-Gece soğuk, evin sıcakken mutsuz olmak da ne?
Mutsuzluk da değil aslında, sürekli kürek çekme hali. Neye karşıyız belli değil. Ortada bir çaba var, yorgunluk var, sürekli bir uğraş ile geçen saatler var ama sanki ben yokum gibi. O kadar derinlere gömülmüşüm ki bulunamıyorum. İşe yarıyorum muhakkak. Ama ihtiyacın tam karşılığı değilim sanki. Ben olmadan da döner bir şekilde. Ben olunca daha akıcı tabii ama bunun için yokolmaya değer mi? İnsanlar nasıl tatmin hayatı ile? Neyi kovaladığımı bile düşünemiyorum. Arada kalmış gibiyim. Bir motivasyon konuşmasına daha ihtiyacım yok. Ya da hayatımı düzene sokacak o sihirli sisteme. Düzenli de düzensiz de ben yokum.











