Για την λογοκρισία στα σόσιαλ μίντια
Με τις νέες αλλαγές στο tumblr και τις γενικότερες πολιτικές περί «δημοσίας αιδούς» που επικρατούν στα σόσιαλ μίντια δε θα πληγούν οι τσόντες. Όποιος θέλει να βαρέσει μαλακία ξέρει πού να βρει βυζιά, μουνιά, πούτσες, κώλους για να καυλώσει.
Με τις νέες αλλαγές στο tumblr και τις γενικότερες πολιτικές περί «δημοσίας αιδούς» που επικρατούν στα σόσιαλ μίντια δε θα καταπολεμηθεί η πατριαρχία και η ανδρική επιθετικότητα. Αυτοί που έστελναν με το καλημέρα τον πούτσο τους και απαιτούσαν γυμνές φωτό, θα συνεχίσουν να το κάνουν μόλις μυριστούν γυναικείο ακάουντ, ακόμα κι αν η κοπέλα που το χειρίζεται δεν ποστάρει τσοντογκίφ. Είναι οι ίδιοι που ξεπλένουν βιαστές και δολοφόνους με το εμετικό “το θύμα πήγαινε γυρεύοντας”.
Το πρόβλημα με την λογοκρισία και την απόπειρα δημιουργίας ενός αποστειρωμένου ψηφιακού περιβάλλοντος βρίσκεται στην ουσία της επικοινωνίας (και) μέσω της τέχνης. Στα μηνύματα και το περιεχόμενό της κι όχι μόνο στην μορφή και τα μέσα της.
Η πνευματικότητα που αποπνέει η Καλλίπυγος Αφροδίτη (τώρα στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Νάπολης -η φωτό του David Seymour, 1952 για το Magnum) είναι εχθρός για τους νεοπουριτανούς.
Η παθιασμένη και δυναμική κοινωνική/πολιτική καταγγελία όπως εκφράστηκε από τις ερεθισμένες ρώγες της Ιουδήθ στον πίνακα του Καραβάτζο (τώρα στο Μουσείο Μπαρμπερίνι στη Ρώμη), είναι εχθρός για τους νεοπουριτανούς.
Η διατύπωση φιλοσοφικών ερωτημάτων σαν αυτό που έθεσε ο Κουρμπέ στην «Προέλευση του Κόσμου» (τώρα στο Μουσείο Ορσέ στο Παρίσι), είναι εχθρός για τους νεοπουριτανούς.
Η καταδίκη της φρίκης του πολέμου, όπως αυτή αποτυπώθηκε από τον Νικ Ουτ στην φωτογραφία του Κοριτσιού της Ναπάλμ (Βιετνάμ, 1972, για το Associated Press) είναι εχθρός για τους νεοπουριτανούς.
Και το κυριότερο, αυτό που τους πονάει, είναι ότι σ’όλα τα παραπάνω, πρωταγωνιστής είναι η Γυναίκα.
