sauna en de pedicure. Maar goed ze zijn gelukkig, met zogenaamd geen geld.

Gelukkig staan deze kulpraatjes altijd ik glossy’s die 10 euro per stuk kosten. Er is dus geen bijstandstrekker die het leest.

Maar nu even eerlijk. Natuurlijk maakt geld gelukkig. Zonder geld kun je geen eten kopen, geen woning betalen en zelfs bij de daklozen opvang vragen ze soms een bijdrage.

Zo’n verhaal van sober leven zou pas echt ergens op slaan, als een zwerver in een kartonnen doos het interview geeft. Maar dat gelooft natuurlijk niemand.

Chique

Als ik over iemand schrijf, vind ik het wel zo netjes om die persoon op de hoogte te stellen, zodat deze het kan lezen en eventueel kan reageren. In sommige blogs vraag ik zelfs om een reactie.

In de meeste gevallen neemt de persoon in kwestie niet de moeite om te lezen wat ik geschreven heb, laat staan om te reageren.

Onlangs heb ik tweemaal een blog geschreven, naar aanleiding van columns van Kees Kraaijeveld. In deze blogs heb ik flinke kritiek geuit. En tot twee keer toe heb ik reactie van Kees gehad. Hij heeft de moeite genomen om mijn blog te lezen en zelfs te reageren.

Of ik het nu eens ben met Kees of niet. Je kunt zeggen wat je wilt, maar dat vind ik chique.

Dus bij deze: Kees bedankt voor je reactie.

#KeesKraaijeveld pgbalarm

Geen Stijl

Ik weet wel dat de site niet voor niets GeenStijl.nl heet en dat je met een onderschrift die luidt: “Tendentieus, Ongefundeerd en Nodeloos Kwetsend”, niets van enige nuance hoeft te verwachten. Toch wisten Pritt Stift en de reaguurders me met het item “Ondertussen. Op de Haagse Hogeschool...” toch weer te verrassen. Hoewel er op de site, regelmatig onderwerpen aanbod komen die aanzetten tot nadenken, was dit artikel niets meer dan wat de site beloofd.

Het ging om deze foto, met daarbij een flauw, nietszeggend onderschrift:

Een spreuk over de Vrijheid van Meningsuiting, daar zijn de Geenstijlers toch voor zou je zeggen. (Hoewel de poëzie waarschijnlijk niet aan hen besteed is, maar dat ter zijde.) Toch hadden de reaguurders geen goed woord over voor deze spreuk, want de naam van de studente stond ze niet aan.

Haar naam verraadt namelijk dat ze haar roots heeft in het Midden-Oosten of Noord-Afrika heeft. Als je zo’n naam hebt, ontneemt dat je het recht om iets over de Vrijheid van Meningsuiting te zeggen. Uit de naam is namelijk onomstotelijk vast te stellen, dat deze studente een boerkadragende fundamentalistische moslima is, die de Vrijheid van Meningsuiting met voeten treedt.

Bovendien het gaat wel om onze Vrijheid van Meningsuiting. Iedereen die ook maar de schijn heeft van een islamitische achtergrond, moet daarom zijn kop houden. Zij hebben helemaal geen recht op deze vrijheid, toch?

Dus geheel in de stijl van het item “Ondertussen. Op de Haagse Hogeschool...” heb ik een vraag voor de geenstijlers en reaguurders:

Willen je de pot of de ketel zijn?

A. De pot (want ik ben een ben een bekrompen eikel)

B. De ketel (want ik ben een bekrompen eikel)

C. Maakt niet uit als ik maar niet zwart ben.

D. Ik snap de vraag niet.

#geenstijl

Trending Blogs

Recently Viewed Blogs

Slangenkuil