Czuję się strasznie rozwalona psychicznie. Dosłownie czuję, jak pęka mi serce. Mój młodszy brat trafił do szpitala psychiatrycznego, bo chciał odebrać sobie życie. Mama zapytała mnie, czy powinna przejrzeć jego telefon. Powiedziałam jej, żeby nie zaglądała w prywatne rozmowy, ale żeby sprawdziła te z ChatemGPT. Wysłała mi potem zdjęcia tego, co znalazła. Czytając je, autentycznie słyszałam w głowie dźwięk mojego pękającego serca. Dlatego jeśli jesteś młody i myślisz, że nikomu nie byłoby przykro, gdyby Cię zabrakło to proszę, uwierz mi, że się mylisz. Zawsze jest przynajmniej jedna osoba, której świat bez Ciebie by się zawalił. Dla kogoś Twoje istnienie znaczy więcej, niż Ci się wydaje. Wiem, co mówię. Dziesięć lat temu sama byłam w takim szpitalu. Wiem, jak to jest, gdy wydaje się, że to koniec świata, że już nie ma żadnej przyszłości. Ale musisz mi zaufać, że ona istnieje. I choć czasem przychodzą momenty, kiedy znowu jest źle, to one nie są końcem wszystkiego. Przeżyłam już osiem „końców świata”. Za każdym razem byłam pewna, że nic dobrego mnie już nie czeka. A dziś wiem, że koniec świata… to nie jest koniec świata (choć w momencie jego pojawienia się może się wydawać, że jest inaczej). Proszę Cię, nie bój się prosić o pomoc. Zaufaj komuś bliskiemu, przyjaciołom, komukolwiek, komu czujesz, że możesz. A jeśli myślisz, że nie masz nikogo takiego wokół, skorzystaj z telefonu zaufania. Proszę.
kaledo-art
discoholicmusic
pixelskylines
dededos
andulkaphoto
tangentwithtanner
baratheonpilled
kianamaiart
