Gün geldi; ayrıldım, dağıldım, ağladım, savaştım, güldüm, yükseldim, düştüm. Kıyılarda dolaştım. sabahları gece, geceleri sabah ettim. Dik durdum ama içten çürüdüm. Sakin gibiydim ama kendimle kavga ettim. Sarıldım kendime. Kalktım yeniden. Sonra yeniden başa sardım. Eğlendim, eğlendim, sonra? dedim.
Vurdum, kırdım, tekmeledim, aldım öptüm ama yine döndüm.
Saydım saydım günleri. Ama aynı günde kaldım.
Vazgeçtim. En ağırı da buydu. Vazgeçtim.
Gün geldi, en yakınım, kardeş kadar yakınım yaşadı aynı duyguları. Bir saniye bile yanımda olmazken ben her saniye yanındaydım.
Gün geldi, aslında onun en yakınım olmadığını gördüm. Bir kez daha yıkıldım. Ama sadece içimden....kırıldım, kırıldım, kırıldım.